De stylist is een opvallende bloedrood gekleurde verschijning. Hij schudt Samuel’s hand met allebei de zijne en lacht zijn rode tanden bleek. “Goedemiddag, hallo, Samuel, Samuel, Samuel. Ik kijk er sinds je boete naar uit je te ontmoeten. Wat een eer om met je te mogen werken. Mijn naam is Minalo en ik heb dé outfit voor jou.”

“Ehh, dankje?” zegt Samuel, onzeker waar hij dankbaar voor zou moeten zijn. Minalo laat zijn hand in ieder geval los. Dat is een begin.

Minalo bouwt een luchtkasteel met zijn handen terwijl hij praat. Samuel fronst ernaar en mist half de woorden. “En dat is waarom we deze stof hebben gekozen! Zo kan iedereen kijken naar je spieren. Wie wil dat nou niet?”

Ik, denkt Samuel.

“En we ritsen het natuurlijk open. Voor eronder heb ik deze voor je,” Minalo wijst naar een paspop met daarop een shirt met baksteenprint. “Ik heb overwogen je zonder shirt op de kar te zetten, maar te veel andere stylisten hadden die keus al gemaakt voor mij. Ik wil niet worden beschuldigd van een hoop vieze dingen. Maar daar hoef jij je niet druk over te maken, he, Samuel.” Minalo stompt Samuel tegen zijn schouder. Samuel kijkt beduusd naar de plek.

Even valt er een stilte. Minalo verbreekt hem, “Kom op, pas eens! Hier is je ondergoed.”

Samuel kleedt zich zo snel mogelijk aan. Het past allemaal precies en hij vraagt zich af hoe het Capitool zijn maat weet. Dan schuift hij die vraag naar het donkerste hoekje van zijn geest, wikkelt het in rood-witte tape, en plaatst een bordje met daarop ‘niet aanraken’.

Wanneer hij alles aan heeft, slaat Minalo zijn handen in elkaar. “Precies zoals ik gehoopt had! Goed gedaan.” De sterren staan in Minalo’s ogen. Accurater gezegd, de sterren staan op zijn contactlenzen, maar de blik in zijn ogen doet ze opvallen.

Samuel pulkt aan de stof op zijn heup. Het schiet weer terug als hij het loslaat. De stof is elastisch en glanst, maar comfortabel? Nee. “Is dit het dan, voor de parade?” vraagt hij.

“Nee, nee, nu komt mijn favoriete deel. Hier, pak eens vast. Doe alsof het een geweer is.” Minalo duwt een wit, rechthoekig voorwerp in zijn handen, met onder een soort handvat en vooraan een holle cilinder. Samuel neemt het aan en schudt. Het is zwaarder dan verwacht en maakt een geluid alsof het gevuld is met zand.

“Is het een geweer?”


“Ongeveer, ongeveer. Het schiet geen kogels, we kunnen niet hebben dat tributen tijdens de parade gaan vechten, dat is slecht voor je reputatie als stylist. Het schiet glitter.”

“Hier komt glitter uit?” Samuel kijkt in de cilinder. Het stelt niet veel voor als loop.

“Zeker! Je hoeft er niks aan te doen. Op het gepaste moment als je op de kar staat gaat het trillen, dat voel je makkelijk, en een paar seconden later verschijnt de glitter. Je districtgenote heeft eenzelfde apparaat, dus samen kunnen jullie de hele sectie van het publiek dat ervoor heeft betaald daar te zijn bedekken.”

Dat is meer informatie dan Samuel ooit heeft gewild. “Ik snap het.”

“Fantastisch!”

-

De wagens staan in nette rijen opgesteld in de hangar van waaruit de parade begint. Samuel en Naeve komen binnen als de meeste tributen er al zijn. Naeve loopt direct naar de witte kar met even witte paarden ervoor. De grote twee op de zijkant bevestigd dat de kar voor hen bestemd is. Samuel blijft stilstaan en denkt na. Naeve is zijn bondgenoot, maar ze kan hem niet uitstaan. Hoe minder tijd ze met elkaar doorbrengen, hoe kleiner de kans op ruzie.

Samuel kijkt rond, op zoek naar vermaak. Zijn ogen blijven steken op de jongen, ofwel May’s slachtoffer, van de lift. Hij is makkelijk te herkennen: hij draagt dezelfde kleding op zijn bovenlichaam als hij aanhad in de lift. Niks dus. De broek van kerstlampjes is wel nieuw. Grinnikend loopt Samuel naar hem toe. De jongen merkt hem niet op. Hij lijkt te druk bezig met staren naar May.

“Mooi shirt. Is het voor die meid?” vraagt Samuel

Reacties (2)

  • Megaeraaa

    Ik heb overwogen je zonder shirt op de kar te zetten, maar te veel andere stylisten hadden die keus al gemaakt voor mij.

    Gelukzak! Hij krijgt [email protected]

    1 jaar geleden
    • Incidium

      samuel is eeuwig dankbaar:D

      1 jaar geleden
  • Samanthablaze

    Het past allemaal precies en hij vraagt zich af hoe het Capitool zijn maat weet. Dan schuift hij die vraag naar het donkerste hoekje van zijn geest, wikkelt het in rood-witte tape, en plaatst een bordje met daarop ‘niet aanraken’.
    Freaky ehh

    Het schiet glitter
    JA en also OH NEE

    "Mooi shirt. Is het voor die meid?” vraagt Samuel
    Oké honestly dat klinkt als iets wat Chris had kunnen zeggen en I love it
    Wat een sukkels

    1 jaar geleden
    • Incidium

      glitter maakt alles beter:D
      was er niet ooit een ding met regenboogglittertape? lijkt me iets voor het Capitool.
      elk verhaal wordt 1000% beter met 100% meer sukkels imo

      1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Dat was vooral een ding out of character geloof ikxD
      Ja dat klinkt als een logische berekening

      1 jaar geleden
    • Duendes

      Ik weet niet meer wat het was maar ik hield van het regenboogglittertape ding

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen