wie joint me in de crystal appreciation squad

Ik klopte driemaal op de deur van mijn mentor, maar het bleef stil aan de andere kant. Een zucht baande zich door mijn mond een weg naar buiten en ik zeeg neer met mijn rug tegen de deur aan.
      Wat zou ik moeten zeggen als de deur openging? Hey Crystal, weet je nog toen je zei dat ik het niet hard zou verpesten? Ik heb slecht nieuws…
      Ik begroef mijn gezicht in mijn benen en maakte me zo klein als ik kon, toen ik plots een zachte stem door de gang hoorde galmen.
      “Chrysa, wat doe jij hier? Hoor je niet bij de Privésessies te zijn?”
      “Ik ben al klaar,” mompelde ik zacht.
      “En?” vroeg ze enthousiast af. “Hoe ging het?” Haar glimlach vervaagde toen ik geen antwoord gaf, en slechts met mijn hoofd schudde. “Oh, Chrysa, schat… wat heb je gedaan?”
      “Het… het spijt me, oké?” En daar waren ze weer: tranen vormden zich in mijn ooghoeken, en stroomden over mijn wangen voordat ik er iets aan kon doen.
      “Hé- Ahw, liefje…” Crystal sloeg bemoedigend een arm om me heen. “Je hebt je best gedaan, daar gaat het om. En wat je uitkomst ook is, je kan er niks meer aan veranderen, dus zet je zorgen maar opzij. Ik geloof in je, schat.”
      Het was alsof ze mijn gedachten kon lezen. Hoewel mijn zorgen er nog steeds waren, knikte ik en deed ik mijn best om te glimlachen. Als Crystal in me geloofde, leek het alsof ik dat plots kon overnemen. Die vrouw kon nog eens wonderen verrichten.
      “Rust maar eventjes uit. Over een paar uur krijg je je resultaten te horen, dan kom ik je wel halen. Als ik je niet bij de lunch zie, zal ik een paar broodjes voor je meenemen. Ben je vegetariër?”
      Ik schudde mijn hoofd. Ik had nog nooit in mijn hele leven van dat woord gehoord, maar ik wilde niet dat Crystal nog meer moeite voor me zou doen. Ze had al zoveel voor me gedaan en elke dag dankte ik welke god er ook bestond dat zij mijn mentor was geworden, en niet River. Die had me hoogstwaarschijnlijk van het dak gegooid als hij had gehoord hoe mijn Privésessie was gegaan en daarna aan Crystal verteld dat ik zelf op de rand was gaan zitten, wat nu ik erover nadacht best een realistisch scenario was.
      Terwijl Crystal wegliep maakte ik mijn weg richting mijn eigen kamer, en deed ik mijn uiterste best om niet aan de Privésessies te denken.
      Wat deed ik thuis altijd als ik gestresst was?
      De inloopkast in mijn kamer trok me aan met al zijn kleuren en stofjes, en plots verwijdden mijn ogen zich. Ik checkte de etui die Crystal me had gegeven bij de lijst met tributen voor als ik notities wilde maken, en er zat inderdaad een schaar in. Ik had het me dus toch goed herinnerd.
      Hoewel ik nergens iets van draad, naald, een naaimachine of krijtmarkers kon vinden, besloot ik dat ik daar later River of Xavier mee lastig ging vallen - Crystal had al genoeg voor me gedaan. In de tussentijd zou ik het materiaal dat ik had doorkijken en wat ideeën schetsen - misschien zelfs alvast wat dingen meten en knippen.
      Ja, ik ging Athenus toch maar even flink bewijzen dat ik mijn lichaam en wat daar goed bij stond veel beter kende dan hij. Wat voor interviewoutfit hij ook voor me in gedachten had, hoe goed hij als stylist ook zou zijn, ik ging hem laten zien dat ik hem niet nodig had. Ik was de enige die iets te zeggen had over mijn lichaam. Ik was mijn eigen stylist.

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    wie joint me in de crystal appreciation squad
    Me, ze is een Queen. We stan

    JA I love het idee van Chrysa die met haar kleding dinges bezig is

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen