De woorden die Harry zijn lippen verlaten als we op oprit zijn opgereden en Sam de auto geparkeerd heeft, zijn niet mals. Ik zie Sam in de spiegel een blik op Harry werpen, hij kijkt hem met gefronste wenkbrauwen aan. "Dit is hun 2e huis? Dit heeft een oprit, grote tuin, aan het water en het huis is zo groot. Voor hoeveel mensen is dit?" Harry kan zijn walging en verachting moeilijk verbergen, ik zie zijn handen meerdere keren over zijn broek gaan.

"Ik haat dit, sommige mensen kunnen amper een miezerig appartement betalen en dit", zijn hand wijst naar het huis. "Dit is een buitenhuisje.... voor de lol. Godverdomme, achterlijke kutzooi".

Mijn tanden hebben zich hard in mijn onderlip geboord, terwijl Harry zijn gal spuugt. Ik begin mij te schamen, mijn wangen kleuren rood en ik weet heel goed dat het niet eerlijk is. Maar dit is mijn wereld, dat moet hij leren te accepteren, net zoals ik zijn wereld geaccepteerd heb, naja deels.
"Je zou het proberen, beheers je alsjeblieft".
Maar hij antwoord niet, hij knijpt zijn ogen dicht en knijpt met zijn vingers in de brug van zijn neus. "Sorry, maar dit is zo moeilijk. Kleding kopen was een eitje, kinderspel vergeleken dit. Hoe kunnen jullie met jezelf leven, als je weet dat er mensen zijn die..."
Er knapt iets in mij, woede borrelt op en ik schuif weg bij hem vandaan. Snel stap ik uit de auto en probeer mijzelf in de hand te houden, niet te ontploffen. Helaas gunt Harry mij de ruimte niet en hij klimt de auto ook uit.
"Wat?" Mijn wenkbrauwen schieten omhoog, "wat? Hoor jij jezelf praten? Denk je dat ik hiervoor gekozen heb? Mijn ouders kunnen dit betalen, omdat ze dag en nacht werken. Ze hebnen geen tijd voor hun dochter, hun dochter is grote deels opgevoed door de nanny en de meid. Misschien moeten mensen die amper iets kunnen betalen ook dag en nacht werken, geen drugs kopen en daardoor hun kinderen verloten!"
Meteen sla ik mijn handen voor mijn mond, ik ging te ver. Dat zie ik ook aan Harry, want hij weet heel goed dat ik zijn situatie beschrijf.
"Is dat hoe jij over mij denkt Katherina?" Ik piep als zijn handen zich om mijn gezicht en arm klemmen. "Pas op, je bevind je in een heel gevaarlijk gebied". Ik probeer mij te bevrijden uit zijn handelingen, maar het lukt niet.

"Laat haar los of ik zorg ervoor dat je niet meer kunt lopen".

Verward draait Harry zich om, zijn gezicht verbleekt bij het zien van Sam die met een woeste blik naar hem kijkt. "Fuck", geschokt laat hij mij los en hij strompelt bij mij weg. Zijn handen gaan in zijn haren en hij schud zijn hoofd. "Fuck Kitty, het spijt mij. Ik had mijzelf niet in de hand, Jezus dit had niet mogen gebeuren. Dit mag nooit meer gebeuren, ik had dat afgesproken met mijzelf".
Helaas heeft Sam hier geen genoegen mee en loopt op Harry af, dreigend gaat hij voor hem staan. Dit is de eerste man die qua lengte het zelfde is als Harry, maar Harry zijn houding is ingetogen en afwerend. Sam daar in tegen staan recht op, zijn borst vooruit en kijkt dreigend.

"Wat is er mis met jou ventje? Ben je gek? Zo tegen haar te praten? Ik vroeg je wat?" Sam doet een stap dichterbij, zijn schoenen raken haast die van Harry. "Ik vroeg je wat", dan verheft zijn stem en duwt Harry geïrriteerd tegen zijn schouder.
"Blijf van mij af, serieus, je wilt dit niet met mij". De waarschuwende toon die Harry zijn lippen verlaat lacht Sam weg, snel loop ik op ze af en ik ga net voor Harry staan. "Sam het is oké, je wilt niet met Harry in gevecht raken, geloof mij". Sam stapt een beetje achteruit, mij ruimte geven, maar hij houd zijn blik op Harry gericht. "Waarom is dat? Je moet je niet zo laten behandelen Katherina", ik geef Sam een glimlach. "Harry en ik hebben een verleden, ik ben dit gewend. Geloof mij, hij heeft er spijt van. Je wilt niet met Harry vechten, want als hij eenmaal vecht is hij meedogenloos en moeilijk tegen te houden". Aan de houding van Sam zie ik dat hij er moeite mee heeft, maar loopt uiteindelijk terug naar de auto. "Ik ben hier, voor als u mij nodig heeft". De formaliteit in zijn stem raakt mij, hij was altijd aardig geweest, maar nu laat hij duidelijk zien dat hij het er niet mee eens is.

Harry zijn handen draaien mij om en mijn ogen worden gevangen door die van hem, zijn handen gaan nu alle 2 naar mijn gezicht en hij zorgt dat ik hem moet aankijken.
"Het spijt mij, ik heb mijzelf gewoon niet altijd in de hand". Als antwoord druk ik mijn lippen in die van hem en kruip tegen hem aan, ik nestel mij tegen zijn borst aan en mompel dat het oke is en het mij ook spijt.
"We moeten naar binnen Kitty, ik beloof je, ik ga mijn uiterste best doen". Dan rijgt hij zijn handen in de mijne en lopen wij samen naar de voordeur, waar ik aanbel. De deur word geopend door de meid en ze neemt mijn tasje aan, ze gaat ons voor naar de woonkamer en daar zitten mijn ouders.
Mijn vader in de stoel bij de haart, mijn moeder op de bank en ze kijken op als wij binnen komen. Ik ben opgelucht als ze glimlachen en mijn moeder staat op, "Sweetheart, welkom". Ze kust mij op mijn wang en richt zich dan tot Harry, "lieverd. Wij zijn heel blij dat je gekomen bent, wat zie je er goed uit, prachtig overhemd".
Dan pakt ze Harry zijn gezicht vast en kust ook hem op zijn wang, Harry staat bevroren. Lang heeft hij niet, want mijn vader volgt en nadat mijn vader mij een kus op mijn kruin gegeven heeft geeft hij Harry een stevige hand. "Jongen, goed dat je er bent. Is de reis goed gegaan? Kom, trek in een glas whisky? Ik heb een goede uit de kelder laten halen, toch een speciale gelegenheid niet?"
Harry word mee gesleurd met mijn vader, Harry kijkt nog even achterom, hij zet even grote ogen op en knipoogt dat naar mij. Nadat hij een grote slok whiskey genomen heeft, lijkt hij te ontspannen en gaat in gesprek met mijn vader.
"Jullie zien er goed uit, heb je hem aangekleed?" De gebloemde stof van mijn jurk word door mijn moeder bekeken en ik knik. "Ja mama, hij ziet er goed uit he".
"Je hebt een hele knappe man aan de haak geslagen lieverd, dat korte haar staat hem ook goed. Hij lijkt zo een stuk ouder en wijzer, waarom heeft hij het geknipt?" Mijn maag maakt een salto bij de herinneringen die deze vraag ophaalt, "geen idee. Maar het staat hem goed, zijn haar krult nu nog mooier". Ik neem een grote slok wij en spoel zo de bittere herinneringen weer weg, ik zie dat Harry met mijn vader nog steeds in gesprek is. Harry zijn handen zijn ontspannen en gaan af en toe over zijn kin, hij houd het glas whiskey de kant van mijn vader op, als hij het blijkbaar ergens mee eens is.

"Mevrouw, meneer, diner is gereed". Mijn moeders ogen schieten naar de klok en ze knikt, "geweldig". Mijn vader en moeder zitten aan het hoofd van de tafel en Harry en ik in het midden tegen over elkaar, glimlachend kijk ik naar Harry die mijn moeder complimenteert over het mooie servies en dan netjes wacht tot het teken word gegeven tot hij mag eten.

"Dus Harry, vertel eens wat over je ouders. We zouden ze graag eens ontmoeten, ze moeten toch weten welke kansen wij jou geven is het niet?" Ik verslik mij in de salade en kijk mijn vader ongelovig aan, Harry zijn vork hangt in de lucht en trilt even.
Serieus pap? Waarom zou je dit zeggen, waarom?

"Het lijkt mij niet verstandig dat jullie mijn ouders ontmoeten, ze zullen jullie bedoelingen niet goedkeuren". Mijn vader trekt zijn wenkbrauwen op en gaat eens goed zitten, "waarom is dat?" De zwevende vork word neer gelegd en Harry kijkt mij even aan, "omdat mijn ouders het geen fuck boeit wat ik met mijn leven doe. Het zelfde geld andersom, ik heb mijn vader al jaren niet gezien en hier geen behoefte aan. De laatste keer dat ik mijn moeder heb gezien, heeft zij mij in verschrikkelijke omstandigheden gebracht. Ik zou het dan ook waarderen als je het niet meer over mijn ouders wil hebben, het gaat je namelijk verder niks aan".
Mijn moeder hapt naar adem en mijn vader kijkt met een lichte dreiging, maar Harry is Harry. De houding die mijn ouders aannemen doet hem niets,
"wat Harry bedoeld vader, is dat zijn relatie slecht is met zijn ouders. Ze hebben geen goede verstandhouding en het onderwerp is erg gevoelig, toch Harry?"
Ik zie aan Harry dat hij weet dat hij dit moment verpest heeft, "ja, sorry. Het spijt mij meneer, deze manier van leven, praten en zelfs bewegen is erg nieuw".
"Nonsens lieverd, wij begrijpen het. Het is dapper van je om jou stoere houding al zo te laten gaan, om je leven een goede toekomst te willen geven. Als je wilt, kunnen wij je helpen om onze manier van leven, praten en bewegen jou ook eigen te maken". Harry fronst even naar mijn moeder, nadenkend over haar woorden.

"Ik kan het proberen, maar ik beloof niet dat ik de perfecte schoonzoon wordt mevrouw".






Whaaaaa, nummer 60!!!!!
Ik ben zo blij met al jullie lieve lezers:)
Wat een weg is er afgelegd he , in deze 60 hoofdstukken.
Ook wil ik even melden dat het volgende hoofdstuk de laatste is, dan kunnen jullie je even voorbereiden.

Xx

Reacties (4)

  • gothicpop

    Jammer dat het einde eraan komt,
    Maar het is soms beter een verhaal goed af te ronden dan het ellelang maken zonder goed verhaal👍

    1 maand geleden
  • AmorAmor

    Hier moet ik mij even op voorbereiden, want ik ben zo dol op dit verhaal(H)

    1 maand geleden
  • xxBibtjuhxx

    Oh neen.. Ik ben zo verslaafd aan deze story dat ik het enorm zal missen.. Ik heb echt met plezier alles tot nu toe gelezen. Chapeau voor jouw Bels 🙂

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Haar ouders zijn echt een stuk vriendelijker haha

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen