Foto bij Chapter one

‘Tom, we moeten echt even serieus praten. We maken ons echt zorgen en op deze manier kan het niet langer verder.’ Met deze onheilspellende zin opende David zijn betoog. Toen Bill me een uur geleden belde en vroeg om naar zijn appartement te komen om hem ergens mee te helpen, had ik me hier geen vragen bij gesteld. Maar vanop het moment dat ik de kamer betrad en ik niet alleen Bill, maar ook de rest van de band én David rond de tafel zag zitten, wist ik dat er iets op til was. Het was ook meer dan duidelijk dat iedereen wist waar dit over ging behalve ik. Shit, hadden ze lekker over mij zitten roddelen?
‘Ik heb geen idee wat dit is, maar ik heb er helemaal geen zin in.’ Bromde ik humeurig.
‘Tom, je weet best over wat het gaat. Het is echt uit de hand aan het lopen, broertje.’ meende Bill.
Ik rolde verveeld met mijn ogen. Niet dat weer. Waar bemoeide ze zich toch mee? Ik bemoeide mij toch ook niet met hun leven?
‘Kijk Tom. Ik begrijp dat je geen vaste relatie wilt en dat je zoveel mogelijk van het vrijgezellenleven wilt genieten. Maar de tijden zijn veranderd. Toen jullie als jonge pubers begonnen vond niemand het vreemd dat je genoot van de aandacht van jullie vele vrouwelijke fans. Ook de vele seksistische opmerkingen die je tijdens interviews liet vallen hadden toen wel hun charme. Maar je bent nu bijna 30 en we leven in een tijd van #me2 en feminisme. Je houding ten aanzien van vrouwen wordt allesbehalve gesmaakt en je seksuele avontuurtjes schaden het imago van de band.’ Zei David.
Ik rolde verveeld met mijn ogen. Ik kon echt niet geloven dat ze hier nu wéér over moesten beginnen, en dan al helemaal op deze manier. Alsof ze een verenigd front moeten vormen tegenover mij, the bad guy. ‘Mijn houding tegenover vrouwen? Kom op, ik ben altijd aardig tegen alle vrouwen. Ik heb mezelf nog nooit aan iemand opgedrongen, geen enkele van mijn one-nightstands is per ongeluk zwanger geworden en nog niet één heeft een klacht tegen me ingediend . Kan ik eraan doen dat vrouwen zich voor mijn voeten werpen.’ Verdedigde ik mezelf.
‘Moest je nu af en toe een fan meenemen, tot daar aan toe. Maar het is van kwaad naar erger gegaan. Het voorbije jaar heb je élke dag een meisje meegenomen naar je kamer.Iedere fucking dag, Tom! Als we aangeven dat het een dag écht niet kan, word je meteen kwaad en zelfs agressief. En uiteindelijk doe je dan toch gewoon je zin. Dat is geen lust meer, Tom. En het is ook al lang niet meer gewoon genieten van je vrijgezellenleven. Het is een regelrechte verslaving geworden. Je bent seksverslaaft, Tom. En niet zo’n beetje ook. Het wordt tijd om hulp te zoeken.’ Ging Bill ertegen in.
Ik rolde geïrriteerd met mijn ogen. ‘Je overdrijft Bill. Ik heb gewoon een gezonde seksdrive. Als iemand een verslaving heeft ben jij het wel met al je kleren.’ Fucking kut Bill! De laatste tijd deed hij niets anders dan op mijn kap zitten. En blijkbaar had hij de rest van de band hier nu in meegesleurd. Kwaad stond ik op van mijn stoel. ‘Ik heb echt geen zin in al dit gezeur. Ik ga.’ Deelde ik mee.
Ik draaide hen mijn rug toe en wilde net de deur uitlopen toen een luide klap me stil liet staan. Geschrokken draaide ik me om. David was ook opgestaan en had kwaad met zijn vuist op tafel geslagen. ‘Tom Kaulitz, zitten. Nu!’ snauwde hij. Geschrokken liet ik me terug op mijn stoel vallen. David verhief nooit zijn stem. Echt nooit. In alle tijd dat we samenwerken heeft hij zich nog nooit boos gemaakt. En geloof me, we hebben het hem met momenten echt wel moeilijk gemaakt
‘Het is duidelijk dat je de ernst van de situatie niet inziet, maar het is nu echt voorbij. We hebben het met zijn allen besproken en zijn uiteindelijk drie opties overeen gekomen waar jij uit mag kiezen. Als je weigert mee te werken en toch je zin verder doet, stopt het hier en nu. Dan hebben we geen andere keuze dan je uit de band te zetten en zonder jou verder te gaan.’
Verbaasd viel mijn mond een stukje open. Had hij dat nou echt gezegd? ‘Jullie kunnen niet zonder mij verder.’ Viel ik uit. ‘Bill mag dan wel de frontman zijn en onze teksten schrijven, maar ik ben de drijvende kracht achter deze band. Ik creëer onze volledige sound, ik produceer ons album, ik zorg dat er überhaupt muziek is om te spelen. Ik ben de meest all-round muzikant van de groep. Zonder mij zijn jullie nergens.’
‘Iedereen is vervangbaar.’ Hield David vol.
Ongelovig keek ik de tafel rond en een gevoel van verraad overviel me. Dit waren mijn beste vrienden, hoe durfden ze? ‘Dit menen jullie toch niet? Na al die jaren zouden jullie me zomaar laten vallen als een baksteen?’ Georg en Gustav ontweken mijn blik en keken beschaamd naar de tafel. Bill en David waren de enigen die me aankeken.
‘Tom, we willen dit echt niet doen. Maar je laat ons gewoon geen keuze. Dit is ook onze carrière die je ruïneert. En je hebt een keuze, je kan gewoon in de band blijven. Alleen niet op deze manier.’ Probeerde Bill me te sussen. Ik wierp hem een kwade blik toe. Hij was nog de ergste van allemaal. Mijn bloedeigen tweelingbroer zou me zomaar de rug toekeren.
‘Nou, laat die zogenaamde opties die jullie bedacht hebben maar horen dan.’ Snauwde ik kwaad.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen