Disclaimer: ik heb geen idee hoe verwondingen en geneeskunde werken. Heb niet eens een EHBO-cursus gehad. Dit is 100% gebaseerd op wat me logisch leek, maar het is waarschijnlijk niet helemaal waarheidsgetrouw.
Ik had een historicus als personage moeten nemen, geen dokter. Waarom doe ik mezelf dit aan, ik heb biologie maar 2 jaar volgehouden en dat was alleen maar omdat het moest. Ik weet alleen maar dat het flink veel pijn doet als je in iemands lever stompt en dat een gebroken neus naar is

"Welkom bij de training." De hoofdtrainster laat haar blik door de kring glijden, duidelijk niet bang van het idee dat zij en haar team ons in getrainde moordenaars gaan veranderen. De vrouw is klein, maar compenseert haar lengte met haar houding en bijna moordende blik: alsof ze haar vaardigheden meteen zal demonstreren op de persoon die het waagt om door haar heen te praten. Ik hou, voor de verandering, wijselijk mijn mond. Ruzie schoppen met andere tributen kan ik waarschijnlijk niet helemaal voorkomen, maar ruzie schoppen met de instructrice - die waarschijnlijk nog dodelijker is - gaat zelfs mij een stap te ver. "Hier zullen jullie het merendeel van de komende drie dagen doorbrengen. Jullie kansen in de arena hangen voor een deel af van hoe actief je gebruik maakt van de faciliteiten hier. Bij elk onderdeel kunnen jullie uitleg voor beginners en een onderdeel voor gevorderden vinden. Ik zal jullie niet verder ophouden." De vrouw kijkt ons nog allemaal even waarschuwend aan, voordat ze gebaart dat we mogen vertrekken.

Meteen draai ik me om om op zoek te gaan naar de zwaarden, maar voordat ik ze gevonden hebt, wordt mijn aandacht weer getrokken naar onze verzamelplek. Hoewel de meeste tributen inmiddels een onderdeel waar ze iets van zouden kunnen leren gevonden hebben, staat er nog een klein groepje op hun plek: Parveen, die verdwaasd om zich heen kijkt, op zoek naar een geschikt onderdeel voor hem, Aderyn, die een stukje verderop staat en toekijkt naar wat er gebeurt tussen de andere twee tributen die zijn blijven staan: Ediline uit District 4 geeft Alex uit District 5 een harde stoot tegen zijn neus, en begint hem te trappen zodra hij op de grond ligt.

Heel even lijkt alles stil te vallen, terwijl de hele zaal geschokt en verward naar het duo kijkt. De jongen ligt inmiddels op de grond, terwijl het meisje onophoudelijk naar zijn zij blijft trappen. Alex maakt geen schijn van kans tegenover de Beroeps, en ligt ineengedoken op de grond, terwijl het bloed uit zijn neus over zijn gezicht stroomt. Ze heeft duidelijk haar best gedaan om blijvende schade te veroorzaken - een gebroken neus is een hoop gedoe en moet waarschijnlijk rechtgezet worden, om te zorgen dat de schade niet duidelijk zichtbaar blijft - maar het lijkt er niet op dat ze hem dood wil hebben. Ze schopt in zijn zij, naar zijn organen, wat ongetwijfeld heel veel pijn doet, maar waarschijnlijk niet veel meer dan een hoop blauwe plekken veroorzaakt. Wanneer hij zijn arm opheft om zich te verdedigen, krijgt ook die een harde trap te verduren, waardoor hij in een rare hoek naast zijn lichaam belandt - gebroken.

Ik wil naar de jongen toerennen, zorgen dat zijn verwondingen gekoeld worden, dat het bloeden stopt. Mijn geheugen fluistert me toe waar in onze kliniek de morphling staat, wat ik moet doen met zijn gebroken arm, hoe ik zijn neus weer recht kan zetten en kan helpen genezen. Mijn hoofd vertelt me dat ik moet controleren of zijn organen geen schade opgelopen hebben, dat ik moet nagaan of hij geen hersenschudding heeft opgelopen door zijn val. Ik kan mijn vaders diepe, ijskoude stem instructies horen geven, ik kan zijn blik op me gericht voelen, terwijl hij afwacht tot ik doe wat ik volgens hem hoor te doen. Maar mijn handen zijn niet gemaakt om te helen. Dus terwijl de wereld om me heen weer in beweging komt, blijf ik als bevroren staan, starend naar de gebroken jongen en het meisje dat hem in elkaar trapt.

De bewakers die toesnellen, blijken niet goed genoeg te zijn voorbereid om Edilines kracht: de jonge Beroeps slaat - met veel minder moeite dan zou moeten - twee van hen neer, om zich vervolgens weer tot de arme jongen op de grond te wenden.

Pas als ik zie hoe Day, die een eindje verderop staat, op het gevecht af wil rennen, lukt het me weer om te bewegen. Het meisje heeft net twee getrainde bewakers neergeslagen, een neus en een arm gebroken en mogelijk nog een hele hoop meer schade aangericht. Als de jongen uit District 7 in probeert te grijpen, is hij waarschijnlijk de volgende die op de grond belandt. Het beeld van Day, die net zo gebroken als de jongen uit District 5 op de grond valt, laat een ijskoude rilling over mijn rug glijden. Dat is niet hoe het mag gaan - niet nu ik besloten heb dat ik hem als bondgenoot wil. Als hij mijn bondgenoot wordt, heb ik hem nodig, volledig gezond, zonder gebroken botten, kneuzingen en misschien wel een hersenschudding. Daarnaast zou hij het niet verdienen om zo toegetakeld te worden, alleen maar omdat hij iemand wilde helpen. Wat de jongen uit District 5 gedaan heeft om het meisje zo kwaad te krijgen weet ik niet, maar de kans is groot dat hij daadwerkelijk iets op zijn geweten heeft. Dat geldt niet voor Day. Ze mag hem geen pijn doen.

Maar voordat ik op hem af kan rennen om hem tegen te houden, of voor ik zelfs maar zijn naam kan schreeuwen, houdt zijn districtgenote hem tegen, en stapt hij weer achteruit, met zijn blik nog altijd op de gevallen jongen gericht. Ik zucht opgelucht, waardoor ik me realiseer dat ik mijn adem inhield. Alles - op Alex na - is in orde. Ik ben mijn bondgenoot niet kwijtgeraakt voor er zelfs maar een officieel bondgenootschap was.

Dan valt het me op dat Ediline gestopt is met de weerloze jongen in elkaar trappen, en hem in plaats daarvan overeind getrokken heeft. Ze laat zijn gezicht vlak voor de hare zweven, en heel even schiet de gedachte door me heen dat ze hem gaat zoenen. Misschien hebben ze iets, en is dit hun ding, maar die gedachte schudt ik snel weer weg als ik me herinner dat Alex gisteravond nog intens bezig was met Flynn, de jongen uit District 8.

De theorie spat in nog veel meer scherven uiteen, als het meisje ineens hard naar zijn slaap uithaalt. Het misselijkmakende geluid van haar vuist tegen zijn schedel galmt door de zaal, terwijl de jongen als een lappenpop in elkaar zakt, en duidelijk bewusteloos op de grond blijft liggen. Als hij nog geen hersenschudding had, dan is de kans erg groot dat hij die nu wel heeft, als het niet nog erger is.

Ik voel hoe ik instinctief een stap naar voren zet, en zie vanuit mijn ooghoeken Day hetzelfde doen, maar ik kom meteen weer tot stilstand, als ik van alle kanten de trainers en bewakers toe zie snellen. Snel trekken ze het meisje, dat met een verwilderde blik in haar ogen op haar slachtoffer neerkijkt, weg bij de jongen, en voeren haar af, terwijl twee trainers naast Alex knielen, paniekerig op zoek naar de persoon die weet wat hij moet doen in zo'n situatie. Ik zet een paar stappen achteruit.

Terwijl de trainers zich om de jongen bekommeren, komt vanaf de schietbaan een van de andere tribuut aanrennen: Flynn. De jongen uit District 8 knielt naast Alex - waarschijnlijk inderdaad zijn vriendje - en tilt de jongen dan duidelijk voorzichtig, maar erg onhandig op, en begeeft zich met hem in zijn armen naar de uitgang van de zaal.

Ik bijt op mijn lip om niet naar de tribuut te schreeuwen dat hij moet stoppen, wachten, een brancard moet gaan zoeken. Hij heeft duidelijk geen idee wat hij doet - dat was te verwachten van de jongen die niet eens zijn eigen blauwe oog koelde. Ik wil hem uitleggen dat het niet veilig is om een gewond iemand zomaar op te tillen en verplaatsen, als je niet zeker weet hoe groot de schade is. Ik kan de gewonde jongen helpen. Ik kan het bloeden stoppen, zijn kneuzingen koelen, zijn pols spalken. Ik kan helen. Ik kan levens redden. Maar ik zie mijn vaders blik voor me, en in plaats van toe te snellen, keer ik de jongens de rug toe en loop richting de zwaarden.

Reacties (1)

  • Incidium

    heb je Chris nou echt laten 'he released a breath he didn't realize he was holding'? wat een drama. Dit is zoveel meer medeleven dan Samuel vertoont woah.
    Chris 1:0 Samuel

    1 jaar geleden
    • Samanthablaze

      Woah kan Chris toch nog iets winnenxD
      Oh yeah dat deed ik want Chris is een drama queen en well dit is vanuit zijn perspectief
      En nah het is niet zozeer medeleven voor Alex, het is meer een automatisme om te willen helpen, en hij is er geen fan van

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen