Negen maanden geleden. Zo lang was het geleden dat ik mijn beste vriend had uitgezwaaid. In de eerste paar maanden hadden we nog iedere dag contact, maar dit werd al snel minder. Hij stopte steeds meer tijd in zijn boyband. Ik nam het hem niet kwalijk, sinds ze gezamenlijk meededen aan X-Factor was hun populariteit enorm gestegen.
Een paar weken geleden was de voorjaarsvakantie ingegaan en in de hoop dat ik mijn beste vriend weer eens zou zien, had ik besloten om deze bij mijn tante in Londen door te brengen. Dus hier zat ik dan, in het vliegtuig naar Heathrow airport waar ik opgehaald zou worden door Layla, mijn tante.

‘Aoife!’ hoor ik mijn tante roepen. Ze staat een paar meter verderop in de grote aankomsthal. Ik vergroot mijn passen en vlieg haar in de armen.
‘Wat goed je weer te zien, meid. Wat ben je gegroeid! Kom, leg je koffers maar op de kar, dan gaan we naar de auto. We hebben zat om over bij te kletsen.’ Ik volg haar instructies op en het duurt niet lang voordat we de auto gevonden hebben. Layla blijft maar vragen stellen terwijl we instappen en al snel laten we de parkeergarage van Heathrow achter ons.

‘Heb je nog wat van hem gehoord?’
Dit was te verwachten. Het was al een tijdje stil na ons laatste onderwerp. Ik probeer mijn hartslag onder controle te houden en kijk hoe de andere auto’s op de snelweg ons passeren.
Gelukkig ziet Layla dat ik er liever niet op in wil gaan. Ze verandert snel haar vraag en wisselt van rijbaan.

Sneller dan ik had verwacht rijden we de oprit van Layla’s huis op. Zodra de motor afslaat, klik ik mijn gordel los en gooi ik het portier open.
‘Wacht nog maar even met het pakken van je bagage,’ begint Layla, ‘ik wil je eerst iets laten zien.’
Ik trek mijn wenkbrauw op. Wat kan er zo belangrijk zijn dat ik zelfs mijn koffer nog niet aan mag raken? Layla steekt haar sleutel in het garageslot, draait de hendel om en duwt de deur in één vloeiende beweging omhoog, waar hij verdwijnt in het plafond.
‘Je ouders vonden dat je niet afhankelijk moet zijn van mij om je rond te laten rijden in de grote stad, dus samen hebben we een vervroegd verjaardagscadeautje voor je gekocht.’
Het eerste wat me opvalt is de kleur. Daar, midden in de garage van mijn tante, staat een knalrode Volkswagen Kever.
‘Wat… Huh… Nee?’ ik kan geen woorden vinden om een complete zin te formuleren.
‘Zoals ik al zei, een vroeg cadeau. Je broer heeft hem gevonden. Is hij niet mooi?’
‘Dit is toch veel te veel?’
Een auto voor mijn verjaardag? Dit kan niet waar zijn.
‘Ach nee joh! Waar wacht je nog op? De sleutels zitten in het contact.’ Layla knipoogt naar me.
Ik loop om de auto heen naar de bestuurderskant, open de deur en stap in. Ik kijk verdwaasd naar het dashboard. Zonder nog meer uit te kunnen brengen, draai ik de sleutel om in het contact. De auto komt met een kleine ratel tot leven. Ik leg mijn linkerhand op de versnellingspook, zet de auto in zijn achteruit en rijd hem naar buiten in het zonlicht. Daar stap ik weer uit om de auto verder te bewonderen.

Het duurt even voordat ik weer normale zinnen kan vormen.
‘Dankjewel, Layla. Dit zal geen kleine moeite zijn geweest.’
‘Ach, met een beetje hulp van je broer was het zo gepiept. Trouwens, je moet ook even in de achterbak kijken.’
De achterbak van een kever is toch niet zo bijzonder? Je weet maar nooit… Zonder mijn twijfels te uiten maak ik de klep open.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Hoe spreek je die naam uit?

    1 maand geleden
    • xDestine

      Hahaha, je spreekt het uit als EE-feh, je kan het Googlen. Het is een typisch Ierse naam. Maar je mag er natuurlijk van maken wat je zelf makkelijk vind.;)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen