Foto bij 00

Haar donkere haren waaide mee met de wind, haar traditionele Griekse tuniek volgde hun voorbeeld. Artemis keek over de prachtige blauwe zee vanuit de Kintos berg. Ze keek naar het strand en zag een man die een steen oppakte en in het water gooide. Haar borst kromp ineen bij het aanzien van het tafereel, haar hart sprong over. Ze was zo in gedachten dat ze niet merkte dat Leto achter haar stond.
‘’Misschien moet je dit moment aangrijpen om je gevoelens te accepteren’’ Haar moederlijke stem klonk bezorgd en schuldig. Was het niet immers mede dankzij haar dat Artemis nooit een relatie had aangegaan? Was haar persoonlijke vendetta met Hera zo ver gegaan dat het haar kinderen raakte?

Ze zag hoe haar dochter aarzelde om zich om te draaien alsof ze bang was dat hij weg zou gaan met haar rug naar hem gekeerd.
‘’Er bestaat een kans dat de wereld zoals wij het kennen er morgen niet meer is, mater. Wat is het nut om zijn liefde te voelen voor 1 dag?’’ Snel draaide de lange en tengere godin van de jacht zich weer om. Leto voelde haar hart in stukjes breken. –‘’Beter een korte liefde dan een leven zonder’’ zuchtte ze en draaide zich om om weg te lopen. Artemis maakte geen aanstalten om haar moeder te stoppen. Ze kon alleen maar kijken naar haar verboden liefde en haar verlangen om naar hem toe te rennen, om hem te zeggen dat hij moest vluchten. Maar met de dreiging van de Titanen aanstaande, was er geen plek die veiliger zou zijn, althans, dat hoopte ze. Anders was Apollo's plan om hem hier te halen allemaal voor niks. De gedachte dat Alexios de aankomende oorlog deed haar fysiek pijn. Ze sloot haar ogen om haar vaders advies voor zich halen.

’Om je gehele familie te beschermen moet je hem laten gaan. Geen mens is het waard om te breken met je familie.

Zodra ze haar ogen opende om de liefde van haar leven wederom te observeren was hij weg. In paniek keek ze rond, maar hij was nergens te vinden. Ze zocht wanhopig naar ook maar iets van Alexios te zien. Wat als Hades zich niet aan zijn afspraak hield? Ze had hem ook nooit moeten vertrouwen! In een zwaai draaide ze zich om, tot een paar bruine ogen haar tot stilstand dwong.
‘’Ga je me nog vertellen waarom je mij in de gaten houdt, Dhelia?’’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen