James Ian Oliver Mccain

James rolde zijn ogen op het dreigement van de latina cheerleader die met haar domme vriendinnetje was. Het dreigement maakte hem niet koud of warm, ze kon hen toch niets maken. Ze liepen de kantine uit voordat James een scherpe opmerking terug kon maken. Want ze waren niet alleens cheerleaders maar ze waren ook Gleeks. Dat was iets wat James nooit begreep. Ze waren een van de populairste meiden op school en ze lieten zich verlagen.
“Hopelijk komen die losers snel” Zei Adam die ook niet echt onder de indruk leek van de cheerleaders. Hij had inmiddels al zijn XXL beker gevuld en James vulde er twee.
“Ze zullen zich toch niet kunnen verstoppen. En dit jaar gaan we het nog gezelliger voor ze maken ook” grijnsde James zijn tanden bloot. Hij zou het echt niet alleen bij slushie’s laten dit jaar. De losers zouden nog meer pesterijen ondergaan.
Ze liepen met de slushie’s door de gangen en een enkele nerds doken geschrokken in één zodra ze langs liepen. Ze werden zo gevreesd en daar genoot James met volle teugen van. Hij had alleen nog niet besloten aan wie hij zijn slushie’s zou gunnen. Hij wilde het liefst dat Brianna het zag om indruk te maken. Zodra James haar weer naderde zag hij dat Blaine al Rachel slushte. Verrast keerde James zich weer tot Adam. “Ik dacht niet dat hij het in zich had” fluisterde hij. Blaine had zijn arm losjes om de heupen van Brianna geslagen. Dus blijkbaar viel ze wel in de smaak bij hem.
“Goede move, Anderson” grijnsde James gemeen naar hem.

Mercedes Jones

'Dat is waar, en wie weet brengt dit jaar de liefde op ons pad. Ik vertrek zo.' Stuurde Kurt al gauw weer terug. Ze was erg verheugd om haar beste vriend weer te zien maar fronste toch een beetje bezorgd haar wenkbrauw. Ze wist dat Kurt zich al tijden eenzaam voelde en ze kon zich niet indenken om als enige de moed te hebben om jezelf te kunnen zijn. Natuurlijk steunde ze Kurt altijd maar hij had nooit iemand die het compleet begreep hoe het was.
‘Lieve schat, wij hebben toch helemaal geen man nodig. We zijn onafhankelijk en sterk genoeg om het zelf op te lossen! Maar ik snap dat je je eenmzaam voelt nu en dan. Maak je niet druk, zo een leuke, knappe, geweldige, heldhaftige, stoere, lieve, talentvolle man zoals jij vindt echt wel iemand. Ik zie je zo wel’ stuurde ze terug. Ze stak Kurt met liefde een hart onder de riem. Hij was haar beste vriend en daar ging ze niet licht over. Ze keurde de homofoben af die hem het leven zuur maakten. Ze kon maar niet begrijpen dat ze hem niet konden accepteren. Liefde is immers liefde!

Brittany Pierce

“Geen zorgen, Britt,” antwoordde Santana. “Als ze een van onze vrienden kwaad doen dan ga ik ze weleens iets waten zien wat ik geleerd heb op Lima heights” Dat stelde Brittany toch wel een beetje gerust. Met haar vriendin kon je maar beter geen ruzie krijgen. Ze liepen de cafetaria uit en kwamen Rachel als eerste tegen. Brittany merkte de tegenzin in Santana haar ogen niet op zodra ze haar naderden. “Goedemorgen Rachel-” zei Brittany met een glimlach. Ze was de vrolijkheid zelve totdat Rachel voor haar ogen geslusht werd door één van de jongens uit de vechtteam. “Oh mijn god, gaat het wel?” Vroeg Brittany voor ze zich richtte op de jongen die met Brianna zat te flikflooien. “Ik vind dat niet aardig. Zeg sorry.” droeg ze de jongen op, Brittany zette een beetje streng haar handen in haar zij. Want deze manier werkte toch ook voor haar zusje en haar vriendinnetjes? Dus zou het ook hier werken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen