Rachel Berry

Rachel keek even in haar locker toen haar telefoon trilde. Ze klapte zacht haar locker dicht toen alles in haar tas zat en opende haar telefoon. Ze zag een berichtje van Kurt en opende het. 'Sta op het punt te vertrekken, haal M. op. Even nog feest voor de hel begint.' Een kleine glimlach kwam om haar lippen. Ze vond het leuk dat Kurt en Mercedes met elkaar ook zo bevriend waren. Rachel wilde ze vandaag vertellen over haar zomer. De scheiding van haar vaders, het weekendje weg en de therapie die ze gehad had. Ze stopte de telefoon weg en begroette vriendelijk Santana en Brittany terug. Ze zag echt wel dat Santana haar liever negeerde of een rot opmerking wilde maken maar ze was zo smoorverliefd dat ze het niet deed. Rachel glimlacht even om Brittany. Ze was apart maar in goede zin. Ze zag alleen maar het positieve en het beste in mensen en in het leven.

Ze klapt haar locker dicht en keek op toen een jongen op haar afliep. Even glimlachte ze, hij was nieuw, althans Rachel kende hem niet. Haar blik gleed automatisch en ze slikte even. Hij had een slushie vast, maar die zou hij toch niet gooien? Nee, hij zag er niet uit als een pester, hij zag er juist aardig uit. Toch had Rachel het bij het verkeerde eind. Ze kon nog net haar ogen dicht knijpen toen de ijskoude, blauwe slush op haar gezicht terecht kwam. Een ijzige kou nam dat ze even flink naar adem hapte. Uit reflex veegt ze met haar handen bij haar ogen de zooi weg en keek hem vol verbazing aan. “Welkom terug op school, queen nerd” Sprak hij en stapte daarna terug naar de sporters. Rachel bijt even kort op haar lip. “Oh mijn god, gaat het wel?” Nam Brittany voor haar op “Ik vind dat niet aardig. Zeg sorry.” Zei ze tegen de jongen en Rachel haalde haar schouder op. 'het is lief maar laat maar Britt het helpt toch niet' zei ze zacht. Ze was dankbaar dat iemand het deed, maar het had totaal geen nut en Rachel stond erboven. Ze draaide zich terug naar haar locker en opende hem om haar tasje te pakken en met tranen in haar ogen loopt ze naar de meidenwc.

Daar begon ze met het werk van ellende. De slush was koud, zoet en plakkerig. Onwijs plakkerig en ondertussen ook in haar shirt gekropen. Hoewel ze wist dat het valse hoop was, wilde ze dat het anders was. Ze zucht en steekt haar hoofd dan maar onder de kraan om alles te wassen.

Novan Dwight.

Novan nam even de tijd om de ruimte en omgeving in zich op te nemen en bekeek de plattegrond. Er waren steeds meer mensen binnen gekomen en Novan had al vrij snel opgemerkt dat mensen in het Noorden dus gewoon nog kleiner waren dan mensen in het Zuiden. Iets wat hij haast voor onmogelijk gehouden had, of hij moest toevallig de jongste en kleinste zien op dit moment. De vriendelijke dame achter de receptie had een stip gezet waar zijn kluisje ongeveer zou moeten zijn en hij besloot er heen te gaan. Ze had gezegd dat zijn schoolboeken daar zouden staan en die had hij wel nodig voor de bel zou gaan. Zoekend en rondkijkend wandelt hij erheen. Hij probeert zoveel mogelijk van de weg te onthouden,gezien hij niet te obvious nieuw wilde zijn.

Hij loopt naar het kluisje en prutst even flink met zijn sleuteltje. Een stuk verder op ziet hij dat een meisje iets blauws in haar gezicht krijgt en hij slikt even. Dat ging er gezellig aan toe, not. Hij wist ook wel dat er op elke school gepest werd, ongeacht speciale pest protocollen. Het was iets wat er bij hoorde en niet te vermijden was. Toch hoopte Novan het deze keer te kunnen voorkomen. Toen hij zijn kluisje open kreeg zocht hij de juiste boeken en legde zijn jas erin. Daarna ging hij op weg naar het Frans lokaal, waar zijn lessen zouden beginnen voor vandaag. Hij wacht even ongeduldig want hij ziet dat hij te vroeg is en hij wilde niet een nerd zijn, of zo overkomen. Dat is ook de reden dat hij uit verveling maar zijn telefoon pakt en er een spelletje over speelt terwijl hij onbewust de gangen in de gaten houdt, alert voor pesters.

Reacties (1)

  • Assy

    Arme Rachel:(

    Ik hou nu al van Novan

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen