Zonder er ook maar een seconde over na te denken, knikt Day naar me. "Dat klinkt goed. Een stuk beter dan steeds in mijn eentje lopen stuntelen." Hij lacht, en ik moet me inhouden om niet opgelucht te zuchten. Dan heb ik schijnbaar toch iets goed gedaan net.

"Met gecombineerde talenten zouden we vast wel een voldoende kunnen scoren, toch?" Ik grijns naar hem, maar dan dringt het tot me door dat er wel heel erg de indruk wekt dat ik hem als bondgenoot wil - dat ik wanhopig op zoek ben naar een bondgenoot, misschien zelfs. Niet echt iets waarmee je punten scoort. "Je tegenstanders leren kennen schijnt erg belangrijk te zijn, heb ik me laten vertellen," voeg ik er snel aan toe. Het is waar, dat moet ik toegeven. Ook al heb ik Day liever niet als tegenstander - ik mag sowieso geen vijanden maken van Luna - als hij niet mijn bondgenoot wil zijn, wordt hij dat wel. En zelfs als we wel als team de arena in gaan, zou hij in de dagen die volgen tegenover me kunnen komen staan. Hem leren kennen kan me helpen overleven.

"En daarnaast is het samen ook gewoon een stuk leuker en we kunnen er beter maar het beste van maken," antwoordt Day, met nog steeds die opgewekte grijns op zijn gezicht. "Toch de zwaarden proberen dan? Of gaan we voor iets anders?"

"Ik ben wel benieuwd wat je kan." Ik gebaar naar de zwaarden, en ga zelf in een verdedigende positie staan, met het wapen in mijn hand. Dit is waar ik mezelf kan bewijzen.

"Niet heel veel, kan ik je alvast vertellen." Day laat zijn blik over het rek met zwaarden glijden en kiest dan een van de grotere, zwaardere zwaarden uit. Hij gaat een paar stappen van me af staan, met het wapen ongemakkelijk in zijn handen geklemd, maar duidelijk niet belemmerd door het gewicht - terwijl mijn kleinere, lichtere zwaard nog steeds zwaar aanvoelt in mijn handen. Het is een indrukwekkend beeld: een jongen die duidelijk nog nooit een zwaard vast heeft gehad, die in één soepele beweging het wapen uit het rek trekt, alsof het daar op hem lag te wachten. Ook al houdt hij het verkeerd vast en weet hij zelf duidelijk ook niet wat hij er nou precies mee moet, toch ziet de jongen er machtig uit.

Ik kijk de jongen even zwijgend aan, terwijl hij verwachtingsvol tegenover me komt staan. "Het valt vast wel mee." Ik gebaar dat hij me aan mag vallen en hef mijn zwaard op om zijn slag te blokkeren.

Day haalt even diep adem en zwaait even onhandig met zijn zwaard. "Oké, klaar?" vraagt hij. Zodra ik knik, stapt hij op me af, heft het zwaard boven zijn hoofd en laat het met een klap neerkomen op mijn zwaard.

"Wow." Ik blokkeer zijn slag, maar ik kan niet anders dan achteruit stappen. Hoewel er niet veel techniek achter de aanval zat, zat er des te meer kracht achter. Day is heel erg sterk, zoveel is me nu wel duidelijk. "Niet zo hakken met dat ding, Danny," zeg ik, terwijl ik zijn zwaard opzij sla om zo even wat rust voor mijn spieren te creëren. "Het is geen bijl."

Day haalt opnieuw uit, en hoewel hij minder lomp is dan net, lijkt het nog steeds niet echt alsof hij aan het zwaardvechten is. "Ja, zo ver kwam ik ook nog wel, maar hoe werkt zo'n onding dan wel?" mompelt hij.

"Steken of slaan," antwoord ik, terwijl ik dat maar meteen demonstreer, door met het zwaard tegen Days zij te tikken - een onbeschermde plek tijdens zijn aanvallen. "Zo dus."

"Dat probeer ik," moppert hij zachtjes. Hij haalt even diep adem, duidelijk in diepe concentratie, en haalt dan nogmaals naar me uit. Het is wederom een slordige slag, die me toch achteruit laat deinzen. Als dit is wat hij kan met een zwaard, een wapen dat hij nog nooit in zijn handen gehad heeft, word ik toch een beetje nerveus als ik denk aan wat hij kan met een bijl, een wapen dat hij al jaren hanteert.

"Meer een vloeiende beweging," zeg ik tegen hem, ook al weet ik eigenlijk niet zeker waarom ik hem aan het helpen ben. Het is handig als je bondgenoot veel kan, maar zodra ze meer kunnen dan jij, loop je steeds meer risico. Day, die al sterker was, tips geven over hetgene waarmee ik hem eventueel zou kunnen verslaan, indien nodig, klinkt niet als een meesterzet. Toch twijfel ik niet als ik de bewegingen voordoe." Zo. Woosh." Ik ontwijk de volgende slag van Days zwaard - eerder een 'bam' dan een 'woosh', maar de punt kwam dichter mijn gezicht dan ik comfortabel vind - en stap snel naar achteren. Tot dusver loopt mijn poging om een goede indruk op mijn mede-tribuut achter te laten niet zo gesmeerd, en ik ben er vrij zeker van dat het aan het wapen ligt. Terwijl ik even op adem kom, kijk ik naar de ring een stukje verderop, waar Aderyn aan het trainen is met haar bondgenoot - of waarschijnlijk eerder haar handlanger en mogelijk haar eerste slachtoffer, als vampier - uit District 2, Samuel. Als ze haar districtgenoot zo snel verlaten heeft om met een ander te sparren, zijn ze waarschijnlijk toch geen partners. Eerlijk is eerlijk, de duistere - dramatische - 'koningin' uit District 1 lijkt me sowieso meer het type dat een vriend uitzoekt die ze onder de duim kan houden. En aangezien ze Samuel compleet in een het maken is, lijkt hij me heel wat beter in dat plaatje passen. Het is goed om te weten dat in ieder geval één lid van de Beroeps niet sterker is dan hij zou moeten zijn, hoewel het nog steeds kan dat het aan de wapens ligt - Samuel lijkt ook niet helemaal op zijn gemak met het wapen, terwijl hij waarschijnlijk wél met echte zwaarden heeft kunnen oefenen. Ik neem me voor om wapens die mogelijk door Aderyn aangeraakt zijn niet te vertrouwen, en richt me weer tot Day - hij zou ook een degelijk wapen moeten krijgen. "Wacht, ik heb een minder gevaarlijk idee," zeg ik lachend tegen hem, en ik zet mijn zwaard terug in het rek. "Zo terug." Zonder uit te leggen wat ik ga doen, ga ik op zoek naar iets wat fungeert als bamboe. Dat zijn aanzienlijk veiligere oefenwapens, en zeker een betere manier om Day te helpen dit onder de knie te krijgen.

Als ik even later terugkom met twee bezems, krijg ik een erg verwarde blik van Day. "Eh, Chris, bezems?" vraagt hij, met een frons richting de stok in zijn hand. "Wil je hier gaan vegen, of zoiets?"

"Hoogstens de vloer aanvegen met jou." Ik grijns naar hem, terwijl ik de stelen van de onderkanten af sloop en er een aan hem geef. Met de bezemsteel in mijn hand, voel ik me meteen een stuk zekerder. Het mag dan geen 'echt' zwaar zijn, in mijn handen kan het niet zo gevaarlijk zijn, daar twijfel ik niet aan. "Kom maar op."

Day kijkt nog even verbaasd van mij naar zijn nieuwe wapen, maar grijnst dan terug, en meteen beginnen de pretlichtjes in zijn ogen weer te twinkelen. "Oké, misschien is het een beter idee om te werken met... oefenzwaarden."

Oh. Meteen voel ik het bloed naar mijn wangen stijgen, en hef ik verdedigend mijn bezemsteel op. Als er nog iets over was van de goede indruk die ik probeerde te maken, is die nu waarschijnlijk weg. Aan zijn gezicht te zien, lijkt Day inmiddels een idee te hebben van waar ik thuis mee trainde, en dat is niet helemaal het beeld dat ik wilde overbrengen. "Nou, laat maar zien wat je kan," zeg ik snel, en zonder hem meer tijd te geven om erover na te denken, val ik aan. Vechten met de bezemsteel gaat Day duidelijk minder goed af dan met het grote zwaard, waardoor ik me vrij gemakkelijk tussen zijn slagen door kan manouvreren. Ik lach en por zachtjes met de stok in zijn zij. "Wil het een beetje lukken?"

Day snuift even, maar hij blijft wel glimlachen. "Ik zei toch dat dit niet bepaald mijn forte is," mompelt hij, met nog een onhandige zwaai. Houthakken met een bezemsteel is schijnbaar niet de meest effectieve vechttechniek.

"Misschien moet jij me later dan maar leren hakken met zo'n bijl," lach ik. Dat zou goed voor me uit kunnen pakken: Day heeft ervaring met een bijl, en als ik dat ook onder de knie zou kunnen krijgen, zou dat me wel een voordeel opleveren in de arena.

Met een zucht legt hij de bezemsteel opzij en grijnst dan naar me. "Deal. Ik wil jou wel eens zien stuntelen met een bijl."

Ik grijns terug en imiteer dan een van Days hakkende bewegingen met mijn bezemsteel. "Misschien ben ik wel een natuurtalent. Je weet het niet." Ik kijk de jongen aan en glimlach. Waarschijnlijk bak ik niet zoveel van zwaaien met een bijl, maar ik moet alles leren wat ik kan. Als ik het kan gebruiken om ondertussen Day beter te leren kennen en zo uit kan zoeken of een bondgenootschap mogelijk is, is dat mooi meegenomen. Ik heb nog lang niet genoeg gezien van de jongen uit District 7, met die grijsgroene ogen en die eeuwige lach op zijn gezicht.

Reacties (3)

  • Megaeraaa

    waar Aderyn aan het trainen is met haar bondgenoot - of waarschijnlijk eerder haar handlanger en mogelijk haar eerste slachtoffer, als vampier - uit District 2, Samuel. Als ze haar districtgenoot zo snel verlaten heeft om met een ander te sparren, zijn ze waarschijnlijk toch geen partners. Eerlijk is eerlijk, de duistere - dramatische - 'koningin' uit District 1 lijkt me sowieso meer het type dat een vriend uitzoekt die ze onder de duim kan houden. En aangezien ze Samuel compleet in een het maken is, lijkt hij me heel wat beter in dat plaatje passen.
    Prachthige theorie! Adey zou hem zo hard vermoorden als ze wist wat hij dacht.xD

    neem me voor om wapens die mogelijk door Aderyn aangeraakt zijn niet te vertrouwen
    Goed plan. kwaadaardige vampier-magie heeft alle zwaarden gesaboteerd dus: bezems zijn de enige oplossing!

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Adey zou hem sowieso vermoorden. Gelukkig heeft Chris bezems die als houten staken kunnen werken

      1 maand geleden
    • Megaeraaa

      Vaarwel, Adey de vampier

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      PreciesxDmaar hij moet haar eerst nog ontmoeten. Hij heeft hier nog nooit met haar gepraat

      1 maand geleden
    • Megaeraaa

      Dan mag hij van geluk spreken.

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Dat is waar, maar dat duurt niet lang meer

      1 maand geleden
  • Incidium

    Zo. Woosh.
    chris meen je dat, zeg je dat gewoon? wat een dork
    of waarschijnlijk eerder haar handlanger en mogelijk haar eerste slachtoffer, als vampier
    rude XD
    Ik neem me voor om wapens die mogelijk door Aderyn aangeraakt zijn niet te vertrouwen
    wat is dit? een conspiracy theory? interessant, vertel verder
    Houthakken met een bezemsteel is schijnbaar niet de meest effectieve vechttechniek
    misschien moet day een keer een boom omhakken en die gebruiken als wapen? De fruitboom, right? Een wapen is belangrijker dan een boomhut

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Jep ik hou van mijn sukkel
      Oh yeah nou aangezien Adey de enige is die uitzonderlijk goed kan zwaardvechten, moet dat wel betekenen dat er sprake is van sabotage, want anders zouden Chris en Samuel natuurlijk nooit van haar verliezen
      Ksst die boom moet veilig blijven

      1 maand geleden
  • Duendes

    Day kijkt nog even verbaasd van mij naar zijn nieuwe wapen, maar grijnst dan terug, en meteen beginnen de pretlichtjes in zijn ogen weer te twinkelen. "Oké, misschien is het een beter idee om te werken met... oefenzwaarden."

    Oh. Meteen voel ik het bloed naar mijn wangen stijgen, en hef ik verdedigend mijn bezemsteel op.


    Ik moet hier gewoon alweer veel te hard om lachen like Chris is zo betrapt en het is adorable

    ALSO WAT CUTE dit hoofdstuk is oprecht vol cute vibes i cant like Day faalt enorm met die zwaarden en Chris is zo impressed en het is zo cute en aahhh wat een schatjes I cant

    1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Hij doet zo hard zijn best om indruk te maken en Day staat er gewoon lachend bij want oké sure

      1 maand geleden
    • Duendes

      Precies Day is daar like sure honey wat jij wil

      1 maand geleden
    • Samanthablaze

      Day is zo precious

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen