Rachel Berry

Met een diepe zucht spoelde Rachel haar haren uit onder de warme kraan. Gelukkig had Rachel altijd shampoo en een paar extra setjes kleding in haar lockertje zitten. Ook was ze het eerste jaar onwijs blij geweest toen ze ontdekte dat er warm water uit de kranen kwam als je hem warm draaide. Dat was lang niet overal en inmiddels wist ze als de beste waar het wel was. Het zorgde dat de slush er stukken beter uit ging. De deur ging open en Rachel keek even lichtelijk geschrokken op. Het zou niet voor het eerst zijn dat ze gevolgd werd en haar nogmaals belaagde. Gelukkig voor haar was het maar Brittany. Ik kom je helpen, Rach,' Zei ze zacht en dankbaar knikt ze. 'Dankje Britt , je bent een goede vriendin' bedankt ze haar terwijl ze samen haar haren uitspoelen en wassen.

Toen haar haren schoon waren pakte ze de handdoek en wikkelde haar haren erin. 'gaat het verder? Ik kan je altijd nog opvrolijken met een lolly?' vroeg ze en Rachel begint te glimlachen. Hoewel ze soms onwijs kinderlijk over kwam bewonderde Rachel haar toch. Ze was zichzelf, schaamde zich niet en het maakte dat ze soms lastige dingen onwijs simpel in zag. 'Lolly's gaan er altijd in' zei Rachel dan ook met een glimlachje en nam hem dankbaar aan. 'Hoe was je vakantie?" vraagt ze. 'heb je nog wat leuks gedaan?" Vraagt ze en ze wrijft haar haren droog. Rachel pakt net haar borstel als de deur open gaat en Santana binnen komt en stil tegen een muurtje gaat staan. Rachel knikte even dankbaar, voor dat ze haar vriendin achter haar aan had gestuurd. WAarschijnlijk had Santana het ook voor haar opgenomen. Soms leek het wel alsof Santana vond, dat zij de enigste was die haar mocht pesten. ze zou het nooit toegeven maar ze gaf wel degelijk om Rachel en dat gevoel maakte dat RAchel het accepteerde zoals het was. Diep van binnen wist ze namelijk als er echt iets zou zijn, dat Santana er dan zou zijn voor haar.

Novan Dwight

Novan zag dat hij niet te vroeg was gezien er langzaam aan al wat meer mensen kwam kijken bij het lokaal. Een van de jongens liep op hem af. “Hey gast. Wat speel je?” Vraagt hij en Novan kijkt op en vergrendelt zijn telefoon met een glimlachje. 'Oh niet echt iets boeiends, Candy Crush om de tijd te doden' zegt hij vriendelijk en kijkt even rond. De jongen zag er aardig uit, hij zag er uit alsof hij wel een sporter was, wat goed was. Hij zag er niet uit als een loser. 'Ik ben Novan ehm zit jij in één van de sportteams?" vraagt hij toch wel iets nieuwsgierig. In eerste instantie wilde Novan eigenlijk op staan, omdat de jongen ook stond. Maar het feit dat hij dan waarschijnlijk flink boven de jongen uit zou steken en dus zou opvallen maakte dat hij besloot te blijven zitten. 'Ik wil graag in een sportteam, weet jij waar ik mij kan inschrijven voor de trainingen en de selectie?" vroeg hij. Zo kon hij in ieder geval één doel vandaag alvast gaan afvinken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen