Foto bij Hoofdstuk 11.

De aankomende week is een complete ramp, sinds dat Harry er van uit is gegaan dat de deal niet door gaat is hij zijn appartement niet meer uit geweest.
Hierdoor loop alles spaak op het werk en is iedereen druk met het oplossen van allemaal problemen die veroorzaakt worden dat de baas er niet is. Gelukkig weet Esther de meeste dingen te regelen en kan ik haar hierbij helpen.
Harry zelf doet de deur niet meer voor mij open, hij weigert. Hij neemt zijn telefoon niet op en zelfs de speciale koffie kan hem zijn appartement niet uitkrijgen.

Het is nu zaterdag avond en Lou is langsgekomen, we zijn een film aan het kijken en pizza aan het eten. Ik schrik op als ik een herrie hoor, dit keer is is het vooral mannelijk geschreeuw en vooral gescheld. Lou zet de tv zacht en we houden onze adem in, "dat is Kenwright, zijn vader". Ik fluister het naar Lou, bang dat hij ons zou kunnen horen.
"Dat is je baas?" Ik knik, angstig kijk ik naar de deur. "Ze zijn nogal heet hoofden".
Maar verder kom ik niet, er wordt op mijn deur geklopt. Ik blijf bevroren zitten, dit zal toch niet?

"Georgia June, openen nu". Ik bijt op mijn lip, "verstop je, nu". Paniekerig kijk ik Lou aan, die op haar beurt mij boos aan kijkt "echt niet". Maar tijd om te discussiëren hebben wij niet, want de kwade stem klinkt opnieuw door de deur heen. Als ik er naar toe loop en deze open stapt Kenwright naar binnen. "Wij hebben een deal, een simpele deal". Woedend kijk hij mij aan, terwijl ik mijzelf veilig stop achter de salon tafel. Ik zie zijn blik het appartement scannen en zijn ogen blijven even op Louise gericht. Dan hij knijpt in de rug van zijn neus en schud zijn hoofd.
"Ik ben zwaar teleurgesteld in jullie, jij doet je werk niet. Het idee om bevriend te raken met mijn zoon, hem naar zijn werk te krijgen en om hem te ondersteunen is dus te lastig?"
"Te lastig? Hij maakt alles onmogelijk! Hij laat mij er niet in, hij heeft een enorme muur opgebouwd en die is echt niet zomaar gebroken. Hij wordt alleen maar hoger, zolang iedereen in zijn nek hijgt. Zolang hij een ontzettende hatende zak blijft, veranderd dat niet. Hij is", maar natuurlijk word ik hier onderbroken. "Denkt erom, je praat over mijn zoon. Jij gaat zo naar hem toe en doet je best, hier is de sleutel van zijn appartement en gebruik deze". Hij is blijkbaar klaar met zijn woede aanval en strijkt over zijn haar, trekt zijn pak recht en kijkt nog 1 keer om zich heen. "Vanaf morgen komt er iedere dag een kok en huishoudster om de boel hier te ordenen. Jullie zijn blijkbaar alle 2 nog te erg kinds, ik krijg dat er wel uit, let maar op". Hij stapt naar de deur en draait zich, hopelijk voor de laatste keer, om. "Ik weet dat jij er voor gezorgd hebt dat de deal gesloten is, dit zorgt ervoor dat ik je verder met rust laat. Het is jou taak dit hem te vertellen, nu. Tot maandag Georgia June".

Ik knijp mijn vuist samen, de sleutel snijd in mijn huid. Lang heb ik niet om bij te komen, want Lou staat binnen een paar tellen naast mij. "Wat was dit? June, dit is niet oké, neem je ontslag en ga alsjeblieft weg hier. Al dit is het niet waard, die Harry is het niet waard. Jij kan zo veel meer, laat je niet aan banden leggen door deze mensen". Alle dreigementen flitsen door mij heen, deze stimuleren mij om door te gaan. "Sorry Lou, ik moet gaan. Ik moet naar Harry, ik heb iets achter gehouden waar hij vanaf moet weten". Ze kijkt mij boos aan, "dit meen je niet toch? We hebben elkaar de hele week amper gezien en nu stuur jij mij weer weg?"
"Ik stuur je niet weg, je kunt hier blijven, totaal geen probleem. Ik moet nu alleen even naar hem toe, alsjeblieft Lou". Ze ziet blijkbaar de tranen in mijn ogen opwellen en ze sust mij meteen. "Sorry, ik snap het. Ga maar, maar trek alsjeblieft iets anders aan dat alleen dit". Ze wijst naar de zeer korte broek en croptop. Ze heeft gelijk, ik kan niet zo naar hem toe.
Als ik een blouse heb aangetrokken en een skinnyjeans loop ik naar zijn deur, met de sleutel die brand in mijn hand. Het voelt zo verkeerd dit te doen, maar zijn vader laat mij simpel weg geen keuze.

Ik klop en wacht... niks.

Ik bonk en wacht.... niks.

Dan zuig ik een hap lucht naar binnen en steek de sleutel in het slot en open de deur, mijn hersens moeten even verwerken wat ik aantref.
Het o zo mooie appartement is een bende, er ligt overal afhaal eten, glazen en drank flessen. Vol walging kijk ik naar een BH die op de bank ligt, hij heeft overduidelijk niet stil gezeten....
"Harry?" Mijn stem klinkt klein, ik voel mijzelf ook klein in dit appartement, omringt door Harry. Ik hoor richting de slaapkamer gevloek, ik bijt hard op mijn lip als ik hem binnen zie komen. Mijn hart lijkt een slag over te slaan, dit wilde uiterlijk van hem is angstaanjagend aantrekkelijk.
Hij heeft zich blijkbaar een week niet geschoren en hij heeft hierdoor een beginnende baard, hij draagt alleen een short en voor de rest is hij compleet naakt. Geen hemd of sokken, alleen een losse korte broek op zijn heupen, laag op zijn heupen, te laag...
"Wat denk jij hier te doen, uitgerekend jij". Mijn ogen vliegen naar de zijne, zijn smaragd groene ogen spuwen vuur. Hij loopt met grote passen op mij af, maar mijn lichaam staat vast. Ik beweeg niet en kan alleen maar kijken hoe hij uiteindelijk voor mij staat. Ik verbaas mijzelf hoe erg ik mij bewust ben van het feit dat hij blijkbaar geen boxer draagt, waarom let ik hierop?
Zijn hand krult zich om mijn kin en duwt mijn hoofd omhoog, met rode wangen van schaamte kijk ik hem aan. Ik staarde, ik staarde naar zijn kruis. Wat is er mis met mij?

"Wat nou? Je bent toch niet echt naar het lichaam van je baas aan het staren, o Gorgeous toch". Zijn woede is opeens een stuk minder, hij strijkt met zijn duim over mijn wang en hij bekijkt elke centimeter van mijn gezicht.
Ik geef geen antwoord en probeer ook bijna niet te ademen, hoe minder ik aanwezig ben, hoe beter.

"Wat doe je hier? Hoe kom jij binnen?"
"Je vader", ik laat de sleutel in mijn hand zien en hij knikt. We staan nog steeds dicht bij elkaar, nog steeds gaat zijn duim over mijn wang terwijl wij elkaar aanstaren.
"Ik moet je wat vertellen, hiervoor kun je beter even gaan zitten denk ik". Hij trekt zich terug en gaat op de bank zitten, hij legt zijn voeten op de salon tafel en zet zijn armen achter zijn hoofd. "Nou vertel op, wat is er zo schokkend dat ik moet gaan zitten?"
Ik slik, speel met de sleutel en durf het amper te zeggen. Mijn stem is zacht en bewust van de schade die dit gaat aanrichten.
"Ik heb de deal met Sanne gesloten, vorige week al. Nadat ze wat was bijgekomen, de informatie over de deal is bij jou vader terecht gekomen en niet bij jou".
Ik zie zijn kaken aanspannend, zijn spieren spannen aan als hij van houding veranderd als hij opstaat.
"Jij wilt mij vertellen dat jij de deal gesloten hebt en mij hebt laten geloven, dat ik het verpest heb? Ik heb een hele week hier gezeten en", hij lijkt even niet meer uit zijn woorden komen. "Godverdomme Georgia!"
Ik strompel naar achteren als hij op mij afloopt, maar ik kan niet verder als de dressoir tegen mijn billen aankomt.
Ik neem mijn lip weer tussen mijn tanden en kijk naar zijn blote voeten, hij komt nog steeds dichter bij. Mijn ogen blijven op zijn enkels hangen en ik probeer de zien wat er op staat, want zowel onder zijn knieën als zijn enkels staan woorden getatoeëerd.

"Ik ben woedend op je, van alle personen had ik gedacht dat jij mij dit wel verteld zou hebben. Haat jij mij zo erg?" Ik knik ja, te snel....
Ik krimp in elkaar als zijn arm de spullen van de kast af vegen en hij mij woedend aankijkt, "het is je plicht mij dat te vertellen". Zijn handen gaan woedend omhoog, zwaar geirriteerd en hij zou mij het liefst door elkaar schudden. Mijn handen grijpen paniekerig zijn armen, de sleutel die ik nog steeds vast heb klettert ergens op de grond als hij mij vast pakt en op de kast zet, ik slaak een gilletje. Mijn handen gaan naar zijn borst, als hij tussen mijn benen komt te staan en zijn handen op mijn bovenbenen plaatst.
"Ik had je gewaarschuwd, je wilt geen vijand van mij zijn Georgia June". Ik kijk angstig naar hem op, terwijl ik zijn handen voel branden op mijn benen.

"Je bent mijn baas, alsjeblieft Harry". Het moment dat zijn naam over mijn lippen rolt lijkt hij tot zich zelf te komen en kijkt mij geschokt aan. Hij lijkt zich te bedenken wat hij aan het doen is, zijn blik glijd van mijn gezicht naar zijn handen. "Fuck Gorgeous, wat doe jij toch met mij?"
Hij trekt zich terug, tilt mij zonder pardon van het dressoir en zet mij neer op de grond, zijn handen liggen op mijn heupen als wij elkaar aankijken. Bedachtzaam bekijkt hij mijn gezicht en ik doe het zelfde, ik verbaas mijzelf over zijn gedrag.
"Ik denk dat wij moeten praten Harry, samen".
Voor hij kan antwoorden wordt er kort geklopt op de deur en de deur zwaait open, Lou staat in de deuropening en kijkt verbouwereerd naar ons.
We staan nog steeds dicht bij elkaar, nadat hij mij heeft neer gezet. Harry is haast praktisch naakt en dit plaatje geeft waarschijnlijk een verschrikkelijk beeld.
Dat bedenkt hij ook en trekt snel zijn handen terug en stapt achteruit, als Louise woedend binnen stampt en mij bij hem weg trekt. "Wat denk jij te doen? Blijf met je poten van haar af, dit is zo verkeerd!" Giftig kijk ze Harry aan, "ik ken je niet en mag waarschijnlijk niet over jou oordelen. Maar ik haat je, blijf met je poten van June af. Als je dit nog 1 keer flikt, klaag ik je aan!"
Ik word mee getrokken naar de deur, daar grijp ik de deurpost vast om tegen haar kracht in te werken.
"Lou momentje", ik trek mijzelf los en kijk richting Harry.
"Morgen?" Luid mijn vraag op dat wij samen moeten praten, ik laat mijn ogen nog snel 1 keer over hem heen gaan
Hij knikt ja, door deze beweging gaan zijn krullen heen en weer en hij grijnst, "morgen Georgous".

"Wat was dat allemaal? Ik hoorde je een gil slaken, doe nu niet alsof dat niet gebeurde. Wat deed die klootzak?" Ik knipper even met mijn ogen als ik op de bank word neer gezet en Lou totaal uit haar plaat gaat. Ze is woedend en snapt niks van de situatie, als ze om uitleg vraagt weet ik het eigenlijk ook niet.
Ik hoor de zin door mijn hoofd gaan, 'Fuck Gorgeous, wat doe jij toch met mij?'
Wat zou hij hiermee precies bedoelen? Waarom kan ik niet meer afstand nemen en neemt hij mij totaal in beslag als hij voor mij staat?

Zou hij dat precies zo hebben?

"Hallo, ik vraag je wat?" Ik schrik uit mijn gedachten en kijk naar Louise, die mij met een verhit gezicht aankijkt. Ik pak haar hand en trek haar naast mij op de bank, dan trek ik haar in een knuffel en blijf even zo zitten. Als ik haar ademhaling rustig voel worden laat ik haar los en vertel haar alles. Ik laat niks achter wegen en ben open en eerlijk in alles, ze luistert aandachtig en vaak ook vol ongeloof.
"Morgen gaan jullie dus praten?" "Ja, ik moet bevriend met hem zien te worden."
"Hij is een 4 jaar oudere man, met zijn handen op jou. Hij is je baas, je zou hem moeten aanklagen in plaats bevriend met hem worden. Zorg er voor, als jullie gaan praten, dan alsjeblieft voor dat hij van je afblijft oke?"

Maar mijn gedachten dwalen al weer naar hem af, "hij mag dan ouders zijn dan ik.... hij doet iets met mij". Lou slaakt een kreetje, dan pakt ze mij bij mijn schouders en schud mij door elkaar. "Waag het niet toe te geven dat je hem knap vindt, waag het niet. Dat doen al te veel meiden, zie waar het ze gebracht geeft June".

Reacties (3)

  • LeLouisx3

    "Fuck Gorgeous, wat doe jij toch met mij?"

    How would I tell her that she's all I think about?
    Well, I guess she just found out

    4 weken geleden
    • bels

      Hihi goed tekstje wel(H)

      4 weken geleden
  • Sunnyrainbow

    Lou is een goede vriendin!

    1 maand geleden
  • AmorAmor

    Ik vind de kleine details leuk en haar gedachtes. Wetende dat ze fout zit, maar toch naar hem staart.

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen