Foto bij Hoofdstuk 12.

"Ga zitten, wil je iets drinken? Koffie? Thee?" Harry neemt plaats op een stoel aan de eettafel, hij schud nee op mijn vraag en staart dan naar zijn nagels. "Je wilde praten, ik ben er, dus praat".
Meteen erger ik mijzelf weer aan zijn gedrag, ik probeer dit aan de kant te zetten en ga tegen over hem zitten en kijk hem strak aan.
"We moeten het over onze regels hebben, gisteren heeft Louise nog even fijn uitgelegd hoe walgelijk het is dat jij als mijn baas aan mij zit, hoe dicht bij jij soms bent. Hoe intimiderend jij je gedraagt en misbruik maakt van het feit, dat je lang, sterk en arrogant bent. Jij weet mensen met een simpele blik, zin of aanraking te bespelen. Ik wil niet 1 van die personen zijn, ik wil niet dat jij mij kan misbruiken of manipuleren. Dus vanaf nu blijf jij op een meter afstand van mij, altijd.
Ook moeten wij het hebben over die waardeloze bedreigingen, het is wel duidelijk dat jij niks kan doen, wat jou erger maakt dan je vader. Jou vader heeft ons alle 2 in zijn handen".
Hij schuift een ring aan zijn vinger recht en bekijkt even zijn hand, voor hij zijn aandacht op mij vestigt. Als hij opkijkt staan zijn ogen gevaarlijk speels, zijn grijns geeft zijn witte tanden bloot en hij staat op. Ik probeer hem te volgen, maar als hij achter mij gaat staan, draai ik mijzelf expres niet om.
Ik voel kippenvel over mijn lichaam verschijnen, als hij met zijn hand mijn bruine haren aan de kant veegt en zijn lippen aan mijn oor zet." Maar ik denk Gorgeous, dat jij het helemaal niet erg vind als ik zo dicht bij je ben, als ik jou intimideer. Ik denk dat je het ontzettend opwindend en geil vind, als een man jou intimideert. Ik denk dat jij je aangetrokken voelt aan oudere mannen, anders had je hier wel wat aan gedaan".
Mijn adem zit hoog in mijn keel en ik durf mijzelf niet te bewegen, maar ik haat mijzelf als ik de tintelingen door mijn lichaam voel.

Als ik voel dat hij zich terug trekt sta ik op, ik besluit dat ik sterker moet zijn. Hij moet normaal doen, ik moet mijzelf niet door hem laten bespelen.
"Wat zei ik nou net?" Kwaad duw ik hem uit mijn zone, maar het moment dat mijn hand nog een keer zijn borst wil raken grijpt hij mij vast.
"Dus jij wilt beweren dat toen jij mij de eerste keer zonder shirt zag, de eerste keer dat ik mijn handen op jou heupen legde, de eerste keer dat ik jou gezicht in mijn handen nam, het moment in de lift en gisteren er geen seksuele spanning tussen ons was? Jou lichaam reageert op mij, hoe verwacht jij van mij dat ik dit negeer? Ik zie hoe jij je benen tegen elkaar perst, hoe jou wangen gloeien, hoe jij op je lip kauwt. Jou ademhaling versnelt of je houdt je adem in, als ik tegen je praat. Dat is jou lichaam die mij verteld, hoe graag je mij wilt".

Ik sta gevangen in zijn armen, terwijl mijn hart overslaat van zijn woorden. Ik voel mijzelf klein en angstig, deze man is zo gevaarlijk. Ik ben niet angstig in een verkeerd manier, ik ben angstig omdat ik voel hoe mijn lichaam op zijn woorden reageerd. Ik weet misschien heel diep van binnen, dat hij gewoon gelijk heeft.

"Het kan mij niet schelen hoe mijn lichaam op jou mag reageren, dit is fout. Ook al mag mijn lichaam tegen werken, mijn hersens doen dat niet".

Maar hij doet alsof hij mij niet hoort, hij gaat door met praten. Mijn dappere woorden negerend, terwijl zijn houding niet veranderd.
"Dan nog even over mijn dreigement, ik heb inderdaad gezegd dat ik erger ben dan mijn vader. Maar is dat ook niet zo? Hij kan er inderdaad voor zorgen dat jij blut op straat komt te staan, dat klopt. Maar ik kan er voor zorgen dat jij gebroken, beschaamd en blut op straat komt te staan. Ik kan heel veel doen, ik heb geld, macht en zoals jij al aangaf, ik ben arrogant en ik geef niet om het gevoel van andere".

Ik recht mijn rug en pak zijn armen vast, "misschien moeten wij daar dan maar eens wat aan veranderen. Als jij eens een beetje om je mede mens dacht, zou het voor iedereen een stuk aangenamer zijn!"
Hij lijkt na te denken over mijn woorden, zijn ogen gaan zoekend over mijn gezicht. "Jij gaat mij niet vertellen wat ik wel en niet kan en ga doen, dat is jou taak niet Gorgeous". Mijn handen zakken van zijn warme, stevige armen, zijn blik vliegt hier meteen naartoe en dan laat hij mij los.
"Als jij wilt dat wij samen kunnen werken, ga ik dat zo wel doen! Je mag het dan niet fijn vinden als mensen 'lager dan jou', iets opdragen, zo zal het wel zijn. Want ik ben het zat, ik wil zo niet met jou werken. Je hebt mij geen rede gegeven waarom ik voor jou zou willen werken, sterker nog, als jij je niet meteen beter gaat gedragen schrijf ik zo meteen nog mijn ontslagbrief".

Hierop volgt een lange stilte, we kijken elkaar alleen maar onderzoekend aan. Wat zou hij nu denken? Zijn gezichtsuitdrukking laat niks los, ik zou zo graag weten wat hij denkt.

"Dan moet jij stoppen het mij allemaal te makkelijk en verleidelijk maken, met dat schijnheilige gedoe! Je kunt mij niet een grote bek geven en dan opeens het lijdend voorwerp gaan uithangen". Ik knijp mijn ogen samen als hij een hoge piepstem opzet, "o Harry niet doen, je bent mijn baas. Je moet je gedragen.
Nou guess what? Stop het mij zo gemakkelijk te maken, stom met dat domme onzekere gedoe. Want jij kan behoorlijk vel zijn, als je dat omzet in dat domme zachte gedoe, maak je het mij echt te makkelijk en daag jij mij alleen maar meer uit".
Ik staar naar hem met open mond, even sta ik verbijsterd.

"Prima!" Ik duw hem hard met 2 handen tegen zijn borst, "dan moet jij die stomme klote muur laten vallen die jij hebt opgebouwd. Want dat is zo vervelend, wat kan jou in godsnaam zo verpest hebben dat jij je zo gedraagt?"
Hij sist als ik praat, "denk erom Gorgeous". Maar ik schud mijn hoofd, "nee, zeg het of drop it! Als ik van jou moet stoppen, moet jij je normaal gaan gedragen tegen mij".

Dan is het stil en kijken wij elkaar kwaad aan, ik sla boos mijn armen over elkaar en ben niet van plan van gedachten te veranderen. "Als ik je nu zeg dat het je geen fuck aangaat waarom ik een muur heb omgebouwd, maar deze alleen voor jou zal proberen te laten zakken, laat je het dan rusten?"
Ik knik, "voor nu prima. Als dat ervoor zorgt dat je minder een klootzak bent, ga ik akkoord". Harry wrijft even over zijn gezicht en perst even zijn lippen op elkaar. Hij zucht diep, duwt zijn schouders naar achteren en recht zijn rug.

"Een meter zei je?" Verward kijk ik hem nu aan, wat?
"Je zei dat ik een meter uit je buurt moest blijven, als we dingen willen veranderen. Dan zal ik daarmee beginnen, goed?"
"Ja", hij schuifelt op mijn woorden nog iets naar achteren en houdt dan stil. "Verder nog iets?" Een spottend geluid verlaat mijn lippen als hij de vraag stelt, ik heb nog een hele waslijst voor hem klaar liggen.
"Ja ik heb nog wel iets, doe je werk Styles. Laat mij eens zien hoe slim je bent, hoe goed jij in zaken bent, hoe jij je werk doet". Er valt opnieuw een stilte en hij blijft mij bekijken, zijn ogen scannen mijn lichaam en ik zou zo graag willen weten wat hij denkt op dit moment. Maar hij is daarmee een gesloten boek en ik zal daar echt niet achter komen.
"Als jij stopt mij Styles of Kenwrigt te noemen, hebben wij een deal".
"Wat? Dat mag ik niet, daar was je heel duidelijk in. Ik", zijn lichaam beweegt. Hij wil aanstalten maken naar mij toe te lopen, maar bedenkt zich.
"Plan gewijzigd, vergeet de regels. Vanaf nu is het Harry, ik zal mijn uiterste best doen om jou onder de indruk te krijgen van mijn werk." Ik trek een wenkbrauw op en een spottend geluidje valt over mijn lippen, "mij onder de indruk te krijgen van jou of van je werk?" Hij grijnst, ik zie een glinstering over zijn gezicht trekken. "Wat jij wilt Gorgeous".
Deze man verbaast mij, maar ik ben heel blij met het resultaat van ons gesprek. Hij loopt zelf al naar de deur er vanuit gaan dat het gesprek over is, maar als zijn naam voor het eerst in zijn bijzijn over mijn lippen rolt snap ik meteen wat hij doet. Hij mag dan nu van mij afblijven, hij heeft ons even goed dichter naar elkaar gebracht. Ik zie hoe zijn lichaam reageert als zijn naam valt, hoe zijn spieren even spannend, hoe zijn lichaam even hapert in de normale zo soepele bewegingen.
"Wat is er?"
Ik twijfel, speel even met mijn vingers, durf even niet naar hem te kijken.
"Het is al aardig laat, wil je blijven eten?" De verbazing glijd opnieuw over zijn gezicht, "nodig jij je baas nu uit voor diner?"
Mijn tanden zetten zich vast in mijn onderlip als hij nonchalant tegen de deur leunt, "nee. Ik nodig Harry uit voor diner, dat is een verschil". Zijn lippen vormen een belachelijke arrogante grijns, hij geeft mij een knipoog en loopt op mij af. Ik hou mijn adem in en wacht tot hij stopt, wat hij doet, een meter voor mij.
"Harry wil graag blijven eten, June". Dit is voor het eerst dat hij mijn naam zegt, zonder dreigingen. Een glimlach siert om mijn lippen en diep van binnen weet ik wat hij doet. Hij speelt een spelletje met mij, maar ik doe niet veel anders. Ik moet aan de eisen van het contract voldoen om mijn baan te houden.

Met een glimlach loop ik naar de keuken toe en trek ik de koelkast open, terwijl ik gevolgd word door Harry. "Ik zou rosbief eten, daar ben ik dol op. Maar maak ik jou daar ook blij mee?" Harry is gaan zitten aan de bar van de keuken en observeert mij, netjes van een afstand. "Ja, toevallig maak jij mij daar heel blij mee". Met een glimlach zet ik de oven aan en verzamel alle spullen die ik nodig heb, terwijl Harry rond snuffelt in mijn appartement. Ik moet alweer glimlachen als ik hoor dat er muziek opgezet wordt en hij niet veel later met de krant, gaat zitten en begint met lezen.
Het is stil op de muziek en geluiden van het koken na en het is aangenaam. Niet dat ik ooit had verwacht te zeggen dat het aangenaam is met Harry, maar toch.... nu is dat het echt.
"We kunnen eten", mijn woorden verbreken de stilte en zijn hoofd beweegt mijn kant op. Zijn groene ogen blijven alleen nog even haken op een artikel die hij aan het lezen is, maar dan flitsen ze direct in de mijne. Ik voel mij betrapt op staren en draai mij met rode wangen weg. "Gorgeous toch, hoe vaak moet ik jou vertellen dat staren niet beleeft is?"
Dan glimlacht hij en staat op, knipoogt en loopt naar de eettafel.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Progressie! Eindelijk!!!:D

    2 weken geleden
    • bels

      Haha ik dacht wel dat jij daar blij van zou worden! Ik zelf vond dit een geweldig hoofdstuk om te schrijven, hihi!

      2 weken geleden
    • LeLouisx3

      Oh Bels, ik ben al blij als ik je naam in mijn inbox zie staan x

      2 weken geleden
    • bels

      Lief!(H)

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen