liftscene #2!

De liftdeuren zijn open. Er staat al iemand in, maar het is Aderine niet. Samuel heeft geen geduld om te wachten op de andere lift.

Samuel leunt tegen de binnenmuur van de lift. Zijn medepassagier oogt rond de veertien of vijftien. De acht op haar shirt wijst haar aan als waarschijnlijk onschadelijk. Samuel richt zijn blik op de glazen muur en slaat zijn armen over elkaar. Als ze weet wat goed voor haar is, houdt ze haar mond.

Een tweetal stemmen komt dichterbij. Samuel bedreigt de lift mentaal de deuren te sluiten voor er meer mensen binnenlopen. Het is tevergeefs.

Dezelfde 11 die rond zwaaide met een zwaard loopt binnen, gevolgd door een positief glimlachende jongen uit District 7. De vreemdheid van een tribuut die een goede ochtend heeft gehad is bijna groot genoeg om de irritatie van meer gezelschap te overstemmen.

“Ik heb in ieder geval minder hard verloren dan hij,” zegt de 11 terwijl hij de lift binnenstapt. Samuel ontmoet zijn ogen en stuurt hem een blik gevuld met al zijn moordlust. En dat is best wel veel.

“Waar bemoei jij je mee,” zegt Samuel. Hij werpt een oordelende blik op het bezwete uiterlijk van de 11. Op Samuel’s gezicht is te lezen dat zijn oordeel niet positief is.

“Nou,” onderbreekt het meisje. Samuel fronst geïrriteerd. Meer commentaar is het laatste wat hij nodig heeft. “Als jullie niet gewoon eventjes rustig doen pak ik wel de volgende lift, hoor.” Samuel moedigt haar alleen maar aan.

De 11 drukt op het knopje voor verdieping nummer elf. “Met mijn zaken,” deelt hij Samuel mee. “Jij duidelijk niet, aangezien je mijn gesprek onderbreekt. Samuel, toch?” zegt hij, terwijl hij Samuel keurend bekijkt. “De schildknaap van de Beroeps dit jaar? Want voor zwaardvechten hoeven ze je er duidelijk niet bij te hebben.”

Het knopje voor zijn verdieping. Natuurlijk. “Jij bent alleen geschikt als speldenkussen voor speren,” zegt Samuel. Hij drukt op het knopje met de twee.

“Allemozes, als ik zo door moet tot mijn verdieping spring ik hier door het raam heen. Stil zijn hoef je niet eens extra moeite voor te doen, weet je?” zegt het meisje.

Samuel vraagt zich af hoe haar commentaar haar helpt. “Houd zelf je mond,” snauwt hij.

“Je realiseert je dat dat het voor ons alleen maar makkelijker maakt?” zegt de 11.

Het komt bij Samuel binnen dat hij zelf en deze miezerige, irritante, zogenaamd stoere 11 ongeveer dezelfde mening delen. Samuel richt een geïrriteerde blik op de wand van de lift.

“Gezien jullie amicale band ben ik eerder door dat raam heen hier dan dat jullie eens je waffel houden. Wat veelzeggend is, aangezien we in de beste gevangenis van heel het land zitten,” zegt het meisje. Samuel ademt uit, en weer in. Hij probeert zich te verplaatsen in haar perspectief. Ze stond in de lift, rustig te wachten. Toen kwam de 11 binnen en opende hij zijn mond en— Samuel heeft zojuist bewezen dat hij dan ook niet stil kan blijven.

Ze doet niks onvergeeflijks. Dat maakt haar niet minder irritant.

“Misschien moeten we de ramen nog even heel houden en niet gaan vechten in een lift, of zoiets,” sust de 7, met nog steeds die geruststellende glimlach. “Ik was wel toe aan lunchpauze. Dat vechten komt later wel een keer.” Hij stapt naar voren en gaat midden in de lift staan, als een bezorgde ouder van vechtende kinderen.

“Klinkt als een goed idee,” stemt de 11 meteen in. Het feit dat de constant tegendraadse jongen in staat blijkt het met iemand eens te zijn verbaast Samuel. “Volgens mij heeft Samuel al wel genoeg gevechten verloren voor vandaag,” vervolgt de 11, opnieuw tegendraads. Zijn uitdagende grijns brengt Samuel’s humeur gevaarlijk dichtbij overkoken.

Samuel snuift en kijkt door de liftwand omhoog naar de tweede verdieping. Nog heel even, dan is hij vrij van deze insecten.

“Ik denk dat je beter een andere hobby kunt zoeken,” spot de 11. “Mensen verslaan en de Spelen winnen lijkt me niet echt je forte.”

Samuel voelt zijn gezicht samentrekken. Hij gaat recht voor de 11 staan en kijkt op hem neer. Samuel’s vuist landt boven de 11’s schouder in het glas. De impact van de wand trilt door de botten in zijn arm omhoog naar zijn schouder.

“Nog één woord,” dreigt hij, woede verder aangewakkerd door de angst, eindelijk zichtbaar in de 11’s ogen. “En ik zal je laten zien wat je in de arena te wachten staat. Ik zal je tong uit je mond rukken en hem aan de gieren voeren. Wat vind je daarvan, als hobby?”

Het bloed ruist in Samuels oren. Het meisje roept iets over de eerste slag die de lift te verdragen krijgt. De volgende slag, denkt Samuel, is die van haar voorhoofd.

Na een gespannen stilte tilt de 11 zijn hoofd op en kijkt hij Samuel met hervonden moed aan. “Je doet je best maar,” zegt hij, “Ik heb je zien vechten, en ik kan niet zeggen dat ik echt heel erg onder de indruk ben.”

Onder de indruk of niet, dood is dood. Een dun straaltje bloed sijpelt van zijn kapotgeslagen knokkels over het glas omlaag. Samuel balt zijn tweede hand tot een vuist. Een hand om de keel van de 11, stilte, is precies wat hij nodig.

De andere jongen in de lift manoeuvreert zich tussen Samuel en zijn prooi in. “Eh, Samuel, moest jij niet bij de tweede verdieping eruit?” vraagt hij op een onwerkelijk normaal en vriendelijke toon. De 11 kijkt hem opgelucht aan, als een redder in nood. Is dit een normale hoeveelheid dankbaarheid voor iemand die je een halve dag kent? Samuel voelt zijn grip op de situatie langzaam wegglijden.

“Volgens mij krijgen jullie een Beroeps op bezoek bij 7,” zegt het meisje, wijzend naar het scherm met de oplopende nummers. Abrupt komen de woorden bij Samuel binnen en hij draait zich om. De lift is op verdieping vier.

“Godverre—”

“Denk aan de kinderen,” roept het meisje, voor zover Samuel weet de jongste in de lift.

“Ja, jij,” zegt de 11. Zijn toon is verward en minder bang dan hoort.

Samuel gaat voor de dichte liftdeur staan en staart naar de getallen. De vier verspringt naar een vijf. Zijn dag begon slecht, maar hij had hoop dat het bij een slechte ochtend zou blijven. Nu kan hij niet eens op normale wijze in de lift staan.

“Dus ga je nu helemaal mee tot aan 7?” vraagt de 7.

“Nee, dank je,” zegt het meisje. Ze heeft duidelijk nooit genoeg aandacht gekregen in haar eigen district.

“Ik moet toch die kant op,” zegt ook de 11, “Ik kan best een tussenstop maken.” Wat is het met de 7 en andere tributen die zijn aandacht willen?

De vijf wordt vervangen door een zes. “Nee,” bijt Samuel door zijn tanden naar buiten.

“Slag twee!” roept het meisje. Voor zover Samuel weet sloeg toch echt niemand tegen de lift dit keer.

“Oké, nou, veel plezier dan in de lift,” doorbreekt de 7 de verwarde stilte. De zes verandert in een zeven en de liftdeuren gaan open. “Ik moet er hier uit. Tot later.” De 7 werpt een van zijn eeuwige glimlachen de lift in en verlaat de glazen gevangenis.

De 11 glimlacht even breed maar spottend en loopt met een zwaai de lift uit. “Ik denk dat we ons dit jaar niet heel veel zorgen hoeven maken om de Beroeps,” zegt hij net voor de deuren zich weer sluiten.

Alleen het kloppen van Samuels knokkels weerhoudt hem ervan zijn woede los te laten op de deuren. “Als ik zijn kop nog één keer moet zien,” mompelt hij, “dan zal ik hem fu—”

“Had je beter tegen die twee knuppels kunnen zeggen dan tegen mij, weet je?” onderbreekt het meisje.

“Nog één woord van jou en je gaat inderdaad door de ruit.”

De deuren openen op de achtste verdieping. “Slag drie, ik ben weg. Succes,” zegt het meisje. Samuel ziet haar verward verdwijnen.

Chagrijnig maar opgelucht drukt Samuel op het knopje voor twee. Wonderbaarlijk genoeg gaat de lift direct omlaag. Als iemand op een andere verdieping was ingestapt, weet Samuel niet wat hij had gedaan. Of hoe hij de bloedvlek op de glazen wand moet uitleggen.

In ieder geval, denkt Samuel positief, weet hij nu wie hij niet als bondgenoot wil. Het lukt hem niet hemzelf ervan te overtuigen dat er iets goed uit deze ramp van een lift kan komen.

Reacties (2)

  • Duendes

    Ik ga niet zoveel dingen quoten want dan ben ik like het hoofdstuk terug aan het halen maar dit is echt genieten ohmygosh
    Samuel is zo done met iedereen en het is prachtig en Olive is zo... wat :')
    Het is echt genieten ik hou van liftscènes

    1 maand geleden
    • Incidium

      liftscenes zijn het hart en nieren van tqg:D
      en quoten mag zo excessief als je wil, vind ik leuk

      1 maand geleden
  • Samanthablaze

    Als ze weet wat goed voor haar is, houdt ze haar mond.
    Oh boy nope

    Samuel ontmoet zijn ogen en stuurt hem een blik gevuld met al zijn moordlust. En dat is best wel veel.
    fair enough

    deze miezerige, irritante, zogenaamd stoere 11
    Hé- nee ja oké fair

    Ze doet niks onvergeeflijks. Dat maakt haar niet minder irritant.
    Samuel maakt zoveel goede punten

    Het feit dat de constant tegendraadse jongen in staat blijkt het met iemand eens te zijn verbaast Samuel.
    Alleen omdat het Day isxD

    De volgende slag, denkt Samuel, is die van haar voorhoofd.
    Zo gewelddadig. Love it

    Een hand om de keel van de 11, stilte, is precies wat hij nodig.
    Hé rude

    De 11 kijkt hem opgelucht aan, als een redder in nood. Is dit een normale hoeveelheid dankbaarheid voor iemand die je een halve dag kent? Samuel voelt zijn grip op de situatie langzaam wegglijden.
    Samuel die crushes niet begrijpt is een mood

    Zijn toon is verward en minder bang dan hoort.
    De magie van Days aanwezigheidxD

    Nu kan hij niet eens op normale wijze in de lift staan.
    Het is een Capitoollift. Get used to it

    Wat is het met de 7 en andere tributen die zijn aandacht willen?
    Hij is leuk en lief en hot:X

    Voor zover Samuel weet sloeg toch echt niemand tegen de lift dit keer.
    Heerlijk hoe verward iedereen is

    “Had je beter tegen die twee knuppels kunnen zeggen dan tegen mij, weet je?” onderbreekt het meisje.
    Jep daar heeft ze een punt

    “Nog één woord van jou en je gaat inderdaad door de ruit.”
    Maar dit is een heel valide antwoord

    Of hoe hij de bloedvlek op de glazen wand moet uitleggen.
    Dat is wel een ding oeps

    weet hij nu wie hij niet als bondgenoot wil.
    Verstandige keuze

    Woah dat waren een hoop opmerkingen. Liftscenes zijn genieten

    1 maand geleden
    • Incidium

      ja ik geniet zo hard, dit is de kwaliteit content die we willen in TQG:D

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen