Foto bij 38 - No more fears

Holy shit, guys. Thanks voor alle kudo's, abo's en comments! <3
The Pain of Love heeft inmiddels >11000 hits en dit verhaal heeft deze week(?) 10 kudo's gekregen! (Ik kan het kudo overzicht en hoe het steeds verandert niet helemaal bijhouden. Ik sta nu in ieder geval op #1 van de kudo toppers, happy me (: )
Danke!

[Maud P.O.V.]
"I'll always come back to you, Billchen."
Je ziet de glinstering in zijn ogen, waar je ooit als een blok voor gevallen bent en kan een glimlach niet onderdrukken. Hij glimlacht terug en je voelt een gevoel van schaamte opborrelen. Je hebt jezelf weer lekker voor schut gezet en Bill waarschijnlijk enorm gekwetst met je woorden.
"I'm sorry for being such a whiny bitch - again."
"That's okay," zucht hij. "I mean, I obviously would rather see you smile, but I understand. I just wish you would have told me sooner."
"I know. I should have. I mean, next time I will-"
"Let's hope there won't be a next time."
Je kijkt hem geschrokken aan, maar ziet dan de glimlach op zijn gezicht en je ontspant weer een beetje. "Fair enough."
"This is not exactly how I imagined we would spend our last hours together. Although, to be fair, we always get in some sort of emotional rollercoaster when we say goodbye, don't we?"
"Hm, I guess we do." Je gaat op je tenen staan en drukt je lippen op die van hem. "It is just so unimaginable to not be able to see you every day, not to wake up next to you, not to kiss you..."
"It's only for a short while."
"I know." Je laat een dappere glimlach zien en probeert dan het onderwerp naar iets luchtigers te veranderen: "So, what time is my babysitter arriving tomorrow?"
Bill schiet in de lach. "Jamie should be there around noon."
"Oof. Are you sure I'll be all right on my own for the time being?" plaag je.
"You won't be alone, Heidi will be with you. Plus, I'm pretty sure you and Jamie will get along just fine. He's a total Disney geek, as well."
"He?" herhaal je verbaasd. "You're leaving me behind with some guy?"
"Why are you so surprised? I forwarded you his info, didn't I?"
"I thought Jamie was a girl."
Hij schiet opnieuw in de lach. "He's going to love this."
"Please don't tell him!"
"All right, all right. So, do you think you're ready to go back inside?"

Zodra jullie de kleedkamer weer inlopen, zie je dat Tom, Georg, Gustav en Heidi jullie aanstaren. Je bent je iets te bewust van het feit dat je gehuild hebt, wat waarschijnlijk te zien is aan je rood doorlopen ogen en uitgelopen make-up. Tot je grote opluchting, is er niemand die daar wat van zegt.
"There you are," zegt Tom enkel. "Your champagne's getting warm."
"Oh, give that to me," zegt Heidi snel en ze laat je een glimlach zien. "I'll just get you a new one."
"Thank you, Heidi."
Ze komt al snel terug met een nieuw glas champagne voor jou en Bill. Met een opgelaten gevoel ga je naast Gustav op de bank zitten. Bill komt naast je op de armleuning zitten en raakt al snel weer in gesprek met zijn tweelingbroer.
"So, ready for the tour?" probeer je een gesprek met Gustav te beginnen.
"Yep."
"Don't mind him," glimlacht Georg. "He's always a bit stressed and quiet when we start touring."
"Plus a bit quiet in general," mengt Tom zich nu ook in het gesprek. "Aren't you, Gus?"
"Hm," is Gustavs enige reactie. "I guess."
"I can imagine it's hard to leave your daughter and wife behind."
"It is. Although, I am not the only one leaving people behind, so I guess that makes it a bit more bearable."
Je knikt langzaam. Misschien is het ook wel een beetje egoïstisch dat jij alleen maar denkt aan het feit dat je Bill moet missen, terwijl de andere jongens ook mensen achterlaten en zullen missen.
"It's all right," glimlacht Heidi, terwijl ze op Toms knie klopt. "We all felt like it was the end of the world the first time we had to say goodbye."
"Or the first couple of times," plaagt Georg.
"You're only like this because you don't know what it's like," bijt Gustav hem toe.
"Easy, Gus. I'm just kidding. All I'm trying to say it, yes, it is hard the first time, but it might be just as hard the second time."
"Hey! Not helping!"
"Let me finish. All I'm saying is, it will get easier eventually. Plus, you all have someone to come home to." Georg legt dramatisch zijn hand op zijn voorhoofd. "I'll be left all alone."
Gustav geeft hem een duw, maar je ziet de brede glimlach op zijn gezicht. Tom en Heidi glimlachen ook breed naar elkaar. Je draait je om en ziet dat Bill bemoedigend knikt, met diezelfde glimlach op zijn gezicht en je kan niet anders dan teruglachen.
Dat weerzien wordt zeker bijzonder...

Reacties (1)

  • Luckey

    Te schattig!!

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen