Tijdens toverdranken heb ik mij goed anoniem kunnen houden maar nu moet ik mij toch echt mentaal gaan voorbereiden op mijn grote afgang. Verweer tegen de Zwarte kunsten, met andere woorden, toveren. Ik heb geen eens een toverstok, maar professor Snape, die dit jaar het vak verzorgd, zei dat het geen probleem zou zijn.

Als ik het donkere lokaal binnenstap krijg ik het spontaan koud. Wat een nare sfeer hangt er in dit lokaal, en dan heb ik het niet over de ongezellige indeling. Ik zie Draco en Pansy naast elkaar zitten en smoezen als ik binnenkom. Ze kijken mij allebij even kort aan en beginnen te grinniken. Ik wed dat ze het over mij hebben, zouden ze weten dat ik nooit eerder getoverd heb?

Professor Snape stormt ongeduldig het lokaal binnen en smijt de deur achter zich dicht. Alle leerlingen zijn direct stil en zitten rechtop op hun stoel. Ik heb al gauw door dat deze man niet op bijdehante grappenmakers zit te wachten. Hij zal dan vast een hekel hebben aan Draco, denk ik tevreden bij mezelf. Tot mijn verbazing lijkt hij het juist op Harry Potter gemunt te hebben. Wat raar, ik dacht dat hij echt een favorietje van de leraren was.

Niet veel later, als iederen hard begonnen is met studeren, staat professor Snape opeens achter mij. "Mevrouw van Zanten, ik wil u graag even na de les spreken." De monotome toon van zijn stem geeft me koude rillingen. Ik zie dat Pansy en Draco grinnikend mijn kant op kijken. Had ik nou maar een toverstok, dan had ze op afstand een draai om de oren kunnen geven. Niet dat ik weet hoe ik moet toveren, maar dat staat dan alvast als eerste op mijn verlanglijstje om te leren.

Als het lokaal langzaam leegdruppelt blijf ik gespannen op mijn plaats zitten. "Mevrouw van Zanten. Allereerst welkom, fijn dat u uiteindelijk toch nog besloten hebt uw magische talenten op te pakken." Ik slik even. Magische talenten? Weet hij soms iets wat ik niet weet? Hij gaat verder. "Tragisch dat uw getalenteerde, raszuivere ouders, dit niet mee hebben mogen maken." Ik voel mijn ogen lichtjes branden. Hij kende mijn ouders. Mijn ouders die ik maar kort heb mogen kennen, voordat ze werden opgesloten in een of andere streng bewaakte gevangenis en daar overleden. Voor ik iets kan zeggen overhandigt professor Snape mij een klein zwart pakketje. Voorzichtig maak ik het open. Het is... een toverstok! Niet zoals in de boeken, met een sterretje en glitters, maar doodgewone zwarte stok met een lichte kromming erin.

"Uw moeder heeft u deze stok nagelaten. Wees er zuinig op, het is het enige wat er nog van uw familie nagelaten is." Met een brok in mijn keel neem ik de toverstok in handen om hem beter te bekijken. "D-dank u euh, professor..." Stamel ik. Ik stop de toverstok in de zak van mijn gewaad en loop naar de deur om naar de volgende les te gaan. Voordat ik de deur uit kan gaan voegt professor Snape nog het laatste toe; "maakt u zich geen zorgen, toveren zit in uw bloed."

Reacties (1)

  • bels

    Dit is een hele leuke wending! Jeeeejjjj(yeah)

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen