Het geritsel in de bosjes komt steeds dichterbij en ik zou zweren dat ik voetstappen hoor. "Heel grappig jongens, kom maar tevoorschijn nu..." Roep in onzeker richting het geluid. Ergens weet ik wel dat het niet de jongens zijn die op het punt staan mij aan te vallen. Als het geluid nog dichterbij komt, doe ik een paar stappen achteruit. De bosjes worden langzaam opzij geduwd en er verschijnt een groot, harig en donker gedaante. Mijn adem stokt als ik zie wat er op mij af komt lopen.

Een enorme spin zo groot als een beer en zo breed als een auto besluipt mij vanuit de bosjes. Ik voel mijn hart tekeer gaan en het zweet gutst van mijn voorhoofd. Niet in paniek raken, niet in paniek raken, denk ik bij mezelf. Maar dat doe ik natuurlijk wel. Als de spin dichterbij komt en dreigend met zijn kaken klappert, doe ik nog een stap achteruit. Ik voel bij de laatste stap dat de grond onder mij verdwijnt, de rots waar ik op zit gaat niet verder. Ik kijk vlug achter mij om te kijken waar ik heen kan, maar er is geen uitweg. Achter mij zie ik een dal, zo diep, dat ik de val zeker niet zal overleven. Dit is het dan, denk ik bij mezelf, ik ga eraan.

"Incendio!" Een bekende stem die ik even niet kan thuisbrengen schelt achter de spin vandaan. De spin deinst achteruit bij het zien van de vuurzee die hem achtervolgt, en zet het meteen op een lopen. Mijn hart gaat nog steeds te keer maar mijn ademhaling begint langzaam weer op gang te komen. Dan zie ik Blaise langzaam tevoorschijn komen op de plek waar de spin vandaan kwam. Zonder er verder bij na te denken ren ik op hem af en vlieg hem in zijn armen. "Bedankt, ik dacht even..." Blaise schudt zijn hoofd. "Nee..." Hij probeert iets te zeggen maar wordt onderbroken door het geluid van iemand die hardop zijn keel schraapt. Terwijl ik Blaise nog steeds vast heb zie ik Draco op een afstandje toekijken. Die heeft zeker met plezier toe staan kijken, maar gek genoeg ziet hij er net zo geschrokken uit als ik.

Als ik eindelijk een beetje bijgekomen ben van de schrik volg ik de jongens terug naar het kasteel. Ik heb helemaal niet in de gaten gehad waar ik naartoe ben gerend. "Je moet nooit in je eentje het verboden bos ingaan, zeker niet 's nachts! Het is maar goed dat..." Weer wordt Blaise onderbroken, dit keer door Draco's boze blik. Er is iets wat ik niet mag weten en ik probeer in zijn uitdrukking te ontdekken wat het is, maar hij wendt zijn blik direct af. Ik vertrouw hem niet, zeker niet na hoe hij mij zo van streek heeft kunnen maken, iets wat al in geen jaren iemand meer gelukt is.

Reacties (1)

  • Teal

    Oh oh

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen