Dankzij de lessen van professor Slughorn ga ik enorm vooruit met toveren. Het huiswerk is veel en ik heb veel bij te houden, maar het voelt goed om mijn gedachten te verzetten en bezig te zijn met iets nuttigs. Ik heb eerlijk gezegd nooit eerder zo veel inzet getoond voor school, maar het voelt alsof ik eindelijk iets gevonden heb waar ik nog wel eens goed in kan worden. Vooral de bewapende spreuken blijken mij erg goed te liggen. Het gekke is dat professor Slughorn na een goed gelukte bewapende spreuk eerst haast een gat in de lucht springt en dat gelijk een paar seconde later weer terug probeert te nemen. Alsof hij spijt krijgt direct nadat het gelukt is.

Hoe dan ook, al het harde werk begint eindelijk resultaat te boeken. Tijdens mijn meest recente bijles kreeg ik zelfs een uitnodiging om op een etentje te komen dat Slughorn organiseert voor zijn meest getalenteerde leerlingen. Ik voel mij aan de ene kant vereerd natuurlijk, maar tegelijkertijd zie ik er als een berg tegenop om met alle andere echte talenten aan een tafel te zitten. Ik zou niet weten hoe ik over bepaalde onderwerpen mee zou kunnen praten. Wat zou ik kunnen vertellen? Het oersaaie kantoorbaantje dat mijn pleegvader had toen ik nog in Nederland woonde of het feit dat ik mijn leven aan mij voorbij zag flitsen toen ik oog in oog met een reuzenspin stond? Bovendien weet ik geeneens wie er allemaal op dat etentje zullen komen, aangezien ik zelf totaal geen sociaal leven meer heb sinds ik op deze school zit. Toch heb de uitnodiging geaccepteerd. Dat kan nog welleens een goede kans zijn om anderen te ontmoeten, zonder dat er een afdelingsstrijd tussen hoeft te zitten.

Als ik voor de deur sta van Slughorn's kantoor hoor ik dat er al een aantal mensen binnen zijn. Ik klop voorzichtig op de deur, welke bijna direct open wordt gedaan door de professor zelf. "Mevrouw van Zanten, welkom! We zijn bijna compleet dus we kunnen zo beginnen." Als ik aan tafel ga zitten op mijn aangewezen plaats zie ik in ieder geval een bekend gezicht. Het is Harry Potter, hoe kan het ook anders. Blaise en Draco verafschuwen hem, maar ik kan eigenlijk niet erg ontdekken waarom. Hij lijkt mij eigenlijk wel aardig. Als iedereen naar bij begint te staren voel ik mijn wangen warm worden. Ik wuif zwakjes terwijl ik mij voorzichtig voorstel. Gelukkig krijg ik in plaats van starende ogen een paar vriendelijke glimlachjes terug. "Welkom Arminta, lukt het allemaal een beetje om in te komen? Ik heb begrepen van professor Slughorn dat je het zesde jaar bent ingestroomd." Vraagt een meisje met een volle bos krullend haar en een vriendelijk gezicht. Ik knik. "Het is pittig, maar ik krijg goede hulp." Het meisje lacht vriendelijk en knikt begrijpend. "Oh, waar zijn mijn manieren, dit is mevrouw Hermione Granger, zij is werkelijk de slimste heks van haar leeftijd!" Slughorn spreekt lovende woorden. Ik kan het niet helpen maar werp toch vlug een blik op haar borduursel van haar gewaad en ontdek dat ze bij Gryffindor zit. Volgens Blaise zou zij dan mijn "aardsvijand" moeten zijn. Voor vanavond zal ik er maar niet teveel van aantrekken, ik ben echt even aan wat ontspanning toe!


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen