Opeens verschijnt er een enorme deur op de plaats waar eerst nog alleen een lege muur te zien was. Draco kijkt bedachtzaam om zich heen voor hij naar binnen gaat. Wat voert die toch in zijn schild? Dan doe ik iets wat misschien wel mijn domste idee ooit kan zijn; ik zet de achtervolging in en sluip achter hem naar binnen. Nog geen seconde later hoor ik de deur met een enorme klap achter mij dichtvallen en als reflex schiet ik achter een oude kast om mij te verstoppen. Draco kijkt niet op of om, hij denkt zeker dat niemand in de gaten heeft dat hij meneer mysterieus aan het uithangen is. In dat geval ga ik graag in de spionage modus, op die manier kun je namelijk altijd heel gemakkelijk "chantage materiaal" verzamelen voor wanneer ik dat ooit eens nodig zal hebben.

Wanneer ik mij besef dat hij net zo goed een geheime badkamer, of erger nog, toilet wilde opzoeken, bedenk ik mij opeens wat voor dom idee het was om hem te achtervolgen. Maar het is nu al te laat om mij te bedenken. Tot mijn grote opluchting is er niets van een badkamer of toilet te bekennen. Integendeel. Achter die mysterieuze deur zit namelijk een enorme kamer vol met... rommel! Ik heb nog nooit zoveel troep bij elkaar gezien. Er liggen oude stoelen op grote hopen gegooid, antieke dressoirs die al jaren geen stofdoek gezien hebben, versleten en verscheurde boeken en nog meer rotzooi waarvan ik geeneens weet wat het eigenlijk is.

Draco staat stil voor een oude, driekhoek-vormige kast, waar wel duizenden sloten op lijken te zitten. Hij fluistert iets onverstaanbaars en ik moet mijzelf er weer van overtuigen dat mensen die tegen muren of kasten praten niet perse dronken hoeven te zijn. De kast zwaait open en ik hoor Draco tevreden grinniken. Ik zie hem iets uit zijn tas halen, een appel, die hij vervolgens in de kast legt. Dan sluit hij de kastdeur weer en fluistert dezelfde onverstaanbare spreuk tegen de kast. Wanneer hij de kastdeur weer openmaakt is de appel verdwenen. Oke, ben ik hem serieus helemaal achterna gegaan om de grote verdwijntruc te zien? Maar dan sluit hij de kast weer, spreekt de spreuk nogmaals uit en doet de kastdeuren nog een keer open. Dit keer ligt de appel er weer, maar heeft iemand er een hap uit genomen. Zou hij ergens een goochelmaatje hebben die dezelfde truc aan het proberen is, die aan de andere kant een hap uit de appel heeft genomen? In mijn hoofd probeer ik er een grapje van te maken, maar mijn onderbuikgevoel zegt dat er iets helemaal niet goed zit.

Ik moet een paar stappen achteruit doen zodat Draco mij niet ziet op de weg naar buiten. Voordat hij naar buiten gaat, wijst hij met zijn toverstok op een plank aan de muur. Het duurt even voor ik kan zien wat hij er vanaf probeert te vissen. Het is een ketting, een grote, zwarte ketting, met glanzende smaragden erop. Hij laat de ketting van de plank zweven en laat het op een stuk perkament vallen. Hij spreekt opnieuw een spreuk waar ik nooit van gehoord heb uit op de ketting. Dan pakt hij het in als een soort verfrommeld cadeautje en loopt ermee weg. Vreemd...



Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen