Nadat ik nog wat rondgedwarrelt hebt door de straatjes en ik het een beetje koud begin te krijgen, besluit ik een cafe binnen te gaan om een kop koffie te bestellen. Het ziet er gezellig uit en ik zie dat zowel leerlingen als leerlingen toevlucht hebben gevonden tot het warme, knusse cafe. Als ik net besteld heb zie ik opeens een bekend gezicht binnenkomen. Het is Draco. Ik zwaai even kort naar hem, aangezien ik toch niemand heb om mee te kletsen en hij duidelijk ook alleen is kan mijn gastvrijheid net zo goed even aanbieden. Hij ziet er allesbehalve ontspannen uit, alsof hij net een blokuur toverdranken heeft gehad en op het eind de ketel over zich heen heeft gekregen. Ik zwaai nog een keer, aangezien hij wat doelloos voor zich uitstaart. Dit keer ziet hij me.

"Oh eh, hey." Mompelt hij een beetje zenuwachtig en hij kijkt twijfelend om zich heen. Wat is dit nu, wil hij nu zelfs niet meer in mijn buurt gezien worden? "Hey, wil je ook wat drinken? Je mag wel hier komen zitten hoor." Probeer ik op mijn aardigst wat ik op kan brengen naar hem toe. Hij schudt een beetje schrikkerig zijn hoofd en loopt richting een trap dat midden in het cafe staat. "N-nee dankje, ik eh, moet even wat doen." Voordat ik kan vragen wat er aan de hand is, is hij al naar boven gesneld. Ik begrijp niet wat die jongen allemaal dwarszit, maar hij gedraagt zich nu wel heel verdacht. Dit keer besluit ik het er maar bij te laten, ik kan hem niet eeuwig blijven achtervolgen als het mij niet meer informatie oplevert dan een verdwijntruc en een oud sierraad. Ik drink mijn koffie nog even op en dan besluit ik terug te gaan naar het kasteel. Het is mooi geweest zo.

Niet veel later, als ik onderweg naar het kasteel loop, zie ik Hermione en Ron lang voor mij uit lopen. Die zullen er na een lange, koude dag ook wel genoeg van hebben. Ik versnel mijn pas om ze bij te houden, tot ze plotseling abrupt stilstaan en wijzen naar iets dat in de lucht zweeft. Ik kan het niet goed zien en doe een paar stappen dichterbij. Dan zie ik het opeens; het is een meisje, dat met haar armen gespreidt, geluidloos schreeuwend in de lucht zweeft, alsof ze ergens in vast geraakt is. Het ziet er gruwelijk en beangstigend uit, dit kan niet goed zijn. Het meisje valt met een harde smak op de grond en Hermione en Ron rennen eropaf. Opeens zie ik Harry tevoorschijn komen, die was mij helemaal niet opgevallen.

De grond begint te trillen en ik hoor zware voetstappen dichterbij komen. Het Hagrid, de halfreus die les geeft in het vak Fabeldieren. Hij tilt het bewustenloze meisje om haar in veiligheid te brengen. Dan zie ik iets wat mijn hart even volledig stil doet staan. Daar waar het meisje zojuist nog lag, ligt nu een voorwerp wat ik maar al te goed herken. Het is de ketting die Draco in die geheimzinnige kamer nog stond te betoveren. Ik begrijp meteen wat er gebeurd is, Draco heeft dat meisje behekst! Ik voel mijn wangen koken van woede en mijn hart klopt in mijn keel. Dit gaat veel te ver, die jongen is gewoon gevaarlijk! Ik heb hem zeker onderschat... Een ding weet ik wel, ik hoef niets meer met hem te maken te hebben.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen