Bill POV.

Nadat ik na een leuke, maar zware dag weer thuis ben zie ik Tom met Ava tegen zich aan op de bank liggen en ik glimlach even. 'Gaan jullie maar naar boven, stilletjes' zeg ik tegen de kinderen die knikken en ik hurk bij Tom en Ava neer.

'Schat, ik ben thuis,' fluister ik naar Tom, die gelijk zijn ogen opent.

'Ava en ik zijn in slaap gevallen, is het niet?' vraagt Tom toch wat beschaamd en ik knik even, waarna ik Ava voorzichtig op til, zodat Tom weer wat rechter kan gaan zitten.

'En ik dacht, dat ik een zware dag had gehad, ik bedoel, ik was het totaal niet meer gewend, de afgelopen 3 jaar was het eerst alleen Bushido en ik, en daarna deze kleine meid' zeg ik en Tom knikt even.

'Je went er snel genoeg weer aan hoor Bill, daar kan je van op aan,' zegt Tom waarna ik Ava op een ruime zachte stoel leg zodat ze nog verder kan slapen.

'Ik ben zo blij met jou Tomi, ieder ander had gezegd dat ik niet meer terug hoefde te komen, maar jij niet, jij ontving mij gewoon met open armen terug,' zeg ik met tranen in mijn ogen en Tom neemt mij gelijk in zijn armen. 'Daarom hou ik ook van je.' Zeg ik er nog achterna.

'Ik hou gewoon ontzettend veel van je Bill, zonder jou was een hel.'

'Maar, ook met dat ik eventjes echt verliefd op hem ben geweest, of dacht dat te zijn, hoe kan je mij nog vertrouwen?' vraag ik dan en Tom neemt mijn hand vast.

'Weet je Bill, ik weet dat je vrij makkelijk beïnvloedbaar bent, maar ik weet ook dat, dat nu voorgoed verleden tijd is, nu je niet meer als hoer hoeft te werken bedoel ik' zegt Tom en ik knik.

'Je hebt gelijk, Tomi, maar ehm, ik ben ineens gaan twijfelen of we nog wel een kind moeten nemen, het is druk genoeg.'

'Je weet dat het al te laat kan zijn he? Ik bedoel, na vannacht enzo,' zegt Tom en ik knik.

'Dat weet ik, en als het al gebeurt is, dan accepteer ik dat, maar verder proberen hoeft niet.' zeg ik, en Tom knikt begrijpend waarna ik mijn hoofd weer op zijn schouder leg.

Reacties?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen