Onzeker sluip ik voorzichtig in de richting van waar het geschreeuw vandaan kwam. Het is opeens verdacht stil en ik voel mijn hart tekeer gaan. Alles in mijn lichaam schreeuwt dat het goed mis is en dat ik niet verder moet gaan. Mijn hoofd schreeuwt dat ik moet maken dat ik wegkom, maar ik kan nu niet meer terug.

Ik sluip de met water overstroomde badkamer in en probeer mijn voetstappen onhoorbaar te laten. Het geluid van gehijg, alsof iemand een marathon heeft gelopen, komt dichterbij, eveneens als zacht, pijnlijk gekreun. Als ik voorzichtig om de hoek kijk en aantref wat er gebeurd is, wordt het even licht in mijn hoofd. Ik voel mijn lichaam ijskoud worden, terwijl mijn handen klammer worden en ik begin vlekke voor mijn ogen te zien. Mijn maag draait zich bijna letterlijk om en ik voel dat ik ieder moment kan overgeven.

Voor mij zie ik dat Harry hijgend gebogen over Draco's bijna levenloze lichaam staat. Het bloed stroomt met golven uit Draco zijn borst en kleurt de natte vloer van de badkamer donkerrood. Het lijkt wel alsof hij is neergestoken met een mes, maar ik zie Harry enkel zijn toverstok vasthouden. Ik zie dat Draco nog ademt, maar het scheelt niet veel. Het is nog niet te laat, ik moet nú hulp gaan halen. Ondanks dat mijn adem stokt heb ik mijn stem al snel gevonden. Ik ren de badkamer uit zo hard ik kan en begin te roepen. "Help, alsjeblieft... iemand, help!"

Ik zie professor Snape omkijken en ik begin nog harder te roepen. "Help, professor... de badkamer..." Snape heeft de boodschap meteen begrepen en schiet de badkamer in. Ik voel mijn benen trillen en probeer mij aan de muur vast te grijpen om niet te vallen. Mijn ademhaling wordt steeds moeilijker onder controle te houden en beelden van wat ik daarnet gezien heb flitsen achter elkaar door mijn hoofd. Dan wordt opeens zwart voor mijn ogen...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen