Badend in het zweet schiet ik overeind. "Hij heeft hem vermoord, hij is dood!" Schreeuw ik met een schorre stem uit. Dan zie ik opeens dat ik in een onbekend bed lig. Zo te zien lig ik op de ziekenzaal, waar het inmiddels al pikkedonker is. Ik hoor mijn ademhaling piepen en probeer mezelf te kalmeren als ik besef dat ik op een veilige plek ben en niet meer in de badkamer. "Nee, ik ben niet dood hoor." Draco's stem klinkt krampachtig en zwak door de ziekenzaal en ik kijk op om te zien waar hij is. Het duurt even voordat mijn ogen aan het donker gewend zijn maar dan zie ik hem uiteindelijk een aantal bedden verderop liggen. Ik sla de dekens van mij af en kniel neer naast zijn bed. Een zwakke glimlach verschijnt op zijn gezicht als ik onbewust zijn hand beetpak en bij het besef ervan snel weer loslaat.

"Doet het nog pijn?" Vraag ik voorzichtig, niet wetend waar ik moet beginnen. Draco schudt zijn hoofd. "Niet zo erg meer, Snape heeft de bezwering terug kunnen draaien." Opeens voel ik tranen opkomen die ik niet meer kan tegenhouden. "Ik dacht..." Snik ik. Draco glimlacht weer, iets wat ik eigenlijk nooit eerder bij hem gezien heb. "Weet ik, ik dacht het ook..." Een tijdje blijven we in stilte zitten tot ik mijn tranen weer in bedwang weet te houden. Dan besef ik me opeens weer wat hij gedaan heeft en wendt mijn blik af. "Je hebt dat meisje vervloekt. Ik heb alles gezien. Dat is waarom hij je heeft aangevallen!"

Draco gaat voorzichtig overeind zitten en pakt opeens mijn hand beet. Verschrikt kijk ik om en ik zie dat hij mij bezorgd aankijkt. "Het was nooit mijn bedoeling om haar te vervloeken, het was voor iemand anders bestemd. Ze had het pakket nooit open mogen maken!" Ik probeer mijn hand weg te trekken maar dan houdt hij me nog steviger vast. Dan zie ik iets in zijn ogen wat ik nog niet eerder gezien heb. Oprechte angst. "Ik kan je niet teveel vertellen, maar ik moest dit doen. Ik heb een opdracht gekregen en als ik die niet uitvoer..." "Wat voor opdracht?" Vraag ik ongeduldig. "Van wie?" Maar ik krijg geen antwoord. Draco blijft me indringend aanstaren. "Ik heb haar nooit willen vervloeken Arminta, ik zweer het!" Uiteindelijk lukt het mij om mijn hand weg te trekken. Ik wil eigenlijk zonder iets te zeggen weglopen, maar ik kan het niet. Ik draai me even kort om en zie dat hij me nog steeds met angstige ogen aanstaart. "Probeer wat uit te rusten, het was niet niks wat daar gebeurde..."

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen