Simone P.O.V:
Dominique zit aan de eettafel, Tom roept voor de 4e keer naar Dunya dat ze moet opschieten. Wat ben ik blij dat ze na een nacht gelijk weer naar huis mocht. Bill is al helemaal aan haar gewend, Tom en Dunya botsen nog wel eens. Maar wat wil je, het zijn wel twee karaktertjes.

Na nog een paar minuten komt Dunya naar beneden. Ze pakt een appel uit de fruitschaal, geeft Dominique een kus, pakt haar sleutels en loopt de deur uit. Nog geen 3 seconde later horen wij de deur weer open gaan. Ze pakt haar fietssleutel die op het kastje in de keuken ligt om nog een appel te pakken. Tom zit al te lachen en Dominique wacht geduldig af tot Dunya klaar is met haar riedeltje. In de hal hoor ik nog “shit mijn peuken”. Tom staat al met haar pakje en aansteker in de aanslag in de deur opening te wachten en met zijn auto sleutels in de hand. “Ja? Ben je zo ver?” Vraagt hij. Verbaasd kijkt ze hem aan. “Hoe bedoel je?” Klinkt het half kauwend. “Denk je echt dat ik je op die deadtrap van een fiets laat fietsen? Ik breng je wel even naar school” Dunya steekt als antwoord haar handen in de lucht, ik geef mij over. Tom loopt al naar de auto, Dunya draait zich nog even om haalt haar schouders op en vertrekt achter Tom aan de deur uit.

Dunya P.O.V:
De rit vanuit Magdeburg naar Berlijn zou iets langer dan anderhalf uur moeten duren. Tom trommelt ongeduldig op het stuur als hij voor de zoveelste keer moet remmen. “ kom op zeg, rij nu eens door! Echt wat een onzin weer!” Zegt hij meer tegen zichzelf dan tegen mij. Ik kan mooi omgeving en auto’s kijken.

Wat als niet heel veel later aanvoelt arriveren wij op mijn school. Dat ze dit nog in een week voor elkaar hebben kunnen krijgen. Wat een toppers. Tom wacht bij de achterkant van de auto hij heeft zijn hand uitgestoken met daarin de auto sleutels. Als hij merkt dat ik geen aanstalten maak om deze te pakken. “Moet ik je vanavond ophalen of was je van plan zo naar die sleutels te blijven kijken?” Verbaasd kijk ik hem aan. “Tom ik kan ook gewoon de trein pakken als het je niet uit komt om mij op te halen vanavond.” Tom kijkt mij verbaasd aan. “Het is geen probleem, ik had alleen verwacht dat je de auto sleutels al zou hebben gepakt. Ik bedoel het is wel een dikke Cadillac waar je in kan rijden.” Voor Tom verder nog iets kan zeggen begin ik al te grinniken. “Zullen we de andere weg gebruikers maar beschermen Tom. Ik heb mijn rijbewijs niet. Daar heb je helemaal niks aan in Amsterdam. Je bent lopend met openbaar vervoer of op de fiets vaak vele malen sneller dan met de auto.” Tom zijn mond valt open van verbazing. “Dat verklaart een hoop!” Lacht hij, Tom zwaait nog even voor hij weg loopt. Het eerste wat ik doe is een sigaret opsteken voor ik de laatste paar honderd meter maar de ingang van de school loop.

Eenmaal aangekomen is het een drukte van jewelste, vrienden die elkaar na een zomervakantie weer ontmoeten. Docenten die eerste jaar proberen op te vangen voor de introductieweek. Conciërges die al met een chagrijnig gezicht alle koppen aan het tellen zijn. Welke klas moest ik ook al weer hebben. Ik haal het verfrommelden papiertje uit mijn broekzak, lokaal 483, serieus! Daar gaan we dan, door de grote deuren van het oud uitziende gebouw.

Eigenlijk werkt iedere school zo, 4 staat voor verdieping en de andere twee cijfers voor het lokaal, die ik nu aan het zoeken ben. “Mevrouw van Hoogh?” Vraagt een man van middelbare leeftijd. Ik draai mij om en knik. “Ah, geweldig ik ben zowaar compleet, u mag met mij mee lopen. Het lokaal is nog al lastig te vinden.” Ik knik en loop achter de beste man aan.

Het lokaal zit vol met mensen, allemaal kijken ze mij aan, iedereen kijkt gelijk mijn kant uit. Een van de meiden begint direct te blozen en fluister iets naar haar buurvrouw. Als ik langsloop versta ik nog net de naam Tom Kaulitz. Ik ga achterin zitten, uit gewoonte plof ik neer, laat mijn tas vallen en trek mijn capuchon over mijn hoofd heen. Ik kan de nijging om mijn oortjes in mijn oren te stoppen nog net afwenden. “Fijn dat jullie hier allemaal zijn. Ik wil graag beginnen met een voorstel rondje. Laten we voor de verandering rechts achterin beginnen juffrouw van Hoogh.” Verbaasd kijk ik de man zijn kant uit. “Euhm... ja. Ik ben Dunya, 19 jaar en kom uit Amsterdam.” De gehele klas lijkt mij verbaasd aan, een aantal meiden zelfs minachtend. “Geweldig, heeft u nog hobby’s?” Even ben ik uit het veld geslagen. Noemde hij mij nu u? “ euhm... ik deed aan kickboksen, nu ben ik voornamelijk aan het hardlopen of free-runnen als vrijetijdsbesteding.” De man knikt en gaat verder hij mijn buurman.

Het gesmoes word alleen maar erger, Gerda een van de meiden in de klas, heeft het over een artikel wat net op bild.de is geplaatst en laat haar telefoon aan Laura zien. “Zie je wel! Ik zei toch dat ik haar eerder op een foto had gezien met Tom!” Fluistert ze, Laura kijkt even goed naar de foto en draait zich dan ook naar mij. “Nee joh! Kijk, de gene op deze foto heeft tattoo’s kijk maar zij heeft dat niet. Daarbij, is zij helemaal niet zijn typ.”

De docent vertelt van alles en nog wat, daarnaast gaan we nu de stad in. Als we buiten komen staat Tom daar om de hoek te wachten. “Dunya! Vangen!” Tom gooit een vol pakje peuken naar me toe en zwaait dan even voor hij zijn auto in stapt. Oké, euhm, dank je? Denk ik. Wat een eikel, wedden dat dit allemaal gelul met zich mee gaat brengen. Nog voor ik goed en wel door heb wat er is loopt Gerda al naar mij toe. “Hij gebruikt je allen hoor! Hij houdt helemaal niet van meiden zoals jij.” Het enige wat ik kan denken is; ik mag hopen van niet, je zou eens moeten weten waar je mij nu van beschuldigd. Ik adem even diep in en uit, ik voel mijn nagels in mijn handpalm snijden. Man wat wil ik haar graag een ram voor haar hoofd verkopen zeg. Wat een verschrikkelijk kind is dit! Jeetje!

Een van de jongens komt naast mij lopen net op het moment dat ik een peuk wil aansteken. Ik steek het pakje naar hem uit en hij neemt een sigaret uit het pakje. “Wat een gek wijf he die Gerda. Kan ze niet blij zijn voor je?” Ik steek mijn sigaret aan en hand hem de aansteker over. “Waar heb je het over?” Ik kijk de jongen vragend aan. “Ik ben Michael trouwens, over dat je met Tom Kaulitz date” dat laatste zegt hij zachtjes. Ik begin te grinniken. “Mocht hij willen! Waar vind je die onzin man!” De docent stopt in de tussentijd hij een tentje om daar wat koffie te kunnen drinken. Michael pakt zijn telefoon er bij, gaat naar de website van bild.de. Op de voorpagina staat een artikel met daarop een foto van mij en Tom van deze ochtend. Hij klikt de foto aan, er staat een kort berichtje onder, Tom toch nog in de zevende hemel? Als ik naar onder scrol staat er een foto van mij en Tom op de avond dat ik met hen mee loop naar de bus, weer een stukje daar onder staat een foto van mij terwijl ik zo stoned als een garnaal boos op hem ben. Met daaronder de tekst “ruzie bij het liefdes koppel” de ene na de andere roddel tekst komt naar voor. Ik begin mij misselijk te voelen als ik een kort filmpje van mijzelf zie en hoe ik bij Babs in de auto spring en zeg dat ze gas moet geven. Waarbij de tekst staat. “Echt een kaulitz of een hopeloze fan?”

Reacties (1)

  • EchelonSoul

    HAHA wat?! Omg Tom gaat dit niet leuk vinden als hij hier achterkomt(zip)

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen