Foto bij 50 - You got no choice

Ondanks het akkefietje met de wasberen, heb je nog best lekker geslapen. Je staat op, laat Stitch in de tuin rondrennen, terwijl je zelf doucht en je aankleedt. Je geeft hem wat te eten en ontbijt zelf ook. Je verzamelt je spullen en vertrekt dan met een goed humeur richting school. Je hebt besloten om jezelf vanavond op een lekker wijntje en thuisbezorgd te trakteren - het is dan tenslotte weekend en je bent toch alleen thuis.
Net als je je eerste les wil opstarten, klinkt er een gil die door merg en been gaat in de hal. Uit een soort automatisme loop je naar de deur, om te kunnen kijken wat er gebeurt, maar dan klinkt er een knal. Nog een knal. De leerlingen in het lokaal kijken je geschrokken, maar afwachtend aan. Je ziet dat zij eerder beseffen wat er gebeurt, dan dat je het zelf kan plaatsen – dit is een school shooting. Er loopt iemand met een pistool of een geweer door de school. Er klinkt nu meer gegil en je hoort hoe er nog een schot gelost wordt. Je probeert te bedenken wat het protocol hiervoor ook al weer is, maar voor je gevoel werken je hersenen niet meer. De leerlingen in het lokaal schieten overeind en proberen over de blinderingsticker op de ruit tussen het lokaal en de gang heen te kijken.
“There’s people running,” roept iemand. Er klinken nog twee schoten en er galmt gegil en voetstappen door het gebouw. De paniekerige geluiden die echoën worden onderbroken door een oorverdovend alarm dat schalmt door de school en je hoort achter elkaar deuren dichtslaan door de school. Dan schieten één voor één alle lampen uit, tot het, op het licht van buiten na, donker is in het gebouw.
“Everybody, hide,” hoor je jezelf zeggen. “Get down, stay low.”
Een paniekerig gesmoes trekt door het lokaal, terwijl leerlingen zich onder de tafels laten zakken.
“Stay quiet,” his je. Met wat moeite weet je je te herinneren dat je de deur moet barricaderen. Je probeert de grote kast die tegen de muur staat voor de deur te schuiven, maar je krijgt er haast geen beweging in. Je ziet wat beweging in de gang en duikt naar de grond. Je strekt je hand en draait de deur van het lokaal op slot.
“Miss?” klinkt het zacht achter je. “Miss, Jenna hasn’t returned from the bathroom yet.”
Fuck. Fuck. Fuck.
“It’s not safe to go out there,” fluister je terug. Je hoort dat een aantal leerlingen zacht snotteren, terwijl anderen op fluistertoon contact proberen te zoeken met hun ouders. Je hijst jezelf voorzichtig weer overeind en zet je schouder en rug tegen de kast en duwt met alle kracht die je in je hebt. De kast verschuift en stukje en valt dan met een klap om tegen de deur. De leerlingen kijken je geschrokken aan en zelf staar je met opengesperde ogen naar de gang. Het blijft er rustig.
“It’s okay,” mompel je. Je blijft voor de omgevallen kast staan en probeert de gedachten in je hoofd op een rijtje te krijgen. “Sam, can you lock the door in the back of the classroom without getting up?”
Sam knikt en tijgert naar de deur achterin het lokaal. Hij gaat op zijn hurken zitten en draait de deur op slot. Je gebaart naar hem dat hij moet maken dat hij weer weg komt bij de deur en hij sluipt terug naar zijn plekje onder één van de tafels. Je voelt je hart bonken in je keel en het kost je bijna alles wat je in je hebt, om de paniek die je voelt niet door te laten schemeren aan de leerlingen.
“Miss, is this a drill?” hist er iemand.
“Miss, are we going to die?”
“Miss, what should we do?”
“Miss, did someone die?”
Je legt je vinger tegen je lippen en sluipt naar het raam dat tussen het lokaal en de gang zit. Je gaat op je tenen staan om over de blinderende sticker heen te kijken. Er is in de gang niets te zien op dit moment.
“Miss, Jenna is still out there.”
Je voelt je hart nog harder bonken, maar weet dat er op dit moment geen andere keuze is. Je legt de leerlingen geruisloos uit dat je naar het toilet zal gaan om Jenna te halen, maar dat zij kosten wat kost laag bij de grond moeten blijven en voor niemand de deur open mogen doen. Gelukkig is het toilet schuin aan de overkant van de achterste deur en zou je zo terug moeten zijn. Je probeert je ademhaling onder controle te krijgen en sluipt dan op je tenen de gang over. Je schiet het toilet in en duwt de deur achter je dicht. Geen van de hokjes zit op slot. Je begint één voor één de deurtjes open te duwen. Achter het derde deurtje verschijnt een leerlinge, die je zelf niet kent. Ze zit gehurkt op het toilet en heeft haar vuist in haar mond gestoken om het gehuil te smoren.
“It’s okay,” fluister je haar toe. “I’m a teacher. Come with me.”
Het meisje knikt snotterend en je helpt haar van het toilet af. Aan het eind van de rij deuren, vind je uiteindelijk Jenna, die helemaal wit weggetrokken op de toiletbril balanceert. Zodra ze jou in de deur ziet verschijnen, klimt ze van het toilet af en slaat haar armen om je heen. Je wrijft even over haar rug en gebaart dan naar beide meiden dat ze stil moeten blijven. Je sluipt terug naar de deur die naar de gang leidt. Je checkt nogmaals of er niemand in de gang loopt en gebaart dan naar Sam dat jullie er weer aankomen. Hij knikt en opent de deur op een kiertje. Je laat de meiden eerst oversteken en sluipt er dan zelf achteraan. Je draait de deur achter je op slot en zakt naar de vloer. Jenna kruipt naar haar vriendinnen, die haar huilend in hun armen sluiten. Het andere meisje blijft stilletjes in een hoekje onder een tafel zitten.
“Miss, how long do we have to stay here?” fluistert Sam, die naast je op de grond zit. Je steekt je handen in de lucht.
“I don’t know.”

Reacties (2)

  • Luckey

    In wist het gewoon !! Er moest gewoon iets gebeuren!
    En dan doen je dit?! Grrr
    Hoop dat het goed gaat komen met ze!

    1 maand geleden
  • gothicpop

    :O

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen