Foto bij 51 - Now I'm hiding here

Happy birthday to the twins!🎉💚

Een blik op de klok laat je weten dat jullie inmiddels al een uur verscholen in het lokaal zitten. Het is doodstil, op een verdwaalde snik hier en daar na. Je hebt een benauwd gevoel en het kost je steeds meer moeite om je emoties voor je te houden. Een aantal leerlingen hebben hartverscheurende telefoontjes op fluistertoon naar hun ouders gemaakt, terwijl anderen elkaar snikkend vertellen wat ze willen doen als ze ooit dit lokaal nog verlaten. Jouw blik is al zeker tien minuten op jouw tas aan de andere kant van het lokaal gevestigd. In de tas zit je telefoon. Je kan jezelf wel voor je kop slaan voor het feit dat je vergeten bent dat je telefoon gewoon in je tas zit. Je had je telefoon direct moeten pakken, net als de leerlingen. Je moet je telefoon uit die tas zien te krijgen. Pas dan kan je contact zoeken met de buitenwereld. Je kan contact zoeken met Bill, met je moeder, met Soof, voordat… Je dwingt jezelf om die gedachte niet af te maken. Je gaat voorzichtig recht staan en spiekt opnieuw over de blinderende sticker. Het is nog altijd uitgestorven in de gang. Je laat je terug naar de grond zakken en besluit het erop te wagen naar je tas te tijgeren. Je snelt over de vloer en klampt je aan je tas vast, alsof het je laatste reddingsmiddel is. Je zoekt je telefoon op en snelt dan weer terug naar de deur. Je hebt besloten om bij de achterdeur te blijven, gezien de voorste deur geblokkeerd is met de omgevallen kast. Het is jouw taak om de leerlingen te beschermen, dus wie er ook binnen wil komen, zal eerst langs jou moeten. Je voelt tranen branden in je ogen, maar knippert ze snel weg. Je mag geen moment van zwakte tonen, herinner je jezelf. Met trillende handen zoek je het nummer van Bill op en je drukt op bellen. Hij gaat een paar keer over, maar dan krijg je voicemail. Fuck, hij had je nog verteld dat hij zo'n drukke dag had vandaag. Je twijfelt even, maar besluit niks in te spreken. In plaats daarvan open je Whatsapp.
Maud: I love you, more than I could possibly ever tell you. I miss you.
Met trillende vingers druk je op verzenden. Je knippert driftig de tranen weg uit je ogen. Je kijkt heel even rond - geen van de leerlingen heeft oog voor jou, ze zijn allemaal druk bezig met hun eigen ding. Dan zoek je het nummer van je moeder op en begint opnieuw te typen.
Maud: Hoi mam, ik weet dat het daar nu midden in de nacht is, maar ik wilde je even laten weten dat ik heel veel van je houd. Xxx
Tenslotte zoek je de groepsapp die je met Sofia en Roos hebt op en stuur je hun ook een berichtje om ze te laten weten dat je van ze houdt en dat je ze mist. Je zou het jezelf nooit kunnen vergeven als je hun nu niks meer van je laat horen, maar je krijgt het ook niet over je hart om ze te vertellen in wat voor situatie je nu zit. Je ademt een paar keer diep in en uit in een poging je emoties onder controle te krijgen. Dan valt je blik op de bovenrand van je scherm en tot je schrik zie je dat je geluid nog niet uit staat. Je zet snel je geluid uit en dringt de leerlingen aan, als ze dat nog niet gedaan hebben, om hun geluid uit te zetten. Er klinkt wat gerommel, terwijl een aantal leerlingen hun telefoon uit hun tassen halen om te controleren of hun geluid uit staat. Je begint je net een beetje te ontspannen, als je ineens voetstappen door de gang hoort galmen. Je schiet deels overeind en blijft gespannen luisteren. Er klinkt een hard gebonk op de deur, gevolgd door iemand die aan de deurhendel rammelt. Meerdere leerlingen snakken naar adem en veelvuldig gesnik vult het lokaal. Je kijkt even rond, terwijl je een vinger tegen je lippen plaatst. Een aantal meiden plaatsen hun hand tegen hun mond om het gejammer dat eruit komt te smoren. Het gebonk zet zich voort op de ruiten en je bijt op je onderlip om een gil binnen te houden. De spanning in het lokaal is om te snijden. Er klinkt wat gerommel bij de voorste deur en dan hoor je de voetstappen langzaam verdwijnen door de gang. Een zucht van opluchting echoot door het lokaal. Je kijkt waarschuwend rond, als een aantal leerlingen op fluistertoon een gesprek beginnen. Dat diegene nu doorgelopen is, betekent niet dat hij of zij niet meer terug komt. Je ademt een paar keer diep in en uit om jezelf ook tot rust te brengen. Als het alarm afgegaan is, is de politie op de hoogte, herinner je jezelf. Je hoeft alleen maar te wachten totdat die je komen halen. Hoe lang dat ook mag duren...

Reacties (1)

  • Luckey

    Houd ons niet zo in spanning !!
    Ze moet er veilig uit komen

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen