Tom P.O.V:
Ik trommel wat op de muziek mee in de auto, wat mis ik de ochtend spits niet. Jezus, er is geen door komen aan. Het lijkt wel alsof dit expres wordt gedaan. Na een half uur kom ik eindelijk op bestemming aan. Ik parkeer de auto in de parkeer garage. Sluit de auto af en loop naar de ondergrondse ingang van het Sony gebouw. Vergadering, bah. Ik heb hier zo een hekel aan he. Maar het moet. Georg roept van af een afstand dat zij er ook zijn.

David komt binnen lopen, kijkt ons allemaal stuk voor stuk aan en sluit de deur van het kantoor. Zijn hoofd laat al weten dat er een uitbrander komt. "Kan je godverdomme voor een keer niet je lul volgen?" Roept hij kwaad uit en slaat met zijn vuist op tafel voor hij gaat zitten. Waar komt dit ineens vandaan. "Ik moet van Bild vernemen dat jij een nieuw vriendinnetje hebt? Heb je er al aan gedacht om haar een contract te laten tekenen. Of was je weer van plan om een of andere claim aan je broek te krijgen als het uit is?" Schreeuwt hij uit. Verbaasd kijk ik de beste man aan. “Waar heb je het in godsnaam over?” Zeg ik rustig. Dit gebeurt trouwens ook niet vaak dat ik niet gelijk kwaad word.

In de tussentijd is de computer al aan het opstarten en gaat David naar de website van bild. Daar staat gelijk een grote foto van mij en Dunya van deze morgen. Met daaronder een of andere tekst. Waarna hij de volgende foto al weer aan klikt. Dunya die net uit het ziekenhuis is weg gelopen en volledig uit haar plaat gaat tegen mij. Er staat iets onder in de trand van liefdes problemen. Daar onder staat weer een foto van Dunya die mee loopt naar de bus. Wat een onzin weer. Kan ze niet even buiten de spotlight blijven? Als laatste klikt hij een filmpje aan van Dunya. Ze springt in de rijdende auto van Babs en steekt haar middelvinger op naar de paparazzi. Bij het zien van het filmpje begin ik te gniffelen. Kennelijk was ik de enige. “Dit vind jij grappig? Ben je wel helemaal lekker! Dit kan toch niet, moet je kijken!” David pakt de foto er bij dat Dunya en ik in een of andere bekvecht wedstrijd zitten. “Vecht jij altijd je ruzies uit in het openbaar? En jij Bill! Waarom deed jij hier niks aan!” Roept David uit met een rood aangelopen hoofd. Bill had al een aantal keer zijn mond open gedaan om deze vervolgens weer te sluiten.

David gaat aan een stuk door over contracten, beveiligingsbreuken en roddels die naar voor kunnen komen. Met desastreuze gevolgen voor het imago van Tokio hotel. Voor de 20ste keer opent Bill zijn mond om iets te zeggen. “David, dat is ons nichtje. Doe niet zo vies. Bah houd op.” Zegt Bill door zijn verhaal heen. Daarmee was David zijn tirade klaar.

Dunya P.O.V:
Ondertussen was het al weer etens tijd. Na nog een paar hotspots bekeken te hebben, zijn wij nu onderweg naar een of andere studenten budget restaurant. Ik ben benieuwd. Het kan nooit zo wezen dat dit net zo goedkoop kan als in Amsterdam.

Gerda zit samen met Laura te smoezen aan tafel. Kijk dan! Moet je dit zien. “Hey euhm... Dunya? Heb jij tattoo’s?” Vraagt ze op een aparte toon. Ik snap niet waar ze op doelt en geef daarom maar eerlijk antwoord. “Ja, ik heb een aantal tattoo’s” jezus, wat is het warm in deze tent zeg. Gelukkig had ik van ochtend een T-shirt aan getrokken. Ik rits mijn vest open en laat deze achter mij op de bank vallen.

4 paar ogen kijken verbaasd mijn kant uit. “Jij bent goed aan het sparen voor en sleeve” zegt de docent. Wat ik daar nu weer op moet zeggen weet ik niet. Als antwoord haal ik mijn schouders maar op. Achter mij staat een tv op een of andere nieuws zender denk ik. Of is het een roddel zender zou zomaar kunnen. “Vandaag spreken wij met Tom en Bill Kaulitz, over liefde, touren en familie. Tom de laatste bladen gaan helemaal los over je nieuwe liefde. Wat heb je over haar te vertellen en waar heb je haar leren kennen.” Gerda wijst naar de tv waar een mega grote foto van mij in beeld wordt gebracht.

Tom P.O.V:
De vraag die net gesteld wordt zet me even aan het denken, hoe ga ik hier antwoord op geven en zorgen dat Dunya zo juist uit de spotlight wordt gehaald. Snel neem ik een slok water, ik kan zeggen dat ze mijn nichtje is, of de dochter van een vriendin van mijn moeder die even een slinger nodig had. Dat klinkt eigenlijk best goed. “Tja, wat moet ik hier op zeggen... Ik vind het best lullig voor het meisie. Dit is de dochter van een vriendin van mijn moeder. Haar fiets was stuk dus had mijn moeder gevraagd of ik haar even naar school wou brengen, want ik moest toch die zelfde kant uit. Dus dat heb ik gedaan engel dat ik weer ben” pfff... dat was maar een beetje redding. De rest van het interview let ik niet heel veel meer op. Ik hoop dat ze Dunya zo met rust gaan laten. Dit klinkt toch totaal niet interessant of wel? Heb ik het nu juist erger gemaakt? Nee toch? Ik hoop zo dat ze zo een beetje een leuke tijd kan hebben.

Een deel van de vragen gaat langs mij heen. In mijn achterhoofd houd ik Dunya. Ik gun haar een normaal leven. Een leven buiten de spotlights. Een leven wat niet bepaald wordt door paparazzi. Wat zal dat wel niet veroorzaken voor haar? Ik bedoel, als een verhuizing naar een ander land al een of andere drugs episode veroorzaakt. Of zei mam nu dat het door medicatie kwam dat haar was gegeven? Ach maakt het wat uit. Eerst maar zorgen dat ze straks weer veilig thuis komt.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen