Foto bij Hoofdstuk 4: Een duistere bedreiging

--Tohjo Falls--


Een persoon klauterde met veel moeite een steile rotswand op met in het midden van de wand een grote waterval, waar het water naar beneden daalde in een snelstromende rivier. De persoon werd vergezeld door een klein geel wezentje dat braaf op zijn trainer bleef wachten boven op de gevaarlijke klif dat glibberig was door het neer spattende water en de algen die sommige plekken net iets gladder maakte. De jongeman wist zich met veel moeite naar boven te trekken waar hij op zijn knieën even tot rust kwam terwijl zijn Pikachu even over de grond snuffelde uit nieuwsgierigheid. Tohjo Falls was een gevaarlijke plek om doorheen te reizen wanneer je niet goed voorbereid was. Echter had deze jongeman geen keuze dan een kijkje te nemen in deze grot. Er gingen geruchten de ronde dat hier een zeldzame Pokémon leefde en ondanks dat hij al een superteam had wilde hij toch een poging wagen deze te vangen. “Pikachu.. wees voorzichtig met waar je loopt, jochie..” fluisterde de jongen naar het gele wezentje. “Het is glad hier,” voegde hij eraan toe. Pikachu keek op naar zijn trainer waarop de gele Pokémon gehoorzaam terug naar zijn trainer liep om zich een weg te banen naar diens schouder. Hiroshi, zo heette hij, kwam recht en schuifelde voorzichtig over de smalle rand van de klif. De waterval kletterde luidt door het vertrek dat ervoor zorgde dat het geluid van vallend water door de grot heen galmde. Stapje voor stapje kwam hij steeds dichterbij zijn bestemming. Met uiterste concentratie dat af te lezen was van zijn gezicht wist hij zonder kleerscheuren aan de andere kant van de waterval te komen. Hiroshi slaakte opgelucht een zucht terwijl niet veel later een brede grijns rond zijn lippen verscheen. Pikachu weerspiegelde de uitdrukking van zijn trainer toen hij op de grond sprong en vlak voor de jongen zijn voeten terecht kwam. De trainer zette zijn rugzak op de grond om deze te openen om te zoeken naar de notitie die de Professor voor hem had opgeschreven. Echter kon hij het stuk papier niet zo snel vinden. Het was opdat moment dat zijn Pikachu alert zijn oren spitste waarschijnlijk pikte hij een vreemd geluid op.. of er lag gevaar op de loer. “Wat is er?” vroeg hij aan het beestje maar algauw kreeg hij antwoordt op zijn vraag. Achter hem verscheen een donkere gedaante of dit een man of een vrouw was kon Hiroshi niet zien door het gebrek aan daglicht. Langzaam werd er geklapt terwijl de donkere schaduw langzaam dichterbij kwam en klonk er een geniepig lachje dat afkomstig was van een vrouw. “Zo, zo Kampioen Hiroshi, Kanto’s nummer één.. jij ook toevallig hier?” vroeg de vrouw met een sarcastische ondertoon terwijl ze haar handen in haar zij porde. Hiroshi deed alert een stap achteruit. Hij had geen idee wie deze vrouw was maar dat werd hem algauw duidelijk gemaakt. Ze was niet alleen want twee andere gedaantes kwamen aan weerszijden van haar staan. “Wie zijn jullie?” vroeg hij op een scherpe toon maar hij hoefde niet lang op een antwoord te wachten aangezien de vrouw recht tegenover hem kwam staan. Ondanks het gebrek aan licht kon hij nog net de dikke rode R onderscheiden op het uniform dat ze droeg en wat betekende dat ze bij Team Rocket hoorde.. Niet alle alarmbellen gingen gelijk rinkelen bij de jongeman. Hiroshi balde zijn hand tot een vuist en wierp een waarschuwende blik naar Pikachu die zich snel aan zijn zijde voegde. Er werden Pokéballen tevoorschijn gehaald door de twee andere leden en gereed gehouden voor een aankomend gevecht. Iets wat de jongen wilde voorkomen omdat het anders de grot in zou kunnen laten storten wanneer er een gevecht uit zou breken hier. “Ik had nooit verwacht dat ik je hier zou treffen, Kampioentje.. wat brengt je eigenlijk hier?” vroeg ze op een ijzige toon terwijl ze zijn vraag negeerde voor het gemak maar Hiroshi was niet van plan terug te deinzen. “Dat kan ik beter aan jullie vragen.. Ik dacht dat Team Rocket uit elkaar was gegaan als organisatie vijf jaar geleden?” weerkaatste hij de vraag terug en kneep zijn ogen samen tot spleetjes. Pikachu ging op alle vier zijn poten staan en liet dreigend wat vonken vrij uit zijn rode wangen. De vrouw trok arrogant een wenkbrauw op waarna ze in lachen uitbarstte, dit gelach ging door de grot heen als een ijskoude snijdende wind waar het door galmde en de nekharen van de jongen overeind gingen staan.


Toen de vrouw uitgelachen was richtte ze zich weer tot de jongen en klikte een Pokéball van haar riem. “Team Rocket zal nooit en te nimmer zomaar uit elkaar gaan.. jochie. Dit is nog maar het begin..” reageerde ze uiteindelijk en deed een stap in zijn richting. Hiroshi slikte eventjes toen hij benauwd naar achteren keek… de klif waar ze opstonden was hoog! Niet veel later hoorde hij het geluid van een openspringende Pokéball en stond hij oog in oog met een grote Arbok die er goed getraind uitzag. “Arbok liefje, gebruik je Acid op die Pikachu!” Verbijsterd door het plotselinge bevel van de vrouw zette Hiroshi zich schrap en wendde zich tot zijn eigen Pokémon ondanks dat ze dreigde te vallen. “Pikachu, doe je Thunderbolt!” riep hij vlug als tegenaanval. Meteen kwam het gele wezentje in beweging door naar voren te springen, balde zijn pootjes tot kleine vuistjes en ontlaadde hierbij zijn elektriciteit. Deze straal ging rakelings langs de Arbok omdat hij tijdens het neerkomen uitgleed waardoor de aanval zijn doel mistte. Het zuur dat richting zijn Pikachu werd gespuwd mistte de kleine Pokémon op een haar. “Ben je gek geworden!” riep Hiroshi naar de vrouw toen hij voelde dat hij met een van zijn voeten bijna van het randje gleed, hij kon nog net zijn evenwicht bewaren, maar de vrouw toonde geen genade. “Nu Arbok, doe je Slam!” De jongen dacht geen moment na waarop hij zich voor zijn Pikachu gooide. De aanval die hem vervolgens raakte liet de jongen van de rand stuiteren waarop hij zich net wist vast te grijpen aan een stuk uitstekende rotsblok van de waterval zijn waarbij hij krampachtig zijn ogen dicht kneep. Hij bungelde boven het kolkende water.“Pikapiii!” riep Pikachu met een hoge stem dat tegen de rotswand kaatste en sjokte naar zijn trainer toe in een poging hem te helpen maar het wezentje wat te klein om zijn trainer omhoog te kunnen helpen. De jongen voelde hoe hij door het natte gesteente zijn grip verloor en gleed een stukje naar beneden waarbij hij zijn been schaafde. “Pikachu, maak dat je daar wegkomt!” riep Hiroshi naar zijn partner maar niet veel later hoorde hij een kreet waarop hij uitmaakte dat zijn Pokémon werd aangevallen. Kort daarna zag hij donker gele schim over de rand tuimelen. Hiroshi liet los om zijn Pokémon op te vangen voor hij op de grond terecht kwam maar hierdoor vergat hij dat hij boven een klif hing. Met Pikachu in zijn armen geklemd viel hij een meter of twee naar beneden voor hij op een ander gedeelte van de waterval belandde waar zijn benen de eerste klap op vingen. Hiroshi voelde dat een van zijn voeten dubbel klapte toen deze in aanraking kwam met de stenen ondergrond. Hij kreunde even maar stond toen snel op terwijl hij de pijn negeerde in een van zijn enkels. Inmiddels hoorde hij de naderende voetstappen van zijn belagers. Waar waren ze op uit? Waarom moesten ze hem hebben?

“LAAT HEM NIET ONTSNAPPEN STELLETJE IMBECIELEN! BLAAS DESNOODS DE TUNNEL OP!”

Er klonken galmende voetstappen waarop Hiroshi zijn looppas versnelde maar kon moeilijk vooruit komen door de pijn in zijn voet. Met een uitgeschakelde Pikachu in zijn armen liep hij onhandig onder de waterval door glibberend en glijdend leunde de jongen tegen de rots wand, hij had daarnet de uitgang van de tunnel weten te spotten en probeerde daar nu heen te gaan alleen het werd hem nogal moeilijk gemaakt omdat de stenen ondergrond nat was van het neer waardste stromende water. De jongen bereikte de waterval waar hij zo snel als hij kon onder door strompelde, maar twee leden van Team Rocket versperde hem de weg naar de uitgang van de grot. Met een pijn vertrokken gezicht wilde hij de Pokéball van zijn starter pakken maar hij was te langzaam. Twee donkere ronde schimmen werden op het strijdveld gegooid waarop hij uit kon maken dat het ging om twee Voltorb. “Nu doe Self Destruct!” riepen beide in koor. De jongen slaakte een kreet omdat hij geen kant meer op kon en een paar seconden later ontplofte de boel. Door de impact van de twee aanvallen werd Hiroshi van de kant geslingerd waarbij hij Pikachu los liet en belandde kort daarna in het water. Mee drijvend in de stromende rivier werd hij gescheiden van zijn Pokémon.


"Stelletje nietsnutten!” Een rotsblok werd aan de kant geduwd die vervolgens van de hoop met puin rolde. Rood haar verscheen tussen het stof en de aarde waarop de vrouw recht kwam en haar rode ogen richtte op de twee idioten die de ontploffing hadden veroorzaakt. “Jullie hebben dat joch laten ontsnappen!” brieste ze furieus en zette haar handen in haar zij. De twee leden waar ze het tegen had hadden moeite met overeind te komen en keken met een beschamende blik naar de grond. “Het spijt ons, mevrouw!” zeiden ze in koor waarop de vrouw een diepe zucht slaakte en hen met een sarcastische blik aanstaarde. “Nou..! wat staan jullie daar nog zorg dat hij niet herenigd wordt met zijn Pokémon! hij kan nooit ver weg zijn!” commandeerde ze de twee leden en wees ferm met haar wijsvinger naar de rivier. De twee leden lieten hun Voltorb terugkeren in hun Pokéball waarop het tweetal er meteen vandoor sjokte. Even zuchtte de vrouw zwaar terwijl ze om zich heen keek. Er was geen spoor meer te bekennen van dat ettertje. Als de baas erachter zou komen dat hij was ontsnapt ging dat hele plan om Galar over te nemen in vlammen op. “Ariana!” Een mannenstem weerklonk achter haar en de vrouw draaide zich om. Het was Archer haar mede collega die vanuit een helikopter naast haar terecht kwam. Dat geluid van de ronddraaiende wieken brachten haar uit haar concentratie waarop ze nijdig haar blik op de man richtte. “Wat is er gebeurd?” vroeg hij nog voordat de roodharige vrouw een opmerking kon maken. “..oh niks ernstigs..” gromde Ariana terwijl ze nijdig naar de ingang van de ingestorte grot keek. “..alleen dat kampioen-joch is ontsnapt..” voegde ze eraan toe. Archer keek haar lichtelijk verbijsterd aan. “-Dat is niet best..” reageerde hij waarop de man toen een dodelijke blik ontving van de roodharige vrouw. “Er is trouwens ook geen spoor gevonden van Mewtwo in Cerulean Cave,” deelde Archer mee. Hierbij haalde Ariana haar schouders op. “Was te verwachten..” De roodharige wierp haar blik op de grot voor ze zich weer terug naar haar collega terug draaide. “Tohjo Falls was ook geen succes,” vertelde ze hem. Opeens viel de blik van Ariana op iets roods dat tussen het puin lag en liep er vervolgens naar toe. Het was een zwaar beschadigde pet.. dat waarschijnlijk van dat joch was. Ze raapte het van de grond waarop ze het vervolgens met een slingerworp in de rivier gooide. Op dat moment hoorde Ariana het geluid van politiesirenes waarop de vrouw snel richting de touwladder sjokte. “Het is tijd dat we hem smeren!” riep Archer over zijn schouder naar de leden die nog aan het zoeken waren naar de jongen. Het tweetal kwam aangerend om de trede van de ladder te pakken. De piloot in de cockpit liet het gevaarte langzaam draaien. “We vinden dat irritante ettertje wel.. en anders hoop ik voor hem dat hij verzuipt in de rivier…” Ariana wierp nog een strakke blik op de grot. “..want pottenkijkers worden niet getolereerd door Team Rocket.”

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    Oeh, maar Tohjo Falls, dat is soortvan Johto, half. Ik hou van Johto

    Er gingen geruchten de ronde dat hier een zeldzame Pokémon leefde en ondanks dat hij al een superteam had wilde hij toch een poging wagen deze te vangen.
    Heerlijk dat dit telt als geen keuze hebbenxD

    Het wordt wel heel spannend ineens. Ik ben benieuwd hoe dit gaat uitpakken

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen