Foto bij 55 - I wanna be connected

"Oh."
Je blijft even stil, maar het lijkt erop dat je moeder verder niet zo veel te zeggen heeft. "Wat is er, mam?"
"Niks. Of ja, ik weet niet of ik dit wel moet zeggen."
"Of je wat wel moet zeggen?"
"Nou, misschien is het wel goed dat je Bill niet te pakken hebt gekregen."
"Pardon?" Je haalt je neus op. "Hoe bedoel je?"
"Begrijp me niet verkeerd, ik weet heus wel dat je het hem uiteindelijk moet vertellen, maar..."
"Maar?"
Ze zucht. "Ik weet het ook niet, lieverd. Hoe denk je dat hij reageert als hij je op deze manier aan de telefoon krijgt?"
"Weet ik veel." Je bijt nerveus op je nagels - damn, dat heb je al jaren niet meer gedaan! Je gaat snel op je hand zitten.
"Ik denk dat je dat wel weet, Maud."
"Hij zal waarschijnlijk de eerste de beste vlucht terug naar LA pakken," geef je met tegenzin toe.
"En is dat wat je wil?"
"Nee. Ja. Ugh. Ik wil het wel, maar ik weet ook wel dat ik dat niet van hem kan verwachten."
"Misschien is het nu niet het beste moment om hem hierover te vertellen," zegt je moeder voorzichtig.
"Misschien niet." Je zucht. "We praten altijd over alles."
"Ik weet het, lieverd. Je kan altijd mij even bellen, hè?"
"Weet ik."
"Voel je je al iets beter?"
"Hm, een beetje." Je bijt op je onderlip en werpt een blik naar het uitgestorven schoolgebouw. "Ik denk dat het ook wel scheelt als ik zo thuis ben. Ik sta nu nog voor de school."
"Ik denk dat je inderdaad lekker naar huis moet gaan. Stuur je me een appje als je thuis bent?"
"Zal ik doen. Ik hou van je, mam."
"En ik van jou. Ik ben trots op je hoor, dat je zo goed gehandeld hebt. En heel blij dat je veilig bent."
"Thanks. Ik ga nu rijden, oké? Ik app je straks."
"Is goed, lieverd. Doe voorzichtig."
"Doe ik!"
Je hangt op en pulkt nerveus aan je onderlip. Zou ze gelijk hebben? Bill kennende zou hij inderdaad direct naar huis komen en je zou het jezelf nooit vergeven als hij voor jou zijn toer onderbreekt... Je opent WhatsApp en tikt de groepsapp met Sophia en Roos aan.
Sophia: Is het niet een beetje vroeg voor daydrinking, babe? :')
Je staart verontwaardigd naar het berichtje en besluit haar ook te bellen.
"Hey babe," beantwoordt ze haar telefoon lachend. "Lekker wijntje op?"
"Wat is dat nou weer voor kutopmerking?!" bijt je haar toe.
"Babe?" Het lachen lijkt er nu wel vanaf te zijn. "Wat is er?"
"Niks. Laat maar." Je wil boos ophangen, maar dan hoor je haar roepen.
"Babe! Het was maar een grapje!"
"Nou, ha-ha."
"Hey, doe nou niet zo. Ik weet toch niet wat er aan de hand is?"
"Oh, niks hoor. Iemand heeft vanochtend geprobeerd om de school overhoop te schieten, no biggie. Hilarisch, natuurlijk."
Het blijft akelig stil aan de andere kant van de lijn. "Serieus?!"
"Ja."
"Holy shit, babe! Ben je oké?!"
"Ja. Nee. I don't know, ik voel me fucked up, maar lichamelijk ben ik ongedeerd."
"Jezus. Sorry voor mijn kut humor." Je kan de schuld in haar stem horen. "Hoe...? Wat...?"
Je besluit voor deze ene keer - het is niet alsof Bill erachter zal komen - een sigaret op te steken in de Cadillac. Die ga je wel nodig hebben, als je het verhaal nu nog een keer moet vertellen. Je opent het raampje en haalt het pakje sigaretten uit je zak. Je steekt een sigaret op en begint dan het hele verhaal nog een keer te vertellen.
"Fuck," weet Sophia aan het eind van je verhaal uit te brengen. "En nu?"
"Ik heb echt geen idee. Ik moet nog wachten op bericht van de school over hoe het volgende week verder gaat."
"Ah, oké. Nou, ik ben blij dat je oké bent. Of ja, lichamelijk dan. Je snapt wel wat ik bedoel. Bill zal ook wel blij zijn dat je ongedeerd bent."
Je bijt op je onderlip en bent een tikkeltje verbaasd als je bloed proeft. Dan besef je je dat je ook wel veel - en hard - op je onderlip gebeten hebt vandaag. "Bill weet nog van niks."
"Huh?"
"Nou, ik kreeg hem eerst niet te pakken en ik sprak net mijn moeder en zij vond dat ik het misschien beter nog even niet aan hem kan vertellen."
"Hoezo?"
"Wat denk je dat hij zou doen als ik het hem nu vertel?"
"Oh, lord. Nee, misschien dat je inderdaad beter even kan wachten." Ze grinnikt zacht. "Ik moet er soms wel even aan wennen hoor, dat hij zo anders is dan Evander."
"Ik ook. Ik vind het gewoon lastig," zucht je. "Ik wil het hem eigenlijk wel vertellen, want ik haat het als ik dingen voor hem moet verzwijgen. Aan de andere kant wil ik niet degene zijn die-"
"Hem van god-knows-where hij nu zit naar huis laat komen, terwijl je nu in principe oké bent?"
"Oké zou ik het niet noemen, maar, ja, in principe wel. Ik weet niet wat ik moet doen."
"Ik weet het ook niet, babe. Ik snap je wel. Je wil niet dat hij zich zorgen maakt, maar je wil het ook graag met hem bespreken."
"Yep."

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze hebben allemaal goede punten
    Als ze Bill spreek moet die zweten niet te komen en anders Tom bellen
    Hem vertellen dat ze het aan Bill gaat vertellen en dat die niet moet komen

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen