. . .


Emilio zou zichzelf zeker als lui omschrijven. Huishoudelijke taken liet hij liever aan een ander over, zeker aangezien hij zichzelf als gast in Juans huis beschouwde. Al was dat anders waarschijnlijk niet veel anders geweest. Dat nam niet weg dat hij ook snel verveeld raakte. Drie afleveringen Peaky Blinders konden zijn aandacht nog wel vasthouden, daarna had hij geen zin meer om verder te kijken. Wat hij wel moest doen wist hij ook niet. De stad in, op zoek naar werk? Juan had gezegd dat hij hem eruit zou schoppen als hij binnen een week niets gevonden had. Of hij dat echt zou doen betwijfelde hij, zo was zijn vriend niet. Toch had hij geen zin in ruzie, en om de een of andere reden had hij er een hekel aan om zijn vriend teleur te stellen. Misschien dat ie op internet wat kon vinden.
      Zijn laptop was echter kapot doordat die trut hem uit het raam had gegooid. Eigenlijk zou hij een nieuwe moeten eisen, maar dan moest ie er weer helemaal naartoe rijden en daar had ie ook geen zin in. Hij was klaar met dat wijf. Misschien dat het ding nog te repareren viel, er was hier ergens vast zo'n kerel te vinden. Als hij dan onderweg keek of er ergens een personeelsadvertentie op het raam hing kon hij Juan in elk geval zeggen dat hij rondgekeken had. Dan had ie in elk geval wat nuttigs gedaan.
      Hij pakte zijn tas, stopte de laptop erin en trok de deur achter zich dicht.       Op zijn telefoon zocht hij de dichtstbij zijnde computerreparateur op, daarna liep hij de binnenstad in. Nu iedereen zijn nieuwe lesrooster had gekregen werden er blijkbaar zat nieuwe mensen gezocht: hij zag dat ze in elk geval mensen zochten bij een schoenenwinkel en een snackbar. Beide trok hem niet erg aan. Hij dacht weer aan het aanbod van Alex. Moest hij het toch doen? Niet dat hij wist of ze hem een tweede kans zou geven, en hij hield er al helemaal niet van om met hangende pootjes bij haar terug te komen. Maar een klein beetje trots inleveren om te kunnen doen wat hij leuk vond, was beter dan dagenlang met zijn kop boven een pruttelende frituurpan hangen.
      Hij had echter geen flauw idee bij welke garage ze werkte. Misschien kon hij uitzoeken wie haar zusje was, die kon dat hem vast vertellen. Daarmee schoof hij het meteen voor zich uit. Dat was een soort van plan, dat was genoeg voor vandaag.

'Heb je nog rondgekeken naar een baan?' vroeg Juan later op de middag.
      'Ik heb mijn laptop naar zo'n gappie gebracht die 'm kan maken.'
      'Dat vroeg ik niet.'
      'Fuck - soms klink je echt als m'n ma.'
      'Iemand moet dat doen, blijkbaar heb je dat nodig.'
      'Ik zag niks interessants,' zei hij toen, terwijl hij naar de tafel reikte en een slok van een biertje nam. 'Ik heb onderweg wel gekeken hoor. Een snackbar zocht mensen. En een schoenenwinkel.'
      Hij grijnsde. 'Daar zie je in elk geval een hoop chicks.'
      Emilio snoof. 'Alleen flikkers gaan daar werken. Anyway, ik denk dat ik toch nog maar een keer met die Alex ga praten.'
      Verbaasd trok hij zijn wenkbrauwen op. Emilio begreep het wel. Hij was nou niet iemand die snel op zijn woord terugkwam en dat al helemaal niet tegen iemand anders ging zeggen. Toch dacht Emilio dat dit zijn beste kans was.
      'Oké. Klinkt als een goed plan.'
      'Ja.' Hij was even stil. 'Ik moet wel uitvogelen waar ze werkt. Blijkbaar woont haar zusje hier ergens.’
      ‘Ja, Jip. Ze woont op nummer drie.’ Een glimlach spande om Juans lippen. ‘Ik heb al een beetje rondgevraagd, voor het geval je je zou bedenken.’
      ‘Oh, chil. Dan zal ik het binnenkort wel vragen.’
      'Of je gaat nu. Dan hoef ik je er niet nog tien keer aan te helpen herinneren.’
      Emilio aarzelde.
      'Wat?' snoof hij. 'Moet ik je handje vasthouden?'
      Emilio wierp hem een donkere blik toe zijn vriend alleen maar deed grinniken, daarna kwam Emilio overeind van de bank en liep de kamer uit.
      Emilio vervloekte Juan inwendig omdat hij zo'n fucking irritante bemoeial was. Iets harder dan misschien normaal was bonsde hij op de deur van nummer drie en wachtte tot er iemand open kwam doen. Het was een knap roodharig meisje dat opendeed. ‘Hoi!”
      'Damn.' Emilio floot tussen zijn tanden door terwijl hij het meisje bekeek. 'Ik wist niet dat Miss Universe hier ook woonde.'
      'Volgens mij woont ze hier ook niet!'
      'Nou, je bent anders wel net zo mooi.' Hij gaf haar een knipoog en leunde met zijn schouder tegen de deur terwijl hij naar binnen keek. Verder leek er niemand te zijn. Toch vroeg hij maar voor de zekerheid: ‘Ik zoek Jip.’
      ‘Dat ben ik!’ Ze staarde hem met grote, verbaasde ogen aan.
      Wauw. Hij kon geen groter contrast bedenken tussen dit wat simpel ogende meisje en haar mannelijke zus.
      ‘Ik heb een afspraak met je zus, Alex. Bij de garage waar ze werkt, maar ik ben vergeten om te vragen welke dat was.’ Hij glimlachte een beetje schaapachtig.
      ‘Garage Groen,’ vertelde ze hem. ‘Onze pappa is de baas.’
      ‘Oké, top.’ Hij aarzelde. Hij wist wat hij had willen weten, maar ze had wel iets leuks. En iets heel onschuldigs. ‘Wat was je aan het doen?’
      'Tekenen,' zei Jip. 'Op mijn iPad. En kaarten maken. Die zet ik in het assortiment van mijn online winkel.'
      'Wat teken je dan? Mag ik eens wat zien?'
      Jip knikte. Ze liet hem binnen en liep naar haar grote iPad Pro van bijna 13 inch. Ze liet hem een tekening van een puppy zien.
      Het was nou niet zo dat hij een hoop interesse had in haar tekeningen – ze leek hem niet het type dat naakte vrouwen tekende – maar hij dacht dat hij niet veel vrienden maakte als hij dat hardop zei.
      'Knap hoor,' zei hij zonder te liegen. 'Teken je vooral dieren?'
      'En mensen! Die veranderen van houding, gezichtsuitdrukking, activiteiten...' Ze keek hem aan. 'Wat vind jij leuk om te doen wanneer je alleen bent?'
      'Een stuk rijden op de motor... por- eh, films kijken... dat soort dingen.'
      Hij liet zijn handen in zijn zakken glijden terwijl hij zich afvroeg wanneer iemand dat voor het laatst aan hem gevraagd had. Hij had geen idee. Zijn contacten met meiden draaiden doorgaans maar om één ding.
      'Wat voor films vind je leuk?' vroeg ze.
      Emilio beschouwde zichzelf nou niet als iemand met een shitload aan mensenkennis, maar hij had zo het gevoel dat dit meisje geen hardcore porno keek en hij wilde haar er ook niet mee afschrikken.
      'Romantische films,' zei hij daarom. Dat deed het altijd wel goed. En ach – zo veel verschil zat er ook weer niet tussen. Uiteindelijk wilde ieder personage hetzelfde. 'Niets zo mooi als ontluikende liefde.'
      Jips ogen werden groot. 'Echt? Dat zijn ook mijn favoriete films! Wat is je favoriete film?'
      Goh – daar vroeg ze hem toch wat. 'Ik ben niet zo goed in titels onthouden,' zei hij daarom maar, voordat hij een willekeurige film opnoemde en zij die kende en de inhoud wilde bespreken. 'Jij wel?'
      'Mijn meest favoriete film is Love Actually,' zei ze enthousiast. 'Want dat zijn allemaal romantische verhalen in één film!'
      Emilio was geneigd om een stapje dichterbij te doen, maar iets hield hem tegen. Wel hield hij haar blik even vast. 'Die heb ik nog nooit gezien.' Hij liet een stilte vallen. 'We kunnen hem wel een keer samen kijken als je wilt? Ik bedoel – normaal kijk ik films in mijn eentje, maar zo leer ik nog wat mensen kennen.'
      Ja - het was fucking doorzichtig. Maar misschien werkte het.
      'Oh, ja, dat kan wel!' zei Jip. 'Ik ken hier ook nog niemand, dus dat is alleen maar goed! Hoe heet jij eigenlijk?'
      Emilio verbeet een grijns toen ze rood kleurde. 'Ik ben Emilio.’
      'Oké! Wanneer wil je de film kijken?'
      'Zeg het maar. Ik heb niet zo'n druk leven.'
      'Vrijdag?' stelde ze voor. 'Avond?'
      'Ja, best. Zal ik naar jou toe komen?' vroeg hij, aannemend dat ze zich daar sneller op haar gemak zou voelen.
      'Ja! Ik zal mijn huisgenoten vragen of ze het erg vinden als ik de televisie dan claim.'
      Ai, dat ging toch ineens helemaal de verkeerde kant op. Hij was niet van plan om in de huiskamer te gaan zitten. Hij leunde naar haar toe en zei zacht: 'Ik had eigenlijk gehoopt met zijn tweetjes.' Van ietsje dichterbij dan net keek hij haar veelbetekenend aan. 'Lijkt dat je niet romantischer?'
      'Oh!' Jip sloeg haar hand voor haar mond en begon te giechelen. 'Dat lijkt wel romantischer, ja. Is het dan een date?' vroeg ze zachtjes.
      'Eh – als je dat wilt? Ik heb nog nooit een date gehad. Ik kan niet beloven dat ik niet verlegen word.'
      'Je kunt het wel beloven, maar je weet niet of je je eraan kunt houden,' zei Jip knikkend. 'Ik heb ook nog nooit een date gehad. Maar dan vind ik het wel leuk als dit er eentje is, want dan heb ik dat ook eens gedaan!'
      Emilio vroeg zich af of hij haar er vrijdag van zou kunnen overtuigen dat zoenen bij een eerste date hoorde. Had ze überhaupt weleens gezoend? 'Oké, klinkt goed. Dan kom ik vrijdagavond naar je toe.'
      ‘Tot vrijdag!' zei ze. 'Ik ga even verder met tekenen.'

Twee dagen geleden had Emilio ook al voor garage Groen gestaan.
      Toch had iets hem ervan weerhouden om naar binnen te stappen. Wat moest hij zeggen? Hij hield er niet van om zich te verontschuldigen of zijn ongelijk te accepteren en hij vond haar echt een type dat hem door het stof zou laten kruipen.
      In plaats daarvan was hij de andere garages in de stad afgegaan, had gevraagd of zij iemand konden gebruiken. Maar nee – zo in de eerste week na de schoolvakantie waren alle stageplaatsen al opgevuld – en dan deed hij nog niet eens een opleiding.
      Hij zag wel in dat Alex hem een gouden kans geboden had en dat hij weer eens gesproken had voordat hij zijn hersens had gebruikt. Waarschijnlijk zou ze hem geen tweede kans geven. Toch restte hem niet zo veel keuze dan het te proberen, waardoor hij nu toch naar de garage was gereden.
      Pas toen hij zijn motor geparkeerd had en zich naar de ingang van het gebouw draaide zag hij haar zitten. Fuck – nu was er geen weg meer terug.
      Ze begroette hem met een opwaarts knikje terwijl ze een wolk rook uitblies.
      ‘Verdwaald?’ vroeg ze met opgetrokken wenkbrauwen.
      Nee, makkelijk ging ze het hem maken.
      ‘Staat dat aanbod nog?’ vroeg hij.
      ‘Nee.’ Ze leunde naar achteren. Haar ogen gleden langs zijn lichaam. Hij wist niet of het kwam doordat ze eruitzag als een vent, maar hij kreeg het er benauwd van, zelfs al was hij zich ervan bewust dat hij zelf altijd zo naar vrouwen keek. ‘Maar voel je vrij om me van gedachte te proberen te veranderen.’
      Juist. Wat moest hij daar nou mee. ‘Hoe?’ vroeg hij nukkig.
      Ze haalde haar schouders op. ‘Ik denk dat mijn collega’s een blowjob zouden suggereren. Dit is de enige garage in de buurt waar je een keuze hebt tussen een pik of een kut, dus het is your lucky day.’ Met een grijns keek ze naar een vadsige monteur die zich tussen twee auto’s door wrong. ‘Benny wil wel, als je toch meer van mannetjes houdt.’
      Emilio staarde haar aan. Hij had geen flauw idee of ze het meende. Haar gezicht was serieus, maar in haar ogen schitterde iets.
      ‘Je zit me te fucken.’
      ‘Zou ik best willen.’
      Zijn vingers balden zich tot een vuist. ‘Zeg gewoon of het aanbod nog staat of niet.’
      ‘Met een goed tegenbod wel. Mij maak je niet wijs dat je niet weet hoe je een vrouw moet bevredigen. Laat je van je beste kans zien, zou ik zeggen.’ Suggestief bewoog ze haar knieën iets uit elkaar. ‘Als je goed bent valt er wellicht wat te regelen.’
      Emilio klemde zijn kiezen op elkaar. Wat een gaar wijf. Hij was geneigd om zich om te draaien, maar ergens was zijn trots daar ook te groot voor.
      ‘Best dan,’ gromde hij.
      Waarschijnlijk blufte ze toch, al liet haar grijns hem eraan twijfelen. Ze werd hier omringd door mannen, het zou hem niet eens verbazen als ze hier vaker aan haar trekken kwam.
      ‘Brave jongen.’ Met een knipoog liet ze zich van het vat glijden.
      Hij voelde rode vlekken in zijn nek opkomen. Had hij zich ooit zo ongemakkelijk gevoeld? Nu weglopen zou ook gezichtsverlies betekenen. Wat moest hij dan tegen Juan zeggen? Die had duidelijk gezegd dat ie uiterlijk morgen een baan moest hebben. Het was niet alsof hij nooit eerder een hoer had gehad.
      Maar nu ben jij de hoer man.
      Toch liep hij achteren haar aan door een smalle gang naar het achterste kantoortje. Ze gebaarde hem naar binnen en deed daarna de deur op slot.
      Emilio slikte, hij had het opeens snikheet. Ze ging op het bureau zitten en gebaarde naar de grond. ‘Ga op je knieën zitten dan, Bambi.’
      ‘Bambi?’ gromde hij.
      ‘Je bent niet echt gewend om bevelen op te volgen hè? Dat wordt toch wel lastig als ik je leraar wordt.’
      ‘Is dit dan niet verboden, tussen leerling en leraar?’
      ‘We hebben nog niets ondertekend.’ Ze hield haar hoofd schuin en keek naar zijn middel. ‘Je kleine vriend heeft er wel zin in zo te zien.’
      Gegeneerd draaide hij zich van haar af. Hij snapte niet waarom zijn lichaam zo reageerde. Hij hield ervan om de controle te hebben, om iemand op te dragen voor hem neer te knielen. Hij had nooit gedacht dat de dominantie van een ander hem ooit zou opgeilen.
      Een paar ademloze tellen staarde hij naar de grond voor het bureau. Was hij echt zo wanhopig? Of moest hij haar hier gewoon boven op dit bureau nemen, was dat waar ze op uit was?
      Bijna vertelde hij haar dat hij vanavond een date met haar zusje had om zichzelf er onderuit te praten, maar hij kon zo ook wel bedenken dat ze hem zou zeggen bij Jip vandaan te blijven. Hij richtte zijn donkere blik op haar gezicht. Ze zag er zo arrogant uit, zo zelfverzekerd. Zijn ogen dwaalden naar haar gespierde armen, naar het donkere inkt. Ze was niet echt het type waar hij op zou vallen, maar hij kon niet ontkennen dat iets in haar houding hem onwijs opwond en dat hij zich toch afvroeg hoe seks moest zijn met iemand die zo anders was dan alle andere meiden die hij ooit geneukt had. Zijn ademhaling werd zwaarder en hij slikte nerveus.
      Nerveus ja. Hij wist niet dat hij dat in zich had.
      Alsof zijn voeten onafhankelijk van zijn hersenen opereerden, liep hij naar haar toe totdat hij tussen haar benen stond. Hij staarde naar haar lippen, naar de ring die erin zat. Misschien moest hij haar eerst zoenen, of…
      Plotseling begon ze te lachen. ‘Damn boy. Ik zit je maar te fucken man.’ Ze hief haar knie tot aan zijn maag en duwde hem naar achteren, bij haar vandaan. ‘Maar oké. Je bent gemotiveerd en ondanks die dirty mind van je heb je je nog enigszins professioneel gedragen.’ Ze zette zich af van de tafel, zakte op de bureaustoel neer en wees naar de andere kant van de tafel. ‘Nou, vertel. Wat kan je?’
      ‘Op het gebied van auto’s?’ vroeg hij cynisch. Hij wist niet echt hoe hij zich moest voelen, het zat een beetje tussen opluchting, teleurstelling en ongemak in.
      ‘Ja, Bambi. Auto’s. Motors.’
      Zijn kaak verkrampte bij het horen van zijn nieuwe bijnaam, maar hij wist beter dan er over te gaan zeuren. In plaats daarvan probeerde hij het hele voorval te vergeten en somde de dingen op waarmee hij ervaring had.

Reacties (1)

  • Gisborne

    Haha, ik mag Alex wel =P
    Vind het wel enigszins zielig voor Jip dit, maar aan de andere kant is Emilio sowieso al niet heel serieus over die date n.n'
    Haha, ben al zo lang niet meer echt op Q geweest dat ik weer moet wennen aan dat ik niet de normale Whatsapp-smileys kan gebruiken :')

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen