Bill POV.

Ik zit met Nicole op mijn schoot en ga met mijn handen door haar nog korte, maar zachte haren. Het voelt echt als een opluchting dat ik nu wel gewoon voor Nicole kan zorgen, want ik heb haar gemist in die te lange periode dat ik bij Adam heb gewoont. 'Tomi, ik besef nu hoeveel ik heb gemist, ze heeft al verschillende mijlpalen bereikt, maar dat ze nog niet kan lopen en haar eerste echte woordje nog niet heeft gesproken, dat is denk ik wel een kleine opluchting,' zeg ik dan waarna Nicole haar hoofdje wat mijn kant op draait.

'Haar eerste woordje zal nu wel niet lang meer op zich laten wachten,' zegt Tom dan en ik knik terwijl Nicole met mijn vingers aan het spelen is. Ineens begint mijn buik vreselijk veel pijn te doen, het voelt eigenlijk net zoals vlak voordat ik het kindje van Tom en mij verloor, het verschil is alleen dat we nu voldoende tijd verder zijn om een mogelijke vroeggeboorte wel te doen overleven. 'Bill?' hoor ik Tom dan vragen en ik draai mij naar hem toe.

'We moeten naar het ziekenhuis, ik weet echt niet waarom dit nu al voor de tweede keer gebeurt,' zeg ik waarna Tom Nicole gelijk oppakt en in de buggy zet.

'Ik bel mijn moeder, zij zal ons snel in het ziekenhuis kunnen krijgen,' zegt Tom dan ik ik knik even terwijl ik mijn buik vasthoud, dat is het nadeel, Tom is wel bezig met zijn rijbewijs halen, maar daar hebben we nu niks aan zonder auto, en zonder gehaald rijbewijs.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh no
    Dat is niet goed

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen