Foto bij 56 - Counting cars on a crossroad

[Bill P.O.V.]
Het pas half 7 's ochtends, maar je hebt met behulp van Tom eindelijk je koffer dicht weten te ritsen. Je stuurt nog een berichtje naar Maud, hoewel je er vanuit gaat dat ze nog slaapt, en stopt dan je telefoon in je rugzak.
"Kom op, Bill. We moeten gaan!"
"Ja, ja. Ik ben onderweg." Je zet je koffer bij de rest van de bagage, slingert je rugzak over je schouder en stapt - zoals wel vaker - als laatste de auto in.
"Hey Kaulitz," plaagt Georg. "Eindelijk onder de levenden?"
"Ugh, shut it," zucht je. Het was al tegen vier uur vanochtend toen jullie eindelijk gingen slapen en een kleine anderhalf uur laten ging je wekker al weer. "Wie heeft er überhaupt verzonnen dat we zo vroeg weg moeten om te gaan karten?"
"Ik! We gaan niet alleen karten vandaag, het is onze enige vrije dag in de komende weken, dus we moeten er het beste van maken." Gustav grijnst naar je en je rolt je ogen.
"Oké, dan. Ik denk dat het alleen maar is, zodat jullie me eindelijk een keer kunnen verslaan." De rest van de jongens schiet keihard in de lach, terwijl je met een zelfvoldane glimlach je ogen sluit. "Maar me maar wakker als we er zijn."
Tom start de auto en draait vervolgens de volumeknop van de radio zo ver mogelijk omhoog. Je zucht diep en opent je ogen weer - tot zover je plan om nog even je ogen dicht te kunnen doen. Je staart een beetje uit het raam, maar je bent veel te gaar om te registreren waar jullie langs rijden. Na een uurtje, parkeert Tom de auto naar een grote zandvlakte, waarop een soort racebaan uitgelegd is. Je stapt de auto uit en steekt een sigaret op, terwijl je zoekend rondkijkt.
"Daar is iets van een gebouw," wijst Gustav. Je tuurt in de verte en ziet inderdaad iets wat op een gebouw lijkt waar hij wijst.
"Dan zullen we ons daar wel moeten melden."
Jullie sjokken richting het gebouw en binnen een half uur staan jullie in kartkleding klaar om te racen.
"Laatste die binnenkomt betaalt het eten vanavond?" stel je zelfverzekerd voor.
"You're on, Kaulitz," grijnst Georg, terwijl hij in zijn kart stapt.
"Mij best." Gustav klapt het vizier van zijn helm dicht.
"Weet waar je aan begint," waarschuwt Tom en hij laat zijn kart even grommen. Je schudt lachend je hoofd en stapt in je kart. Je klapt je vizier naar beneden en staart geconcentreerd naar het stoplicht, dat ieder moment op groen kan springen - voor jullie het teken om gas te geven. Zodra het licht op groen springt, trap je je gaspedaal tegen de bodem van de kart. In de stofwolken die ontstaan door het feit dat jullie alle vier tegelijk wegscheuren, kan je even niet zien wie er waar rijdt, maar al snel zie je dat je een heel eind achter de rest terecht bent gekomen. Hoe kan dat nou weer?!

Na een hele dag weg met de band en een veel te hoge rekening (die je zelf moest betalen - top idee weer, Bill!), ben je blij als jullie 's avonds het nieuwe hotel instrompelen.
"Bagage staat al klaar boven," deelt Gustav mee, terwijl hij de kamersleutels uitdeelt.
"Cool. Welterusten."
"Ah, Bill. Kom, we doen nog één drankje."
"Hm, ik ben best gaar en het was een lange dag en-"
Zonder verder naar je protest te luisteren, pakken Georg en Tom beide één van je armen vast en ze slepen je mee het terras op.
"Oké, één drankje dan," zucht je, terwijl je je in een stoel laat duwen. De jongens joelen luid, terwijl ze ook aan de tafel gaan zitten. Je grabbelt in je rugzak om je sigaretten te zoeken. Je komt je telefoon tegen en legt die op tafel. Dan vis je ook je sigaretten en aansteker uit de tas. Je steekt een sigaret op en kijkt op je telefoon. Je ziet dat je een gemiste oproep en een berichtje van Maud hebt.
"Huh, thought I told you I was busy," mompel je, terwijl je een sigaret tussen je lippen klemt. Je zoekt het berichtje op en glimlacht.
Maud<3: I love you, more than I could possibly ever tell you. I miss you.
Bill: Hi babe! Sorry, busy all day (thought I mentioned that). I love and miss you too! Talk soon xxx
"Bi-hill!"
"Sorry, ben er weer." Je legt snel je telefoon weer weg. "Moest even Maud een berichtje sturen."
Een soort gezamelijke zucht klinkt uit de monden van de jongens en je steekt verontschuldigend je handen in de lucht.
"Ik beloof dat ik niet meer aan mijn telefoon kom vanavond!"

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit noem ik toch wel een beetje geluk bij een ongeluk hebben

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen