Tom POV.

Wanneer mijn moeder er is neem ik Bill gelijk mee naar de auto terwijl ik Bill bezorgd aankijk. Toen hij zwanger was van zijn eerste kindje verliep alles zo soepel en had hij nooit problemen. Nu is hij ons kindje al verloren en lijkt het dat het met dit kindje ook niet goed gaat. Ik pak Bill zijn hand vast terwijl hij nog steeds kreunt van de pijn. "Het komt wel goed Bill," zeg ik waarna ik een kus op zijn voorhoofd druk.

Wanneer we bij het ziekenhuis aankomen help ik Bill gelijk waarna hij met de dokters mee moet. "Zoals je al tegen Bill zei, het komt wel goed Tom," zegt mijn moeder naast mij terwijl ze d'r arm om mij heen legt.

"Ik hoop het, volgens de test is dit tweede kindje dan weliswaar niet mijn kind, maar ik wil ook niet dat Bill gaat denken dat het aan hem ligt. Dat wil ik echt niet." Mijn moeder streelt over mijn rug en we gaan wachten totdat we meer weten. Ik had gewild dat ik mee mocht, maar omdat het niet om een bevalling gaat willen ze eerst onderzoeken wat er is.

Wanneer de dokter er is sta ik gelijk op. "We zullen de baby moeten halen, het hangt er om of de baby levensvatbaar is, maar we gaan ons best doen."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy dat word nog wat
    Arme boys

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen