Foto bij 57 - On fire

Maud<3: No problem. Talk soon x
Je ligt al zeker een half uur in bed naar het laatste berichtje dat je van Maud hebt gekregen te staren, maar je hebt geen idee wat je ermee moet. Je hebt, zoals je de band beloofd had, je telefoon niet meer aangeraakt totdat je in je hotelkamer aankwam en toen zag je het berichtje pas. Iets zegt je dat ze het je niet bepaald in dank afneemt dat je zo onbereikbaar was vandaag, maar aan de andere kant hadden jullie ook afgesproken om iets minder contact te hebben deze dagen. Het is vanavond ook niet bepaald bij één drankje gebleven, dus heel helder nadenken lukt je nu ook niet. Met de nodige moeite begin je terug te typen.
Bill: Am sowry. Loooove ya!
Je kijkt even keurend naar het berichtje en drukt dan op verzenden. Zo, opgelost. Je sluit je telefoon aan de lader aan en zakt dan vermoeid weg in je kussen. Nog voordat je überhaupt kan bedenken of je een wekker moet zetten voor morgen, zakken je ogen al dicht.

Luid gebonk op de deur van je hotelkamer zorgt ervoor dat je de volgende ochtend wakker wordt. Met een diepe kreun en knallende koppijn, draai je je nog even om.
"Kaulitz, let's go!" schreeuwt David, jullie manager, vanaf de gang. "Als je niet binnen vijf minuten klaar bent om te gaan, vertrekken we zonder je."
"Bijna klaar," gaap je, terwijl je jezelf overeind hijst. Heel erg onder de indruk van het dreigement ben je niet, want het is zeker niet de eerste keer dat David dat roept. Je werpt een blik op de klok en ziet tot je schrik dat het al bijna half negen is. Oké, misschien dat je je vergist, bedenk je, terwijl je snel in een broek en een shirt schiet. Jullie moeten inderdaad over vijf minuten vertrekken om op tijd bij het radiostation te zijn waar jullie vandaag een interview geven. Dat wordt een feest, zonder ontbijt... Je grabbelt in je tas om daar deodorant uit te halen en doet die nog snel op, voordat je je jas aan trekt en je schoenen in stapt. Je haast je de hotelkamer uit en probeert je haar nog enigszins te fatsoeneren in de lift, maar er lijkt geen beginnen aan. Er klinkt ongeduldig getoeter zodra je het hotel uitstapt en met een diepe zucht stap je in de auto.
"Zo, zware nacht gehad?" grinnikt Georg, als je naast hem neer ploft.
"Very funny," klaag je. Een beetje verbaasd kijk je de auto rond. "Waarom lijkt het erop dat ik de enige met een kater ben?"
"Hoeveel weet je nog van gisteravond?" Tom kijkt je met een ondeugende grijns aan, terwijl hij je een koffie-to-go aangeeft.
"Held," glimlach je dankbaar. "Ik weet dat ik me niet aan één drankje heb kunnen houden, maar zo erg was het toch niet?"
"Na drie gin-tonic wilde je je telefoon er weer bij pakken," herinnert Gustav je. "De afspraak was dat je dat niet zou doen, dus deze twee heren hebben bedacht dat je voor iedere poging een shotje moest doen. Je bleek nogal hardleers te zijn, helaas."
Je kreunt en kijkt Tom en Georg vernietigend aan. "Bedankt, hè."
"Je hebt het jezelf aangedaan." Je broer haalt zijn schouders op, maar geeft je dan ook een broodje aan. "Drink je koffie en eet even wat, dat scheelt vast al de helft."
Met tegenzin zet je je tanden in het broodje en je werkt het langzaam naar binnen. Je probeert de nare smaak uit je mond te spoelen met de koffie, maar er lijkt geen beginnen aan. Je smakt een paar keer, terwijl je een vies gezicht trekt. "Wat voor shotjes hebben jullie me gevoerd?"
"Fireball," grijnst Georg. Je kijkt hem niet begrijpend aan, dus hij legt uit: "Het is een mix van sambuca, tequilla en tabasco. Er zit nog wat sambuca op het glas, wat ze dan aansteken en je drinkt het door een rietje."
Je kan je vaag iets met vuur van de avond daarvoor herinneren en zucht opnieuw. "Jullie haten mij echt, hè?"
De jongens schieten in de lach en Gustav werpt je een pakje kauwgom toe. Je stopt dankbaar een kauwgompje in je mond en tot je grote opluchting, overheerst de smaak van de kauwgom die van de drank van de avond ervoor. Je staart uit het raam en herinnert je dan plots nog iets van de avond ervoor: je hebt bij terugkomst in je kamer Maud geappt... Je vist je telefoon uit je zak en - geen reactie...

Reacties (1)

  • Luckey

    Die jongens zijn echt erg gewoon
    Ben benieuwd hoe verder

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen