. . .

Het zonlicht dat door het raam viel, was net zo meedogenloos als een hamer op zijn hoofd zou zijn. Kreunend sloot hij zijn ogen weer. Hij moest flink wat glazen achterover hebben geslagen. Hij herinnerde zich dat hij had gebasketbald met Esai, veel verder reikten zijn herinneringen niet.
      Vlak achter zich hoorde hij een andere ademhaling. Direct voelde de hoofdpijn doffer en hij glimlachte. Blijkbaar was hij gisteren toch nog naar Juice gegaan. Of was Esai op zijn kamer gecrasht? Hij rook parfum – en gezien het aantal vrouwen dat altijd over Esai heen hing, was dat helemaal niet zo ver gezocht.
      Zachte lippen raakten zijn schouder.
      Raine bevroor. Dat was iets wat Esai nóóit zou doen.
      Plotseling realiseerde hij dat hij naakt was.
      ‘Juice?’ vroeg hij verward.
      Er zat een naar gevoel in zijn maag. Met een ruk draaide hij zich om.
      Speelse, blauwe ogen staarden hem aan. ‘Goedemorgen, lieverd.’
      Raine schoot rechtop en schoof zo snel opzij dat hij bijna van het bed viel. Met grote ogen staarde hij naar de vrouw naast hem. Ze was naakt.
      ‘Wat de fuck doe je hier?’ bracht hij moeizaam uit.
      Ze had net zo goed een dolk in zijn borst kunnen rammen. Ademen werd moeilijker en een plotse pijn verspreidde zich door zijn lichaam. Had hij… met haar geslapen? Nee – dat kon toch niet? Hij hield van zijn vriend. Sinds hij hem ontmoet had, had niemand anders zijn aandacht vastgehouden. Had hij – had hij echt…?
      Er gleed een ondeugende uitdrukking over haar gezicht. ‘Ik wil je geheugen wel wat opfrissen?’ Ze leunde opzij, haar hand gleed onder de dekens toe tot ze zijn bovenbeen vond. Aanvankelijk was hij zo geschokt dat hij haar hand niet eens voelde, totdat ze opeens langs zijn ballen streek. Onmiddellijk schopte hij haar van zich af.
      ‘Blijf met je poten van me af.’
      Ze pruilde. ‘Je was leuker toen je wat gedronken had. Het was lang geleden dat ik zulke goede seks had gehad. Jij ook – zei je. Je zei dat je wel niet goed bij je hoofd moest zijn, als je dacht dat een mannenlichaam beter was dan dit.’ Ze gleed met haar handen over haar bovenlijf.
      Raine wendde zijn gezicht af. Schaamte reet hem aan stukken. Had hij dacht echt gezegd?
      Het bed kraakte. ‘Heb je toch spijt? Je bazelde wel iets over je vriend, maar toen we eenmaal lekker bezig waren, was je hem snel vergeten. Zei je dat hij het wel snapte. Sommigen van ons zijn gewoon niet gemaakt om monogaam te zijn. Dat geeft niks, Raine. Dat geldt voor al je broeders.’
      Raine balde zijn vuisten. Hij wilde het niet horen. Haar woorden klonken als gif en de gedachte dat hij zijn eigen vreemdgaan zo had goedgepraat, maakte hem misselijk. ‘Ga weg,’ fluisterde hij.
      ‘Maar…’
      ‘Ga weg!!’ schreeuwde hij.
      Ze haalde scherp adem. ‘Je hoeft niet zo naar me te schreeuwen. Ik heb niets gedaan wat je niet wilde. Je was er gewoon aan toe, aan een hete nacht.’
      Met een ruk draaide Raine zich naar haar toe en hij greep haar bovenarm beet. ‘Ga weg,’ gromde hij. ‘Of ik doe je wat.’
      Ze kromp iets in elkaar en stapte toen uit bed.
      Raine wendde zijn gezicht van haar naakte lichaam af.
      Toen de deur zich sloot, gleed er een traan over zijn wang. Zijn ademhaling was zwaar en pijnlijk, het was alsof er iets in zijn keel stak.
      Hij was vreemdgegaan. Hij had zijn vriend bedrogen en hij begreep niet hoe het had kunnen gebeuren. Vluchtig veegde hij langs zijn ogen. De paniek stortte zich boven op hem, ramde haar klauwen in zijn hersenen.
      Was hij Juice nu kwijt?
      De gedachte dat hij dit aan zijn vriend moest vertellen, maakte hem doodsbang. Hij wilde niet zonder Juice. Het liefst deed hij alsof dit nooit gebeurd was, maar dat kon niet. Juice verdiende beter dan hem.
      De kamer tolde om hem heen toen hij opstond. In de spiegel naast de kast ving hij een glimp op van zijn naakte lichaam. Hij walgde ervan. Wankelend liep hij naar de badkamer toe, zette de hete kraan aan en stapte eronder terwijl het zijn huid nog brandde.
      Hij zag voor zich hoe hij Juice’ beurse lichaam voorzichtig schoonmaakte. De blos op zijn wangen, toen Raine zei dat een echtgenoot op zijn minst lief moest zijn. Zijn slokdarm trok samen, een moment later gaf hij over. Leunend tegen de douchewand sloot hij zijn ogen.
      Het was waar. Hij had met Juice willen trouwen.
      Dus hoe had hij dit in vredesnaam kunnen doen?
      Verwoed schrobde hij zijn lichaam, wiste de sporen van dat wijf van zijn lichaam. Maar het afgrijselijke schuldgevoel ging er niet mee weg. Dat boorde een gat in zijn lichaam dat groter en groter werd.
      Raine haalde een paar keer diep adem. Hij wilde niet toegeven aan zijn verdriet. Híj had dit gedaan. Híj had zijn vriend bedrogen. Hij had het recht niet om te treuren. Bijna driftig gooide hij de douchedeur weer open en droogde zich af. Hij wist niet wat hij met zichzelf aan moest, hij kon niet eens in de spiegel kijken zonder te willen kotsen.
      Nooit had hij van zichzelf gewalgd. Nu kon hij zijn spiegelbeeld niet verdragen.
      Hij trok zijn kleding over zijn hoofd en verliet zijn kamer. De kamer waar zijn vriend een paar dagen geleden nog had gelegen, bijna meer dood dan levend. De herinneringen aan het geluk dat hij toen gevoeld had, vermorzelden zijn hart.
      Met een klap sloeg hij de deur achter zich dicht en liep naar het clubhuis. Eten zou hij er niet, alles zou er toch weer uitkomen. Hij wilde nooit meer in dit klotegebouw komen. Als ze allemaal niet zo fucking moeilijk hadden gedaan over zijn gevoelens voor Juice, was hij misschien wel nooit zo dronken geworden.
      Welke gevoelens, Raine? Je hebt hem bedrogen. Je bent vreemdgegaan. Welke hufter doet nou zoiets?
      Zijn schouders spanden zich aan toen hij Esai bij de bar zag staan. Een veelbetekenende grijns speelde om zijn lippen. Het liet iets knappen – Raine beende op hem af en greep hem bij zijn keel.
      ‘Heb je me dronken gevoerd?’
      Met een stoot in zijn maag zorgde de jongen ervoor dat Raine hem losliet.
      ‘We hebben gewoon een gezellige avond gehad, net als vroeger. Ja – er is wat drank gevloeid. Maar het is niet mijn schuld dat jij en Destiny niet van elkaar konden afblijven.’
      ‘Je wist dat ik een vriend had.’
      Esai haalde zijn schouders op. ‘En jij wist dat ik daar niet zo’n groot fan van ben. Kom op man – je maakte een slippertje. Is dat nou zo erg? Ik weet zeker dat lover boy ook weleens een clubsletje neukt.’
      Raine balde zijn vuist. Het had geen zin om de discussie aan te gaan. Esai kende Juice niet en hij zou heus geen medeleven tonen.
      Zonder hem verder nog een blik waardig te gunnen, stormde hij het gebouw uit.
      Waar hij heen moest, wist hij niet. Aan wie hij zijn ei kwijt kon, wist hij niet.
      Niemand die werkelijk om hem gaf, zou goedkeuren wat hij had gedaan. Iedereen zou van hem walgen omdat hij zo’n lieve jongen als Juice bedrogen had. De jongen die er als een rots in de branding voor hem was geweest sinds hij Rosa kwijtraakte.

Hij wist niet hoelang hij door Oakland doolde, maar op een gegeven moment zat hij ineengedoken bij het graf van zijn zus. Leunend tegen de grafsteen, staarde hij naar de grond. Hij dacht aan hoe Juice hem hier had opgevangen na de begrafenis. Niemand kon hem de rust bieden die Juice hem gegeven had.
      En wat gaf hij hem terug?
      Hij schond zijn vertrouwen. Hij was hem ontrouw.
      Een traan rolde langs zijn wang, al snel gevolgd door een ander. Hij mocht niet huilen van zichzelf, maar het veranderde niets. Al snel schokten zijn schouders en trok hij zijn opgetrokken benen tegen zich aan.
      ‘Hoe heb ik dit nou kunnen doen, Rosa?’ fluisterde hij. ‘Wat is er mis met mij? Ik – ik snap het gewoon niet. Ik hou van hem – en nu doe ik hem zoveel pijn. Zal hij het me ooit vergeven?’
      Wílde hij dat Juice hem vergaf? Hij wilde niet zo’n vriend zijn die zijn partner aan het lijntje hield. Die het beter beloofde te doen en het vervolgens niet deed. Wat garandeerde hem dat hij het niet nog eens deed? Er kwam vast weer een avond dat hij lazarus werd, zeker zolang hij zich niet van de club kon losmaken. En dan? Kroop hij dan weer met een willekeurig wijf in bed? Wat zei dat over hem, over hun relatie, als hij dat blijkbaar gewild had?
      Hij drukte zijn gezicht tegen zijn knieën, maar de snikken bleven over zijn lippen rollen. Hij wist niet meer wie hij was. Hij wist zeker dat hij van geen van zijn exen zoveel had gehouden als van Juice – en toch was hij toen nooit vreemdgegaan.
      ‘Ik wil hem niet kwijt,’ fluisterde hij. ‘Na mam, na jou… Ik kan hem niet kwijtraken, Roos. Ik heb hem zo nodig.’
      Dat had je moeten bedenken voor je een ander mee naar bed nam.
      Hij kromp in elkaar.
      Hij voelde zich vreselijk alleen en dat was zijn eigen schuld.

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Omg neeeee....:(ik ga die chick slaan... liegen is niet goed!

    1 maand geleden
  • EvaSalvatore

    hey hallo! wie ben jij ook alweer? ik miste je hihi!
    ik heb medelij met hem!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen