Bill POV.

Vandaag is de dag dat ik bij Tom op bezoek ga, zodat ik de kinderen eindelijk weer kan knuffelen. "Ik denk dat ik maar ga, ik ben voor het avondeten weer thuis," zeg ik.

"Is goed liefje," zegt Caleb en hij drukt zijn lippen op de mijne, en zoals verwacht voel ik Monica haar armen om mijn benen.

"Mag ikke mee?" Vraagt ze waarna ik op kijk naar Caleb.

"Als jij het geen probleem vindt mag ze van mij me jou mee," zegt Caleb.

"Okay, Tom heeft inmiddels de andere kinderen ook ingelicht van het bestaan van onze kinderen, dus dan neem ik haar gewoon mee," zeg ik met een glimlach en Caleb knikt. "Kom je dan, liefje?" Vraag ik en ik steek mijn hand naar Monica uit, die ze gelijk aanpakt. En samen met de kleine meid loop ik dan het huis uit.



Wanneer ik bij Tom ben aangekomen komt hij er al gelijk aangelopen. "Sasha, kan jij deze kleine meid naar Jasmijn toebrengen?" Vraagt Tom aan zijn werkster die knikt en ze steekt haar hand naar Monica uit, maar Monica blijft dicht tegen mij aan staan, dus hurk ik voor haar neer.

"Liefje, ga maar met die aardige mevrouw mee, dan kan je één van mijn dochters ontmoeten," zeg ik tegen Monica en ze kijkt nog steeds onzeker naar de hand van Sasha, maar pakt hem uiteindelijk toch aan zodat ik mij weer op Tom kan richten. "Dus, Jasmijn is wel okay met het bestaan van mijn andere kinderen?" Vraag ik dan.

"Eerlijk? Zij is de enige die nog enigzins enthiousiast reageerde," zegt Tom.

"Oh," is het enige wat ik kan uitbrengen.

"Bill, ik wil je wat vragen," zegt Tom en hij pakt mijn hand vast. "Wil je van Caleb scheiden en opnieuw met mij trouwen?" Vraagt Tom en ik zucht.

"Tom, hierop kan ik alleen herhalen wat ik zei toen je mij zoende in de auto, ik hou van Caleb en ik ben niet meer verliefd op jou," zeg ik en ik trek mijn hand terug.

"Maar Bill, ik weet niet hoe ik jou terug verliefd op mij kan krijgen," zegt Tom.

"Probeer het dan gewoon niet, het zou dingen onnodig ingewikkeld maken. Stel, ik zou weer verliefd op jou worden, dat betekent niet dat de liefde voor Caleb ineens verdwijnt," zeg ik.

"Ik geef niet op Bill, echt niet. De oude ik had Caleb waarschijnlijk al laten omleggen, de nieuwe ik beseft dat je dan nog liever zonder partner door het leven zou gaan dan met mij," zegt Tom.

"Dan had je mij waarschijnlijk per ongeluk omgelegd."

"Zou Caleb het echt waard zijn om voor te sterven?" Vraagt Tom.

"Ja, natuurlijk, jij was het ook ooit waard om voor te sterven, de kinderen zijn het waard om voor te sterven," zeg ik dan, want het is hoe het is.

"Ik verzin wel iets om jou terug te winnen," zegt Tom.

"Doe je best, maar als Caleb of de kinderen gekwetst raken in dat proces, dan ben je nog lang niet jarig," zeg ik dreigend en Tom knikt dat hij het begrepen heeft.

Dan komen Jasmijn en Monica ineens naar buiten gerend. "Jasmijn is lief," zegt Monica vrolijk en ik glimlach even waarna ik naar Jasmijn kijkt. Even zie ik haar twijfelen waarna ze in mijn armen rent.

"Mama!" roept ze vrolijk uit en ik houd haar stevig tegen mij aan.

"Ik heb jou gemist lieverd," zeg ik en Jasmijn drukt een kus op mijn wang.

"Ik jou ook," zegt ze waarna ze mij weer loslaat en ze pakt Monica haar handje vast. "Ik wil mijn andere broertjes en zusje ook ontmoeten," zegt Jasmijn.

"Je mag vast van papa wel eens bij ons komen daarvoor," zeg ik, aangezien als ik Tom zo hoor de andere kinderen nog niet warm lopen van het idee.

"Ik zal de andere kinderen ook even halen," zegt Tom dan en ik knik. "Oh ja, let niet op Michelle, die is al behoorlijk aan het puberen en sinds we hier zijn heb ik al de nodige jongens bij haar weg moeten jagen, dat maakt haar humeur er niet beter op," zegt Tom en ik knik even waarna hij naar binnen loopt.

Ik kijk even naar Jasmijn die nog steeds het handje van Monica vast heeft. Wat zijn ze schattig samen. Wanneer ik de deur weer hoor open gaan kijk ik gelijk weer op. Ik zie gelijk hoe Rose en Luna mijn kant uitkijken en gelijk komen ze naar mij toegerend en geven mij een knuffel, maar Monica negeren ze volledig. "Kijk mama, mijn nagels zijn gelakt," zegt Rose en ze steekt haar handje uit.

"Dat ziet er prachtig uit liefje," zeg ik en ik geef haar een kus waarna ik opkijk en oog in oog kom met Michelle die er in een paar jaar tijd een stuk volwassener al is uit gaan zien. Maar Tom was dan ook nog heel jong toen hij haar kreeg, ondanks dat hij er pas jaren later achter kwam toen hij en ik al samen waren.

"Hoi, Bill," zegt ze en ze geeft mij een korte knuffel waarna ze alweer naar binnen loopt.

"Ik zei je, let niet op haar," zegt Tom en ik knik even.

"Hoi mam," zegt Riley, die inmiddels ook naar buiten is gekomen, en ook al krijg ik geen knuffel van hem, ik ben blij hem ook weer in levende lijfe te zien.

"Papa, hem ken ik!" roept Monica ineens uit en ze rent naar Riley toe.

"En ik had gewild dat we elkaar niet kenden," zegt Riley en wanneer Monica te dichtbij komt geeft hij haar een duw, waardoor ze op de grond valt en gelijk begint ze te huilen en ik til haar snel op en trek haar tegen mij aan.

"Riley, dat doe je niet, ze is nog maar drie," zeg ik streng tegen hem terwijl ik Monica stil probeer te krijgen.

"Je houdt toch meer van je nieuwe kinderen dan van ons!" roept Riley dan naar mij.

"Riley, zo is het genoeg! Je weet dondersgoed dat Bill van al zijn kinderen evenveel houd!" Roept Tom naar Riley en even kijk ik naar Tom. "Ga naar binnen Riley," zegt Tom dan zuchtend, en boos loopt Riley het huis in.

Jasmijn is inmiddels bij mij gekomen en heeft haar handje op Monica haar rugje gelegd. "Riley doet wel vaker stom," zegt ze dan en Monica kijkt haar even aan en echt huilen doet ze gelukkig niet meer. Ik laat Monica daarom weer los en ze geeft Jasmijn een knuffel en ik ga weer recht staan.

"Misschien moeten we eens praten over hoe we het met de kinderen doen? Misschien kunnen we dat van de week eens doen in het tuinhuis, daar kunnen we ook niet gestoord worden tijdens het gesprek," zegt Tom en ik knik.

"Misschien wel het beste ja, we moeten goede afspraken gaan maken," zeg ik dan en Tom knikt. "Maar ik kan maar beter weer gaan, misschien was het niet per se heel slim om Monica mee te nemen, met alleen Jasmijn die haar welkom heet," zeg ik en Tom knikt.

"Zullen we dat gesprek komende vrijdag hebben?" Vraagt Tom en ik knik.

"Ik zal er zijn," zeg ik dan waarna ik mijn meiden gedag zeg en ik til Monica op.

"Tot vrijdag," zeg ik nog tegen Tom waarna ik met Monica weer op huis aanga.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    De pubers zijn lekker bezig
    Dit word nog wat
    Succes stom

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen