Bill POV.

Er zijn twee weken voorbij gegaan. Elke keer wanneer ik Adam wil vertellen dat Tom en ik gaan trouwen durf ik niet meer en zoen ik hem gewoon en dan eindigen we alsnog elke keer in bed. Ik weet dat het stom is, het is dat ik het goed voor Tom kan verbergen waardoor onze relatie er nooit onder hoeft te gaan lijden.

Ik lig naast Adam op bed en hij zoent mij teder. Wanneer hij mij zoent voel ik gewoon dat hij gevoelens voor mij heeft en ik weet dat ik ermee moet stoppen. Het doet Adam pijn, maar het zou Tom ook pijn doen, mocht hij er vanaf weten.

"Adam, ik moet je wat vertellen," zeg ik dan en Adam knikt even. "Misschien beter dat ik het je vertel wanneer we, ehm, ja, niet naakt zijn?" Zeg ik dan en Adam knikt waarna we ons aankleden en ik ga naast hem op het bed zitten.

"Wat is er?" Vraagt Adam.

"Tom en ik, we zijn verloofd," zeg ik dan en ik zie dat het nieuws bij Adam aan het binnendringen is. Tom mijn schrik loopt er een traan over zijn wang. Daarom sla ik gelijk mijn armen om hem heen. "Het spijt me, ik heb je nooit willen kwetsen," zeg ik zachtjes.

"Ik had moeten weten dat jij en Tom ooit zouden gaan trouwen," zegt Adam en een snik verlaat zijn mond. Ik heb Adam werkelijk nog nooit zien huilen, wat dit moment alleen alleen maar hartbrekender maakt. "Maar Bill, was dit alles tussen ons, was het voor jou echt alleen maar seks?" Vraagt Adam zachtjes.

"Niet alleen maar, het zoenen vond ik ook fijn, maar, jij houdt echt van mij, ik hou ook van jou, maar op een andere manier, snap je? Ik ben blij dat ik je niet meer haat zoals eerst, want dat is sowieso beter voor Gijs. Je zal ook altijd een groot deel van mijn leven blijven vanwege Gijs, en onze ongeboren baby," zeg ik en ik leg zijn hand op mijn buik. "Maar ik moet beseffen dat ik jou niet aan het lijntje kan blijven houden, zeker niet nu ik verloofd ben," zeg ik en ik veeg Adam z'n tranen weg. "Probeer over mij heen te komen en zodra je zover bent ga ik een leuke vriend voor je vinden, één die beter bij jou past dan Oliver, en zelfs dan mij," zeg ik en Adam knikt waarna ik opsta. "Gijs heeft al zin in morgen wanneer hij zijn andere papa weer ziet," zeg ik en ik zie een grote glimlach op zijn gezicht verschijnen. "Ik wist dat er een manier was om die glimlach weer terug te krijgen," zeg ik.

"Dank je, Bill, voor jouw eerlijkheid en ook voor het feit dat je mij dat tweede kindje hebt gegund, ik hou nu al van hem of haar," zegt Adam.

"En dit keer mag je bij de geboorte zijn, in tegenstelling tot bij Gijs," zeg ik waarna ik vertrek.



6 maanden later.

Wanneer de bel gaat loop ik naar de deur. Ook omdat Tom in de keuken bezig is met Ryan, want die heeft weer één van z'n buien, helaas. "Waar is Gijs? Normaal springt hij mij bijna omver," zegt Adam en ik lach even.

"Gijs, je papa is er!" Roep ik en gelijk komt Gijs er aan gerend en hij geeft Adam nu wel de knuffel die Adam al verwachtte. "Hij was TV aan het kijken. Ik denk dat hij er zo inzat dat hij de bel niet heeft gehoord," zeg ik en ik ga met mijn handen door Gijs z'n haartjes wanneer ik de baby voel bewegen. "Kom eens met je hand," zeg ik dan tegen Adam aangezien de baby nu pas besluit te bewegen terwijl Adam er is. Ik leg zijn hand dan op de juiste plek en zie zijn ogen groot worden.

"Is dat?" Vraagt hij en ik knik.

"Dat is onze kleine," zeg ik en ik kijk naar Gijs die naar boven kijkt.

"Ik wil ook voelen," zegt hij.

"Liefje, jij hebt de baby al zo vaak kunnen voelen, je papa niet," zeg ik en Gijs kijkt mij smekend aan.

"Okay, vooruit dan," zegt Adam en hij tilt Gijs op en legt zijn handje op de goede plek en zoals altijd heeft Gijs die grote glimlach op zijn gezicht.

"Bijzonder he, om de baby te kunnen voelen," zegt Tom die blijkbaar uit de keuken is gekomen.

"Ja, heel bijzonder, ik kan nog steeds amper geloven dat ik voor de tweede keer vader ga worden, terwijl het bewijs hier duidelijk is," zegt Adam en Tom knikt begrijpend.

"Oh, voordat ik het vergeet. Het duurt nog wel even, maar Bill en ik wouden op tijd zijn met de uitnodigingen en jij mag natuurlijk ook komen," zegt Tom en hij geeft Adam zijn uitnodiging. Ik kijk Adam even bezorgd aan en ik zie dat hij moet slikken bij het zien van de uitnodiging, dus wrijf ik even geruststellend over zijn bovenarm.

"Dankjulliewel, ehm, ik ga maar weer, jullie hebben het volgens mij druk," zegt Adam en hij wijst naar achter waar Ryan weer stiften te pakken heeft gekregen.

"Tot volgende vrijdag," zeg ik dan en ik geef Gijs ook nog een stevige knuffel waarna ik de deur sluit en naar Tom kijk die door Ryan een tekeningetje op zijn wang heeft gekregen. "Ryan, dat is stout," zeg ik en ik pak Ryan van Tom over, en voordat hij bij mij hetzelfde kan doen pak ik de stift uit zijn handen en leg die terug op de tafel. Waarom bergt Nicole d'r stiften niet op wanneer ze er klaar mee is? Ook al is dat ook onze verantwoordelijkheid. Misschien hadden we haar gewoon nog met kleurpotloden moeten laten kleuren.

"Jij bent soms zoveel handiger met de kids," zegt Tom en ik lach even.

"Ik heb snellere reflexen, in dit geval is dat gewoon een heel groot voordeel," zeg ik dan en ik zet Ryan in de kinderstoel zodat ik Tom kan helpen met het stiftvrij krijgen van zijn gezicht.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahahaha Ryan gaf Tom mak up 🤣

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen