Bill POV.

Boven klop ik geen eens op de deur, ik loop gewoon naar binnen. "Ik hoef niemand te zien," snikt Maria en ik ga bij haar op het bed zitten en leg mijn hand op haar rug. "Mam, stop," zegt Maria en ik zucht.

"Liefje, we moeten praten, je weet dat ik je niet graag zo zie," zeg ik en Maria kijkt mij dan met betraande ogen aan waarna ze in mijn armen springt en ik houd haar stevig vast.

"Waarom hebben jullie gelogen?" Huilt ze.

"Je was nog te jong om het te begrijpen. Hoe leggen we het een kind uit die samen met haar broertje en zusje in mijn buik heeft gezeten dat zij een andere papa heeft?" Vraag ik en Maria zucht.

"Je had het over een klant, toch mama? Ben je stout geweest met een klant in de winkel?" Vraagt ze.

"Het ligt ingewikkelder dan dat," zeg ik zachtjes.

"Mam, ik hoor mensen wel eens praten," zegt Maria dan zachtjes en ik slik even. Ik weet dat er nog altijd over mij geroddelt wordt, maar dat de kinderen dat meekrijgen? Daar voel ik mij niet prettig bij. "Ze zeggen dat je een hoer was, bedoel je een klant van toen?" Vraagt Maria en langzaam knik ik en ik hoop dat ze niet verder vraagt, want dit is niet een gesprek die ik met mijn kinderen wil voeren. "Sorry," zegt Maria zachtjes en ik druk een kus op haar voorhoofd.

"Houdt Tom wel echt van mij?" Vraagt ze wanneer het kort stil is geweest.

"Natuurlijk houdt hij echt van je, en ook nu je alles weet, hij blijft je vader, hij houdt niet minder van je dan van de anderen," zeg ik.

"Maar van z'n eigen zoon kan hij geen eens houden," zegt ze dan en ik weet dat de kinderen waarschijnlijk veel meer meekrijgen dan wat Tom en ik weten.

"Dat komt voort uit schuldgevoel, maar dat komt wel goed," zeg ik waarna ik een fotoalbum pak en gelijk ga ik op zoek naar een foto van haar en Tom toen ze net geboren was. "Is dit een blik van iemand die niet van jou zou houden?" Vraag ik dan en ik laat haar de foto zien.

"Ik hou ook nog van hem," zegt ze zachtjes en ik knik tevreden. "Maar ik wil wel mijn echte papa leren kennen," zegt ze dan en ik zucht even.

"Ik weet nog maar drie namen van die periode, hij kan er toevallig tussenzitten, maar is dat niet zo dan is hij niet meer te vinden," zeg ik eerlijk terwijl ik pen en papier pak en de namen opschrijf. "Gebruik de namen alleen om informatie over ze te vinden. Het opnemen van contact doen we dan samen, maar alleen als er geen slechte dingen over hem te vinden zijn," zeg ik, want ik ga niet iemand met een strafblad ofzo ons leven binnen laten komen, niet meer.

"Okay mama," zegt Maria en ze knuffelt mij stevig.

"Ga nu je vader maar een knuffel geven, en doe voorzichtig, hij is zwanger," zeg ik dan.

"Ik wist het! Ik vond het al raar dat niemand er iets over zei," zegt Maria en ik lach even waarna ik haar de kamer haast uitduw en ze rent naar beneden waar ze Tom een knuffel geeft. Ik hoop alleen voor Maria dat de zoektocht naar haar vader geen grote teleurstelling wordt voor haar.



Een paar dagen later.

Ik klop bij Susie aan en bijna gelijk gaat de deur open. "Hij is er helemaal klaar voor om deze dag bij jullie door te brengen," zegt Susie en ik loop het huis in en loop gelijk naar de kleine man toe.

"Papa, papa!" Roept hij en ik til hem gelijk op.

"Ik heb je gemist," zeg ik en ik druk een kus op zijn wang.

"Hij jou ook, mama zegt ie nog steeds niet," zegt Susie en ik lach even. "Ik hoop eerlijk waar dat Tom net zo gek op hem wordt als dat jij al bent," zegt Susie.

"Dat is mijn doel," zeg ik terwijl Sebastian met zijn handje mijn neus vastgrijpt. "Nja, ik ga dan maar, ik kan Tom niet te lang alleen laten met de kinderen nu hij zwanger is," zeg ik dan en Susie knikt.

"Gelukkig kunnen de oudsten al iets helpen, niet?" Vraagt ze en ik knik.

"Dat scheelt een hoop," zeg ik waarna ik gedag zeg en snel naar huis terugkeer.


"Kijk eens Sebas, dat is je andere papa," zeg ik en aangezien Susie hem zo opvoed dat Tom en ik allebei z'n papa zijn hoef ik niet het woord echte te gebruiken. Gelijk draait Sebastian zich dan terug naar mij. "Sorry Tomi," zeg ik dan.

"Nee, het is okay, hij kent mij nog niet," zegt Tom en ik knik. Alleen weet ik ook hoe snel Sebastian aan mij gehecht was. Dat was bijna de eerste seconde al, ook al kan dat ook komen omdat hij ziek was. "Je straalt als je hem vast hebt," zegt Tom dan en ik glimlach even.

"Ik ben ook gek op hem, en dat ga jij ook worden," zeg ik dan en ik gebaar Tom dat hij moet gaan zitten en ik zet Sebastian bij hem op schoot zodat hij mij ook nog altijd goed kan zien. "Ja he, Sebas, die dikke buik zal niet altijd in de weg zitten, beloofd," zeg ik en Tom kijkt mij verontwaardigd. "Ik bedoelde er niks verkeerds mee," zeg ik en ik geef hem een kus en kijk dan weer naar Sebastian die zich langzaamaan toch op zijn gemak voelt bij Tom op schoot.

"Mam?" Hoor ik Maria ineens achter mij vragen en ik draai mij naar haar toe.

"Wat is er liefje?" Vraag ik.

"Ik denk dat ik weet wie van de drie mijn echte papa zou kunnen zijn," zegt ze dan.

"Okay, ik kom er aan," zeg ik waarna ik mij terugdraai naar Tom.

"Red jij het even alleen met Sebastian?" Vraag ik dan en ik zie Tom knikken en ik weet gewoon nu al dat Tom het na deze dag net zo moeilijk zal vinden om hem weg te brengen als dat ik dat al vindt.


Wanneer ik bij Maria op de kamer ben ga ik naast haar zitten en ze wijst naar haar PC. "Zie, hij heeft mijn haren, alleen wat korter," zegt Maria en ik knik even.

"Maar je weet dat ook dat nog niet alles hoeft te zeggen," zeg ik en Maria knikt even waarna ik naar de informatie kijk. 45 jaar, accountmanager, sinds 3 jaar gehuwd. Dat klinkt niet verkeerd, behalve dan dat hij waarschijnlijk niet zou willen dat een kind zijn huwelijk verpest.

"Kunnen we contact met hem opnemen? Please mama," smeekt Maria en ik knik even.

"Vanavond wanneer Sebastian weer terug is bij z'n moeder zal ik hem bellen," zeg ik aangezien zijn telefoonnummer ook op internet staat, maar voor nu wil ik mij niet verder laten afleiden nu Sebastian hier is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Sneller als verwacht gevonden hahaha

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen