Bill POV.

Er zijn een paar weken voorbij gegaan en ik ben samen met Maria onderweg om de man die mogelijk haar vader kan zijn te ontmoeten. Ik loop samen met haar het restaurant in waar we met hem hebben afgesproken. "Mama, ik ben zo benieuwd," zegt Maria en ik knik en wanneer ik de man al zie zitten lopen we naar hem toe.

"Hey Henry," begroet ik hem dan vriendelijk.

"Hallo Bill, en jij moet Maria zijn," zegt Henry dan vriendelijk en Maria knikt even waarna we aan het tafeltje plaatsnemen. "Bill, waarom ben je nooit eerder op zoek gegaan naar haar biologische vader?" Vraagt Henry dan.

"Toen ze samen met haar broertje en zusje geboren was, ik was verliefd. Ik wou niet een andere man in ons leven betrekken," zeg ik dan, het is tenslotte één van de redenen.

We blijven een tijd praten en ook Maria praat tussendoor met hem, logischerwijs. Voor haar hoop ik dat Henry haar vader blijkt te zijn. Hij is hartstikke aardig en vriendelijk. Ik denk dat alle andere opties bijna alleen maar slechter kunnen zijn.

Wanneer ineens mijn telefoon gaat wil ik eerst bijna niet opnemen totdat ik besef dat het Tom kan zijn. Hij is tenslotte bijna uitgerekend, vandaar ook dat de oppas ook in huis is. Ik kijk naar het schermpje en neem dan op. "Tomi, is alles okay?" Vraag ik gelijk.

"Ik lig in het ziekenhuis Bill, de baby komt er bijna aan," zegt hij en gelijk sta ik op.

"Ik kom er gelijk aan," zeg ik en ik kijk even naar Henry en Maria. "Henry, kan jij bij Maria blijven? De afspraak voor de vaderschapstest is om 5 uur vanmiddag. Je hebt mijn nummer, dus bel mij maar wanneer dat gedaan is. Neem ik niet op, stuur dan een berichtje, dan kom ik haar gelijk halen, we zijn dan tenslotte toch allemaal in het ziekenhuis," zeg ik en Henry knikt.

"Natuurlijk Bill," zegt hij vriendelijk en ik knik nog even, geef Maria snel een zoen waarna ik het restaurant uit snel.



In het ziekenhuis ga ik gelijk op zoek naar Tom en ren uiteindelijk z'n kamer in. "Bill? Sorry dat ik je moest storen," zegt Tom en ik loop gelijk naar hem toe en pak zijn hand vast.

"Het is okay schat, dit moment zou ik voor geen goud willen missen," zeg ik en ik geef hem een zoen.


Twee uur later kan Tom beginnen met persen en ik houd stevig zijn hand vast.

Wanneer de baby geboren is klinkt er gehuil door de ruimte en ik kijk gelijk naar de baby. "Gefeliciteerd met jullie zoon."

"Wat is hij mooi," zeg ik wanneer de jongeman in Tom zijn armen wordt gelegd.

"Onze kleine Joshua," zegt Tom zachtjes en ik ga met mijn hand door zijn haar.

"Je bent geweldig Tom," zeg ik en ik druk een kus op Tom z'n wang. Ondanks dat we al genoeg kinderen hebben kan ik geen genoeg krijgen van een nieuwe baby in huis. Ik weet dat ik over anderhalve maand zelf zou hebben moeten bevallen als het niet mis was gegaan. Nog steeds doet dat wel pijn, maar nu ben ik gewoon gelukkig met de komst van onze kleine Joshua.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw te schattig!

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen