Bill POV.

Vandaag is als het goed is de laatste controle in het ziekenhuis voordat het kindje van Tom en mij geboren zal worden. Ik heb Zoey en Alicia de afgelopen maanden sinds Adam weer thuis is amper nog gezien. Ik durf niet zomaar langs te gaan, bang voor wat Tom er van vindt en wanneer Adam Gijs en Scott komt halen durf ik ook niet veel te doen, dus zie ik ze alleen kort en dat is het. "Bill, kom je? Straks zijn we nog te laat in het ziekenhuis!" roept Tom.

"Ja, ik kom eraan!" Roep ik terug waarna ik mijn tas pak om dan met Tom te kunnen vertrekken.



Ik lig nu op het bed. "U bloeddruk is iets aan de hoge kant, maar nog niet zo hoog dat we ons zorgen hoeven te maken," zegt de verloskundige en ik knik even. "Dan gaan we nu naar het hartje luisteren," zegt ze en ik knik.

"Waarom hoor ik nog niks?" Vraag ik bezorgd.

"Nog geen zorgen," zegt ze vriendelijk waarna het hartje alsnog te horen is en ik zucht opgelucht en Tom neemt mijn hand vast. "Alles ziet er goed uit, jullie kunnen je opmaken om deze maand jullie kindje te verwelkomen," zegt ze waarna ik weer recht ga zitten en ik kan het niet helpen dat ik toch ook weer aan mijn twee kleine meisjes moet denken die nu drieëneenhalve maand oud zijn.

"Tomi, er is iets wat ik moet doen," zeg ik dan en Tom kijkt mij verbaasd aan.

"Ja, wat je moet doen is mee naar huis komen en rusten," zegt Tom en ik zucht even.

"Tomi, alsjeblieft, het duurt niet lang. Als er wat is bel ik je gelijk, okay?" zeg ik en Tom knikt dan toch maar en ik geef hem dankbaar een kusje.

"Tot over 1 a 2 uur," zeg ik waarna ik wil vertrekken.

"Neem jij de auto maar, waar je ook heen gaat, ik neem dan de bus," zegt Tom en ik knik en hij geeft mij de autosleutel waarna ik echt vertrek.


Wanneer ik bij Adam z'n huis ben aangekomen druk ik op de bel en even later gaat de deur open. "Bill?" Vraagt Adam verbaasd.

"Ik wil onze dochters zien. I.Ik mis ze," zeg ik en ik voel een traan mijn oog verlaten. Ik had nog zo voorgenomen niet emotioneel geworden.

"Kom binnen," zegt Adam en in de woonkamer ga ik op de bank zitten en Adam komt naast mij zitten en legt zijn hand op mijn rug. "Je weet toch dat je altijd langs mag komen om ze te bezoeken?" zegt Adam en ik knik even.

"Alleen, ik weet gewoon niet wat ik tegen Tom moet zeggen, als excuus waar ik dan telkens heenga. Ik had gehoopt dat hij nu ik in mijn laatste maand van de zwangerschap zou zitten hij jou weer zou vragen op mij te letten, maar in plaats daarvan laat hij de oppas komen om op mij te letten wanneer Tom werkt en tegelijkertijd voor de kinderen te zorgen. Ik weet dat het waarschijnlijk is omdat de vorige keer, van Scott was jij natuurlijk de vader en van deze baby niet en hij denkt waarschijnlijk ook dat je te druk bent en misschien nog herstellende en alles," zeg ik zachtjes en Adam drukt een kus op mijn wang.

"Het komt goed. We moeten betere plannen zien te maken en heel misschien moet je Tom de waarheid vertellen? Dan hoef je het niet eens over de gehele affaire te hebben," zegt Adam en ik haal mijn schouders op. "Ik heb het wel vastgelegd, als mij ooit iets overkomt zullen de meiden naar jou gaan. Anders zouden ze waarschijnlijk naar mijn ouders in Canada zijn gegaan en dat wou ik jou niet aandoen. Niet dat ik van plan ben om vroegtijdig te sterven, maar alles omtrent de kinderen moet perfect geregeld zijn," zegt Adam en ik knik dankbaar. "Dan zal ik nu de meiden halen, nu je weer wat rustiger bent," zegt Adam die dan opstaat en naar boven loopt.

Wanneer hij weer terug is legt hij Zoey en Alicia voorzichtig in mijn armen. "Ze zijn al zo gegroeid sinds de laatste keer dat ik ze in mijn armen hield," zeg ik zachtjes. Dat ik ze in die maanden niet heb vastgehouden komt allemaal door mijzelf, ik weet dat het niet aan Adam ligt, het ligt helemaal aan mijzelf.

"Ja, ze groeien snel, maar geloof mij als ik zeg dat ik ze elke dag weer vertel dat jij ook van ze houdt," zegt Adam en ik knik even en kijk naar mijn kleine meisjes. Moet ik Tom nu de waarheid gaan vertellen over Zoey en Alicia, met het risico om Tom kwijt te raken, wat ik niet wil, maar wel met de mogelijkheid op een eerlijke omgangsregeling. Of moet ik het wel voor altijd verborgen houden, maar dan wel met een beter plan zodat het voor mij wel draagbaar wordt?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill gaat kapot als die niks verteld
    En waarom heb ik zo vermoeden dat Adam sneller gaat sterven als we denken 🤣

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen