. . .


Rory had nog zo’n kwartier voordat hij weg moest. Hij glipte door de kier van Maddy’s slaapkamerdeur en zag dat ze aan haar bureau zat te werken. Ze was het nichtje van meneer Somers. Rory had een tijdje bij haar ouders gewoond, totdat hij vorig jaar was gaan studeren. Er was een kamer in Maddy’s appartement vrijgekomen waar Rory heel blij om was geweest. Maddy’s ouders waren heel lief en ze waren een geweldige hulp geweest, maar hij voelde zich wel vaak als een last. Zeker omdat ze, net als hun twee zoons, veel van Rorys woedeaanvallen hadden moeten verduren omdat Rory de afwijzing van zijn ouders aan het verwerken was. Die had hij nu, anderhalf jaar nadat hij uit de kast was gekomen, nog steeds niet gesproken. Hij had ze gebeld op hun verjaardagen, maar niemand had zijn telefoontje aangenomen en het deed hem nog steeds veel verdriet.
      Toch probeerde hij er niet te vaak bij stil te staan. Zijn thuissituatie was naar, maar verder zat hij goed in zijn vel. Maddy was zijn beste vriendin en waar hij ook mee zat, hij kon er altijd met haar en haar ouders over praten. De afgelopen periode had hij veel geleerd over de verschillende meningen die christenen er op nahielden, en er waren er gelukkig een heleboel die geloofden dat twee jongens of twee meisjes ook een relatie met elkaar mochten hebben. Het had hem een enorme rust gegeven, en zodoende was hij voorzichtig aan begonnen met daten.
      ‘Heb je nog second-date tips, Madds? Meestal gaat het daar fout bij mij.’ Hij plofte op haar bed neer.
      Zenuwachtig was hij niet, maar een avondje bankhangen met Madds had hij ook prima gevonden. Tot nu toe had hij alleen met wat jongens gedatet die hij via Tinder had ontmoet, maar geen daarvan had hij echt interessant gevonden. Om de een of andere reden viel hij altijd alleen op rasechte hetero’s. Het was de eerste keer dat hij met iemand datete die hij al een paar maanden kende. Adam zat bij dezelfde studentenvereniging en toen hij hem schoorvoetend had gevraagd of hij eens met hem wilde uitgaan, had Rory niet anders gekund dan enthousiast reageren. Wat leuks met iemand doen, daar had hij nooit wat op tegen. Hij was echter veel te verlegen naar Rory’s smaak en daardoor was het een beetje een ongemakkelijke avond geweest. Aangezien Rory dat had al had aangevoeld had hij voor een actieve date gekozen waarbij ze waren gaan bowlen, maar Adam was helaas niet zo heel competitief geweest – en daarnaast ook niet zo heel erg goed. Toch was er een vervolgdate van gekomen en op zich had Rory er niets op tegen. Waarschijnlijk moest hij gewoon even loskomen. Hij wist dat Adam nog nooit met iemand had gezoend en dat dit allemaal een beetje nieuw voor hem was, dus hij bleef positief en keek zijn vriendin in nieuwsgierige afwachting aan.
      'Poeh. Dat hangt er vanaf. Wat gaan jullie doen?'
      'Ik heb geen idee, het was aan hem deze keer. Maar als ik hem een beetje ken... Gok ik erop dat hij voor me wil koken en daarna een filmpje kijken ofzo?' Rory trok een gezicht. 'Ik hoop dat ik hem te romantisch inschat. Straks staan er kaarsen en al die shit.'
      Maddie schoot in de lach. 'Nou, dan zeg je dat je de film al hebt gezien en neem je afscheid!' Ze draaide de pen in haar hand. 'Waar heb je afgesproken dan?'
      Rory grinnikte. 'Dan durft ie nooit meer iemand mee uit te vragen. Volgens mij ben ik de eerste. We hebben bij hem thuis afgesproken dus ik hoop dat ie zich daar meer op z'n gemak zal voelen.'
      'Denk je dat je hem leuk kan gaan vinden?' vroeg Maddie.
      'Ik weet het niet. Hij is wel knap, ik hoop dat hij echt een beetje loskomt. Hij is altijd zo serieus weet je? Maar elk mens moet wel lol kunnen maken toch? Misschien heeft hij gewoon te veel saaie vrienden.' Hij dacht aan de jongens met wie hij vooral omging - dat waren niet bepaald party animals.
      Ze schoot in de lach. 'Of hij is één van de saaie vrienden,' zei ze. 'Maar wie weet is hij inderdaad interessanter dan je denkt - daar is daten voor, hè?'
      ‘We gaan het zien!’ Rory glimlachte opgetogen naar haar. ‘Ik ga maar eens.’
      Madds wenste hem succes en hij stak groetend zijn hand op.
      Adam woonde slechts een paar straten verderop, maar Rory nam toch de fiets. Wie weet konden ze straks nog naar een kroeg gaan ofzo. Adam meed openbare plaatsen een beetje, maar Rory hield wel van wat mensen om zich heen. Hij drukte op de juiste bel en wachtte tot hij Adams stem hoorde.
      ‘Hoi! Rory hier!’ riep hij vrolijk in antwoord op het onverstaanbare gemurmel.
      Er klonk een klik en Rory duwde de deur open. Het was twee trappen omhoog, dat kon hij nog wel zonder lift. Hij liep over een galerij naar een deur die al openstond.
      ‘Hé!’ Hij gaf Adam met één arm een omhelzing zoals hij zijn meeste vrienden begroette en keek nieuwsgierig naar binnen. Hij vond het altijd leuk om bij mensen thuis te komen en zo meer over ze te weten te komen. Al bij de eerste blik zag hij dat de jongen niet zo’n sloddervos was als hij, want alles was keurig opgeruimd. Rory liet altijd alles slingeren, meestal raapte Maddie het bij elkaar als het echt de spuigaten uitliep. Het was geen onwil – hij was gewoon erg vergeetachtig en was een meester in dingen uitstellen. En vaak zag hij het op den duur gewoon niet meer.
      ‘Uh, kom binnen.’ Adam deed een stapje naar achteren en maakte een vrij overbodig gebaar. Zijn vingers trilden lichtjes toen hij ze door zijn donkerbruine haar streek. Het was een knappe jongen, met zijn sprekende donkergroene ogen en een licht getinte huid. Toch hield hij van wat ruigere types, al moest hij toegeven dat Adams lichtjes blozende wangen hem ook wel wat deden.
      ‘Best een chill huisje,’ zei Rory terwijl hij door de kamer stapte en om zich heen keek. Het zag er vanbinnen moderner uit dan vanbuiten. De keuken was aan de kleine kant en de zithoek was ook niet al te groot, maar ze woonden hier dan ook niet met z’n vieren.
      ‘Je hebt één huisgenoot, toch?’ vroeg hij terwijl hij voor een foto van een Griekse tempel bleef staan waarop Adam samen met zijn broertjes en ouders was afgebeeld. Het beeld gaf hem een steek in zijn borst, maar hij drukte de pijn weg en draaide zich terug naar zijn date.
      ‘Ja. Hij eet vanavond buiten de deur. Meestal blijft hij bij zijn vriendin slapen, dus we hebben het rijk alleen.’
      ‘Zo zo, jij hebt hele plannen,’ kon hij niet nalaten te plagen.
      ‘Ik – ik bedoelde niet dat… dat wij…’
      Rory grijnsde. ‘I know. Ik plaag je maar.’ Hij gaf hem een klap op zijn schouder en liet zijn hand daar toen rusten. ‘Heb je vandaag nog wat gedaan? Behalve een zesgangen-diner in elkaar flansen?’
      ‘Een opzetje gemaakt voor een essay dat ik moet schrijven. Over de Renaissance.’
      ‘Oh, tof.’ Hij glimlachte. ‘Waar gaat het precies over?’
      Hoewel hij niet zo’n lezer was, vond hij het wel leuk om zich in de geschiedenis te verdiepen. Hij keek dan alleen liever films of documentaires of hij ging naar iets als het Archeon.
      ‘Over hoe de tendensen in de religie invloed hadden op de architectuur.’
      ‘Nice.’
      ‘Hoe was jouw eerste week? Heb je veel huiswerk?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik spaar dat altijd op tot morgenmiddag en -avond,’ grijnsde hij. Vroeger was het uit den boze om huiswerk te maken op zondag, maar die gewoonte had hij al gauw laten vallen. Het had niet lang geduurd voor hij had ondervonden dat hem een hoop beperkingen waren opgelegd die Bijbels helemaal niet te staven waren. Zich daarvan losmaken was een ware bevrijding voor hem geweest.
      Hij richtte zich weer tot Adam, die een beetje verlegen naar de grond keek. ‘Ik heb best trek!’ zei hij. Het was rond etenstijd, dus dat was niet zo gek. ‘Moeten we nog veel voorbereiden?’
      Adam schudde zijn hoofd. ‘Nee, sommige dingen moet ik alleen nog even opwarmen.’

Adam had zich uitgesloofd, Rory had zo onderhand het gevoel dat ze echt in een restaurant zaten. De sfeer was een beetje opgelaten, hij merkte dat Adam zenuwachtig was. Hij vulde stilte maar op door over zijn vakantie te praten en Adam veel vragen te stellen, hopend dat hij de jongen daarmee een beetje op zijn gemak kon stellen.
      ‘Je moet het zeggen als ik te veel praat hoor.’ Hij lachte. ‘Dat doen de meesten.’
      Adam glimlachte kleintjes. ‘Nee, ik vind het niet erg. Je – je hebt een mooie stem.’
      Rory prikte een stukje vlees aan zijn vork. ‘Een mooie stem? Nou dat heb ik nog niet vaak gehoord.’ Hij gaf hem een knipoog. ‘Ik was al bang dat je geen flirting skills had.’
      Blozend sloeg Adam zijn blik weer neer.
      Rory beet op zijn tong. Hij vond het maar niets dat hij zo op zijn woorden moest letten en niet gewoon kon zeggen wat er in hem opkwam. Hij wilde niet dat Adam zich ongemakkelijk voelde, maar het viel niet mee om hem een beetje losser te maken.
      ‘Nou het eten smaakt heerlijk. Je wist al te veel om naar de koksopleiding te kunnen?’ grijnsde hij.
      ‘Ik heb het overwogen,’ gaf Adam toe. ‘Maar mijn ouders vonden dat ik het beter bij een hobby kon houden en dat ik naar de universiteit moest gaan.’
      Rory snoof. ‘Wat een onzin. Je moet doen wat je leuk vindt.’
      ‘Ik vind dit ook leuk,’ zei Adam vlug, alsof hij zijn ouders in bescherming wilde nemen. ‘Wil je het toetje al?’
      Rory klopte op zijn buik. ‘Ja hoor. Daar kan nog wel wat bij.’
      Adam keerde naar de keuken met een schaal zelfgemaakte chocolademousse.
      ‘Ik kom vaker bij je eten,’ knipoogde hij. ‘Ik ben echt een sucker voor chocola.’ Hij besefte hoe dubbelzinnig die opmerking klonk, maar een snelle blik op de jongen leerde hem dat zijn mind niet zo dirty was als die van Rory. Maar goed ook, waarschijnlijk durfde hij hem dan helemaal niet meer aan te kijken.
      ‘Nou je bent altijd welkom,’ glimlachte Adam. ‘Ik vind het wel gezellig.’
      Rory probeerde zich voor te stellen hoe hij hier met zijn huisgenoot iedere avond zat te eten. Als die net zo spraakzaam was, duurde het altijd vast ellendig lang. Bij hun thuis was het altijd gezellig en stiltes waren zo zeldzaam dat iedereen het lekker vond als die er wel waren.
      ‘Ik ook,’ zei hij toch. Een romantisch diner was niet echt zijn ding, hij had het liefst gewoon pizza’s laten bezorgen en een vette film opgezet zoals hij ook met zijn vrienden deed, maar daar was Adam het type niet voor.

‘Zullen we een film kijken?’ stelde Adam voor toen ze de tafel hadden afgeruimd en op de bank waren neergeploft.
      ‘Oh – ja hoor.’ Hij keek op de klok. ‘Misschien kunnen we daarna dan nog even de stad in?’
      ‘Umm, oké,’ zei hij zacht. ‘Als je dat liever doet.’
      ‘Liever dan naar huis gaan na de film? Uhu. Ik heb echt de beste dansmoves.’
      ‘Dan moeten we nu maar Dirty Dancing gaan kijken want ik kan helemaal niet dansen.’
      Rory trok een mondhoek op. Nee maar, een grapje. ‘Heel dirty dansen ze daar niet hoor.’ Hij wiebelde met zijn wenkbrauwen en kon zowaar een klein lachje ontlokken.
      Adam werd er gelijk een stuk leuker van. ‘Wil je echt Dirty Dancing kijken?’
      Rory schoot in de lach. ‘Nee. Ik val in slaap van al die romantische shit. Die nieuwe The Fast & The furious spin-off is een paar maanden terug uitgekomen. We kunnen wel kijken of we die ergens kunnen streamen?’
      ‘Is dat niet illegaal?’ vroeg Adam aarzelend.
      ‘Neuh. Heb je een laptop? En een hdmi-kabel?’
      ‘Ik heb echt geen verstand van al die snoeren. Volgens mij liggen er een paar in het kastje naast de televisie.’
      Rory kwam overeind, zakte voor het kastje neer en rommelde in de la totdat hij de juiste snoeren had gevonden. Adam zette zijn laptop op het koffietafeltje en draaide het naar Rory toe, die Flixtor intypte en zag dat de film er inderdaad al stond.
      ‘Ik heb de andere films niet gezien,’ zei Adam. ‘Maakt dat uit?’
      ‘Neuh. Als je deze leuk vindt kunnen we die ook nog wel een keer kijken.’
Hij verbond de laptop aan de televisie en plofte op de bank neer. Vanuit zijn ooghoeken merkte hij op dat Adam een beetje beteuterd keek.
‘Had je zelf een andere film in gedachten? Je mag gewoon zeggen dat ik effe moet dimmen hoor.’
      ‘Nee hoor, dit is goed,’ zei hij vlug. ‘Als je bij andere soort films in slaap valt.’
      Een grijns gleed over zijn gezicht. ‘Sorry,’ zei hij, niet helemaal gemeend. ‘Tenzij je graag wilt dat ik tegen je aan in slaap val.’
      Opnieuw werden Adams wangen rossig.
      Rory ging rechterop zitten zodat hij zijn arm om Adam heen kon slaan en kuste plagerig zijn wang. ‘Je bent best schattig als je bloost.’
      Die woorden maakten zijn gezicht nog roder. Zijn ogen schoten naar Rory’s lippen, toen keerde hij verlegen zijn hoofd af. Voorlopig zat er nog geen kus in, begreep Rory. Hopelijk verhielpen een paar biertjes dat.
      Rory trok zijn arm weer terug en zette de film aan, waarna hij weer terugzakte in de bank, met iets meer afstand tussen hemzelf en Adam. Hij hield niet echt van gevoos tijdens het filmkijken zelf, hij zat daarvoor vaak te erg in het verhaal. Zijn date leek zich er wel door aangemoedigd te voelen, want halverwege de film legde hij plotseling zijn hand op Rory’s bovenbeen. Heel even maar, daarna trok hij hem vlug weer weg. Iets gaf hem het gevoel dat de jongen alleen daaraan had gedacht het afgelopen uur en dat hij maar weinig van de film had meegekregen. Misschien was de hoop dat er meer tussen hen zou gebeuren wel de enige reden dat hij film had willen kijken.
Rory vroeg zich af waarom hij in vredesnaam toch zo schichtig was. Hij boog zich naar Adam toe en fluisterde: ‘Dat mag je best doen hoor.’
      Adam keek hem vluchtig aan en legde daarna zijn hand weer terug. Rory legde die van hem eroverheen en gaf een kneepje terwijl hij zijn aandacht weer op de film richtte. Pas toen die afgelopen was, richtte hij zich tot weer tot zijn date.
      ‘Je kijkt teleurgesteld,’ merkte hij op. ‘Vond je hem niet leuk?’
      ‘Jawel,’ zei hij vlug. ‘Ik ehm… Het is niks.’
      Rory grinnikte zacht. ‘Je had gehoopt dat we zouden zoenen?’
      ‘Nee.’ Hij werd vuurrood. ‘Misschien,’ zei hij toen toch kleintjes.
      ‘Het is je eerste kus. Als ik je zoen wil ik alle aandacht voor jou hebben.’ Hij leunde dichter naar de jongen toe en keek hem recht aan. ‘Zoals nu bijvoorbeeld.’ Hij legde een hand tegen zijn wang en streek met zijn duim over de gladde huid. Daarna drukte hij zijn lippen zachtjes tegen die van Adam, gaf hem een paar kussen en liet toen zijn tong naar binnen glijden. Aan zijn ademhaling merkte hij hoe nerveus Adam was, maar Rory nam moeiteloos de leiding op zich en probeerde Adam de beste eerste-kus-ervaring te geven die hij te bieden had.

Reacties (1)

  • Nagaa

    Oeh, leuk hoofdstuk!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen