Foto bij 69 - Feels like flying

Hoewel het gesprek met Bill, en de gesprekken met Heidi en Jamie daarna, en het groepsgesprek dat je ook nog moest houden, op zich wel opluchten, zorgen ze er helaas niet voor dat je je magisch beter gaat voelen. Sterker nog, je hebt je in eerste instantie eigenlijk alleen nog maar kutter gevoeld, omdat je je schuldig voelde voor hoe je de rest bij je weg hebt proberen duwen. Je belt nu weer iedere dag met Bill en je probeert dat zo vaak mogelijk via Facetime te doen. Alles om aan hem te bewijzen dat je echt spijt hebt en dat je hem niet kwijt wil. Daarnaast mis je hem echt enorm. Het lijkt haast wel alsof je, nu je hem weer gesproken hebt, gezien hebt, ineens weer weet hoe het is als hij voor je klaar staat. En om heel eerlijk te zijn, voel je je onwijs dom dat je hem genegeerd hebt. Alleen al een gesprekje van een paar minuten, tussen jouw lessen en zijn repetities door, kan er voor zorgen dat je je een stuk beter voelt. Je merkt wel dat Bill nog terughoudend is en dat kan je hem niet kwalijk nemen; je hebt hem echt gekwetst en dat zal wel even duren voordat alles weer normaal is. Al hoop je dat het een hoop scheelt als jullie elkaar weer in real life kunnen zien, in plaats van al dat eindeloze bellen. Een kleine glimlach verschijnt op je gezicht, als je bedenkt dat jullie elkaar over minder dan drie weken alweer zien. Bill weet nog van niks, maar je hebt, nadat Sophia het voorstelde, gelijk een retourticket naar Los Angeles geboekt waarmee je net voor kerst aankomt. Je kan nu al niet wachten om zijn gezicht te zien. Ondertussen blijf je stug volhouden dat jullie elkaar met oud en nieuw pas zien en dat voelt, zeker nu hij zo aandringt dat jullie eerlijk tegen elkaar moeten zijn, niet helemaal oké, maar een leugentje om best wil om het een verrassing te kunnen houden, moet kunnen… toch?
“Maud? Are you ready?” roept Jamie vanaf beneden. “We need to leave if you want to catch your flight!”
Je duwt met geweld je koffer dicht – ondanks dat je al flink wat kleding terug in de kast gelegd hebt, blijft het proppen om de koffer dicht te krijgen. “On my way!”
Je zeult de koffer achter je aan naar beneden. Op de eettafel staat je rugzak klaar, met daarin je laptop, paspoort, vliegtickets en al het andere dat je eventueel onderweg nodig kan hebben. Je pakt de rugzak op en loopt naar de voordeur. Jamie zit al klaar in de Cadillac en laat de motor ongeduldig ronken. Je legt snel je spullen in de kofferbak en gaat dan naast hem zitten.
“Ready?”
“Ready!”
Het ritje naar het vliegveld is maar kort en voor je het weet sta je alweer voorbij de douane. Je neemt op aanraden van Heidi een slaappilletje in en loopt door naar de gate. Een tikkeltje nerveus trek je de pet die je draagt nog iets verder naar beneden. Het laatste waar je nu op zit te wachten is paparazzi. Je ziet de koppen al voor je – vriendin Bill Kaulitz verlaat Los Angeles: relatie over?
Je kan redelijk in één keer doorlopen het vliegtuig in en je voelt je ogen langzaam zwaarder worden, terwijl je plaats neemt. Goede slaappil wel, die Heidi je heeft aangesmeerd. Je weet je nog net op tijd te herinneren om een wekker te zetten om drie uur ’s middags Nederlandse tijd – dan heb je nu een kort nachtje, maar weet je in ieder geval zeker dat je daar ’s nachts ook nog slaapt. Je stuurt Bill ook nog even een berichtje om hem te laten weten dat je inmiddels in het vliegtuig zit en dat je hem zal bellen als in je Nederland aan bent gekomen. Nog voordat je je telefoon terug in je rugzak kan stoppen, zakken je ogen dicht.
Je schrikt gedesoriënteerd wakker van de wekker die op je telefoon af gaat. Tot je verbazing heb je niet eens meegekregen dat het vliegtuig opgestegen is. Gapend druk je de wekker uit en je schuift het gordijntje aan de kant om naar buiten te kunnen kijken. Het is flink bewolkt, dus veel kan je helaas niet zien. Je kijkt op de flight tracker en ziet dat jullie flink voor op het schema liggen – de verwachte aankomsttijd is nu half 8 in plaats van half 10. Dat scheelt toch weer! Je drukt op het knopje om de stewardess te laten komen, zodat je een kop koffie kan bestellen en zoekt dan op je gemak een film uit. Je moet toch iets doen, om die laatste vier-en-een-half-uur door te komen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik hoop dat Heidi van der idee afweet
    Zodat ze niet teleurgesteld word als de jongens er ineens niet zijn
    En Bill gaat die verrassing echt leuk vinden
    Al is het met een leugentje nu even
    Dat vergeef die der wel

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen