Bill POV.

Inmiddels is het voor mij amper nog mogelijk om mijn zwangerschap te verbergen. Mijn buik wordt ook al te groot met dat de geboorte steeds dichterbij komt. Voor Tom is het nog wel te doen, meer dan mijn gezicht hoeft niet in beeld wanneer ik hem spreek, maar de argwanende blikken van mijn ouders, ik heb het wel door. "Bill?" Vraagt mijn moeder dan ook op een avond en ik knik even. "Er zijn ons wat dingen opgevallen de laatste tijd, is er iets wat je ons wilt vertellen?" Vraagt mijn moeder en ik slik even. Ik weet dat het geen nut heeft om nog te liegen.

"Ik ehm, ben zwanger," zeg ik dan.

"Van wie? Van die Timothy kan het niet zijn," zegt mijn moeder.

"Van, ehm, zomaar iemand," zeg ik zachtjes, want ik wil Tom niet verraden.

"Okay, je wilt het ons niet vertellen, duidelijk, zaterdag ga je terug naar je opa en oma," zegt mijn moeder dan.

"Mam, ik wil mijn school kunnen afmaken," zeg ik.

"Hoogzwanger laat ik je niet meer naar school gaan, dan kom je na de bevalling maar terug om je school af te maken," zegt mijn moeder waarna ik toch maar knik. Ik kan niet anders dan het te accepteren. Zolang ik alsnog mijn school kan afmaken ben ik wel tevreden.



We zijn net aangekomen bij mijn opa en oma. Dit keer vertrekken mijn ouders wel nog gelijk omdat ze de tijd niet hebben om een nacht te blijven. Ik zet mij aan de eettafel en mijn oma neemt tegenover mij plaatst.

"Weet Tom dat hij vader wordt?" Vraagt mijn oma dan en ik schud langzaam mijn hoofd. "Tom weet al dat je zwanger kan worden, dus dat hij jou raar gaat vinden, daar hoef je niet bang voor te zijn," zegt mijn oma ineens en ik kijk haar verbaasd aan. Het zou wel verklaren waarom hij zo in paniek raakte.

"Ik vertel het hem nog wel een keer, ik zou wel moeten, want ik wil dat hij voor de baby zorgt de komende jaren dat ik mijn school afmaak," zeg ik dan.

"En dat wil je niet samen met Tom doen?" Vraagt mijn oma.

"Ik weet dat Tom het kan, ik geef nu gewoon de voorkeur aan een goede opleiding," zeg ik.

"Je weet dat het om jaren gaat? Bill, wil je echt de eerste jaren van het leven van je kind missen?" Vraagt mijn oma.

"Ja, ik wou toch sowieso nog geen kind. Misschien dat ik er na die jaren wel klaar voor ben, en dat is nog steeds eerder dan de leeftijd waarop ik überhaupt aan kinderen zou willen denken," zeg ik eerlijk en mijn oma knikt dan maar, wetend dat ze mij toch niet kan overhalen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill gaat wel anders klagen als de baby er is
    Ben benieuwd als Tom er achter komt

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen