Foto bij 71 - Not the same

“Äh, hi Sophia,” hoor je Bill zeggen. Je probeert opnieuw je telefoon uit Sophia’s handen te trekken, maar ze staat soepel op en loopt weg, terwijl ze verder praat tegen Bill.
“So, how are you? How’s the tour?”
“Soof!” klaag je. “Ik wil met Bill praten!”
“Hold on one second, Bill,” glimlacht ze en ze knippert onschuldig haar ogen. Dan dekt ze de telefoon met haar hand af en draait naar jou toe. “Jij kan iedere dag met hem praten!”
“Jij ook! Je hebt zijn nummer toch?”
“Dat is toch anders…”
Terwijl je verder discussieert met Sophia, hoor je Bill op de achtergrond vragen of alles wel goed gaat. Uiteindelijk weet Roos de telefoon uit de handen van haar aanstaande te vissen en ze werpt hem in een boogje naar je terug.
“Thanks Roos! Hey Bill, I’m sorry. Soof stole my phone.” Je gebaart drifting waardoor de telefoon wild heen en weer schudt in je handen.
Bill schiet in de lach. “All right. Just stop shaking it and throwing it around, I’m going to be sick.”
“Oops, sorry.” Je grinnikt. “Are you all packed?”
Hij zucht dramatisch en laat je zien dat zijn koffers achter hem staan. De ene puilt nog meer uit dan de andere, en ze gaan duidelijk niet dicht. “Trying to.”
“What time’s your flight?”
“We’re leaving in half an hour.” Zijn gezicht betrekt een beetje. “So, I can’t stay on the phone for too long.”
“Oh.” Je probeert de teleurstelling te verbergen en zet in plaats daarvan een glimlach op. “Call me when you get home?”
Hij schiet in de lach. “You’ll be fast asleep by the time I get home. I’ll call you tomorrow, okay?”
“Oh, yes!” roept Sophia enthousiast. “You can Facetime and kinda be at the party!”
Je grinnikt om haar enthousiasme, maar ze heeft wel een goed punt. “Sounds like a plan?”
“Sounds like a plan! We’ll talk tomorrow, okay?”
“Okay. I love you, Billchen. Have a safe flight!”
“Yeah, you too.”
Hij hangt op en je gezicht betrekt een beetje. Hoewel hij vast zijn best zal doen om het zo normaal mogelijk tussen jullie te houden, zeker nu die afstand er nog tussen zit, begin je stiekem ook best bang te worden voor jullie weerzien. De ene dag zegt hij dat hij ook van jou houdt en lijkt het best oké, de andere reageert hij zoals vandaag; niet.

Jullie zijn met zijn allen vertrokken vanaf Schiphol en richting huis gereden. Je moeder en Floris slapen vannacht bij je oma, zodat ze niet op en neer hoeven te rijden voor het verlovingsfeest van Sophia morgen. Je sjokt de bekende trap in de flat op en een kleine glimlach verschijnt op je gezicht als je terugdenkt aan dat moment met Bill in het trappenhuis.

Bill snelt achter je aan en drukt je voorzichtig tegen de muur in het trappenhuis. "Take it back."
Je kijkt hem ondeugend aan en schudt je hoofd. "Don't think so."
Hij buigt langzaam naar je toe, maar trekt dan net voordat zijn lippen die van jou raken zijn hoofd terug. Je kijkt hem verontwaardigd aan.
"No kisses until you take it back," daagt hij je uit. Je kijkt hem peinzend aan en gaat dan op je tenen staan en doet een poging om hem een kus te geven. Hij schudt lachend zijn hoofd, terwijl hij dat naar achter trekt. Zodra je jouw handen uitsteekt om hem naar je toe te trekken, pakt hij jouw polsen vast en drukt die naast je hoofd tegen de muur. Je bijt zachtjes op je onderlip en kijkt hem uitdagend aan vanonder je wimpers. Hij bijt zelf ook zacht op zijn onderlip.
"Take it back," fluistert hij hees en hij trekt zijn wenkbrauw op. Je kijkt hem verleidend aan en knippert onschuldig met je ogen. "Or else?"
Hij drukt zichzelf dichter tegen je aan, maar houdt zijn lippen buiten je bereik. Je gromt verslagen en mompelt dan bijna onhoorbaar: "I take it back."
Die woorden hebben amper je lippen verlaten, of hij drukt zijn lippen gretig op die van jou. Hij bijt voorzichtig in je onderlip en je zucht zacht gewillig. Hij laat je polsen los en begraaft zijn handen in jouw haar. Je slaat je armen stevig om hem heen en trekt hem, voor zover mogelijk, nog dichter tegen je aan. Jullie zoen wordt steeds intenser en je merkt dat je ademhaling versnelt. Je kreunt zachtjes als hij nogmaals zacht zijn tanden in je onderlip zet. Het feit dat jullie hebben besloten om rustig aan te doen is ver van je gedachten. Hij drukt zijn heupen naar voren en je hoort zijn ademhaling versnellen.


Een blos verschijnt op je wangen als dat moment vrij levendig in je hoofd voorbij komt. Bizar eigenlijk, hoe lang er uiteindelijk nog heeft gezeten tussen dat moment en het moment dat jullie daadwerkelijk seks hadden. Een tikkeltje ongemakkelijk wacht je totdat de deur opengedraaid wordt en je stapt je oude appartement binnen. Sophia en Roos vertellen je gelijk al enthousiast dat je in je eigen oude bed kan slapen, omdat zij toch altijd in de logeerkamer liggen.
“Ik weet wat jij allemaal in jouw bed gedaan hebt,” grapt Sophia. “Dus daar kan ik niet op liggen hoor.”
Je besluit maar je mond te houden over wat er in de logeerkamer en op de bank in de woonkamer gebeurd is, laat staan andere plekken in het huis. In plaats daarvan zeg je: “Hm, ik ben wel toe aan mijn eigen bed.”
Jullie doen nog een wijntje op het balkon, maar heel veel langer dan half twaalf houd je het uiteindelijk niet uit. Je strompelt oververmoeid de slaapkamer in en trekt je koffer overhoop, op zoek naar een pyjama. Je trekt een shirt van Bill, dat je meegenomen hebt uit Los Angeles aan, en steekt je neus erin. Hm, goede oude tijd dat jullie hier samen in bed lagen… Je kruipt in bed en eigenlijk val je in slaap, zodra je hoofd je kussen raakt.

Reacties (2)

  • Luckey

    Maar wel super lief

    2 weken geleden
  • Luckey

    Maar wel super lief

    2 weken geleden
    • MaudMurder

      Ik zie net dat met knippen/plakken vanuit Word een aantal enters en schuine stukjes waren verdwenen - oeps.
      Weet niet of je dat bedoelde met 'maar', maar heb het nu aangepast! :-)

      2 weken geleden
    • Luckey

      Ik zie nu dat stuk zin weg is

      Dit was de reactie:

      Ze zier hem snel
      Bill is ook gek soms maar wel super lief

      2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen