Bill POV.

Ik ben inmiddels 9 maanden zwanger en zit aan de tafel wanneer de weeën beginnen. "Oma, de baby komt, denk ik," zeg ik dan.

"Okay, ga maar naar je bed, ik bel de dokter," zegt mijn oma en ik knik even waarna ik mij op bed leg.

"Oma, het doet pijn," zeg ik en ze pakt mijn hand vast.

"Moet ik Tom bellen?" Vraagt ze dan.

"Nee, Tom weet nog van niks," beken ik dan en mijn oma zucht. "Maar, kan je opa vragen of hij ervoor kan zorgen dat Tom morgen alle nodige spullen voor de baby ontvangt?" Vraag ik dan en mijn oma knikt maar waarna ze weer even wegloopt.



Een paar uur later is Julia geboren en ik kijk naar de kleine meid in mijn armen. "Weet je nog steeds zeker dat je haar eerste jaren wil missen?" Vraagt mijn oma dan.

"Ja, ze is een schatje en over een paar jaar zal ik alles voor haar doen, maar nu is mijn school belangrijker," zeg ik dan waarna mijn oma knikt en de kamer weer verlaat en voor nu focus ik mij weer op Julia.


Tom POV.

Ik ben even de tuin aan het doen aangezien ik vandaag niet hoef te werken en tot mijn verbazing zie ik vanuit de verte Bill aan komen lopen. De verbazing wordt nog groter wanneer ik hem aan zie komen lopen met een baby. Was hij dan toch..? "Bill?" zeg ik wanneer hij voor mij tot stilstand komt en hij geeft de baby gelijk aan mij.

"Dit is Julia, onze dochter, één dag oud," zegt Bill dan.

"Wat? Bill, ben je okay? Waarom loop je dat hele eind als je gisteren bevallen bent?" Vraag ik terwijl ik Julia dicht tegen mij aan wat heen en weer wieg.

"Dat was niet heel slim nee, maar het is okay," zegt Bill.

"Waarom heb je mij niks verteld? Je weet dat ik er dan voor je zou zijn geweest," zeg ik dan en Bill zucht.

"Ik wist niet hoe ik jou moest uitleggen dat school voor het kind zou gaan," zegt Bill dan.

"W.Wat? Je gaat weer gewoon naar Duitsland?" Vraag ik.

"Jij red je wel met Julia. Mijn opa en oma zullen geld in Julia steken zodat je het in je portomonee niet gelijk hoeft te voelen, vandaag worden de spullen voor haar geleverd, en deze spullen heb ik alvast bij me," zegt Bill en hij geeft mij een tas. "Oh, en het is bijna tijd voor haar flesje," zegt Bill waarna hij er gelijk vandoor gaat.

"Bill!? Bill wacht nou even!" roep ik nog, maar hij draait zich niet meer om en ik kijk naar mijn dochter. Ze is echt prachtig. "Kom, het is tijd voor je flesje," zeg ik en ik loop naar binnen en zoek even in de tas naar de benodigde spullen. Wanneer Julia straks haar flesje heeft gehad ga ik wel naar Bill. Er moet toch een manier zijn om Bill te overtuigen? Of zien we hem straks echt pas over 4 a 5 jaar terug? Ik weet in ieder geval zeker dat ik alles voor Julia ga doen, met of zonder Bill aan mijn zijde en ook al weet ik pas van haar af nu ze net geboren is, ze kan rekenen op mijn onvoorwaardelijke liefde.

Reacties?

Reacties (2)

  • Luckey

    Bill maakt sommeer kapot door hun achter te laten

    3 weken geleden
  • Luckey

    Bill maakt sommeer kapot door hun achter te laten

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen