Shawn staat buiten op me te wachten. Ik groet hem. 'Ah zusje!' ik glimlach. 'We wachten nog even op John.' Zijn beste vriend. Ik knik. 'Hey, hoe zit het eigenlijk? Ben je nu wel beta?' Shawn glimlacht. 'Ja sinds een paar dagen. Mijn vader wilde al een tijdje met pensioen. En jouw komst leek me een goede gelegenheid om toch mijn taken op te pakken.' aandachtig luister ik naar zijn verhaal. Beta's zijn de rechterhanden van de Alpha en Luna. Laura is die van Crystal en Shawn die van Pete. Met die positie komt veel verantwoordelijkheid. Mijn vader heeft een goede vriend als Beta en mijn moeder een oude vriendin van vroeger. Ik vraag me af wat Chayton gaat doen als hij Alpha wordt. Hij is zelf niet zo'n allemansvriend en heeft dan ook niet een legioen vrienden om uit te kiezen. Wellicht kiest hij dan voor de zoon van de huidige Beta. Net zoals het hier gaat. Nog een van de verschillen tussen beide packs. Hier gaat alles via de familie. Zo is Shawn nu Beta geworden. In Yellow stone gaat de Alpha wel via de familie, maar Beta's niet. John komt onze kant op. Een vriendelijke man die houdt van een lolletje. Net al Pete is hij een kop groter dan ik en heeft hij net als de meeste hier donker haar. Echter heeft hij als enige man, lang haar. En ik begrijp waarom. Hij heeft een prachtige mooie volle bos haar.
'Zo. Ben je er klaar voor?' ik kijk hem aan. 'Waarvoor?' John kijkt naar Shawn. 'Heb je haar niet voorbereid?' Shawn schudt zijn hoofd. 'Soms zijn verrassingen ook leuk!' Beide heren lachen. 'We gaan vandaag wolf training doen.' Ik schrik. De vorige en enige keer was niet zo'n succes. Dat eindigde met een gebroken been. 'Ehm... Weet je zeker dat dat een goed idee is?' Vraag ik aan John. 'Natuurlijk. Waarom niet?' ik kijk naar mijn been. 'De vorige keer ging het niet zo goed.' Shawn knikt. 'Ik weet zeker dat het je gaat lukken. Deze keer ben je niet alleen. En die eerste keer is meestal het ergste.' John grinnikt. 'Als het niet gaat, dan stop je en proberen we het een andere keer weer.' ik knik. 'Het lijkt me goed dat we meer het bos in lopen.' John en Shawn lopen voor me uit. Ik help je. Trishia probeert me gerust te stellen. Eenmaal in het bos wachten John en Shawn op me. 'Als je niet in je nakie straks wil terug lopen naar het hoofdkwartier kun je beter je kleding uit doen voor je veranderd.' ik verschiet kleur. 'We geven je wel wat privacy. We zullen er zelf ook aan moeten geloven. Dit is het minst leuke stuk.' Shawn loopt wat meer uit mijn zichtsveld. 'Als je zover bent, dan vraag je je wolf om het over te nemen.' ik maak een bevestigend geluid. Kledingstuk voor kledingstuk trek ik uit en leg ze opgevouwen naast me neer. Mijn schoenen leg ik er boven op. 'Wij beginnen alvast Tallulah.' zegt John en in de verte zie ik twee wolven verschijnen. Een grijze en een zwarte wolf. Shawn herinner in me nog. Een grote grijze wolf. 'Trishia? Weet je wat je moet doen?' Ze antwoordt bevestigend. Ik zal mijn best doen het zo soepel mogelijk te doen. Gespannen wacht ik af. Die minuut voordat er wat gebeurd lijkt een eeuwigheid te duren. Maar voordat ik kan vragen aan Shawn of het altijd zo lang duurt, hoor ik gekraak en schiet er een pijnscheut door mijn lijf. Ik vloek binnensmonds. Als dit is wat je soepel noemt. Weer volgt een pijnscheut en nog een. Ze worden heviger. Ik merk dat de pijnscheuten er voor zorgen dat ik licht word in mijn hoofd. Meer pijn volgt en ik voel hoe mijn lichaam zich vervormt. Bijna. En inderdaad niet veel later veranderd mijn zicht. Trishia loopt naar de andere wolven toe. Ze kijken me onderzoekend aan. De zwarte wolf komt dichterbij en ruikt aan Trishia. Shawn sluit aan. Trishia en zijn wolf snuffelen uirgebreid. Zouden zij ook tweelingen zijn? Tuurlijk! Dat is Manson! ik grinnik. Trishia klinkt tevreden. De twee wolven draaien zich beide om en lopen voor ons uit het bos in. Trishia volgt. Ik wou dat ik men hen kon communiceren, maar dat kan pas als ik me aansluit bij River pack. Nog 6 dagen. Dan moet ik het weten. Mijn gedachten dwalen af naar Pete. Hij zal vast al bij de Hoge Raad zijn.
Nadat we een rondje hebben gedaan, lopen we terug naar ons startpunt. Trishia loopt naar mijn kleding. En nog voor ik het kan vragen voel ik hoe mijn lichaam zich terug veranderd. Ik bedank Trishia. Nog voordat ze kan antwoorden schiet er weer een pijnscheut door mijn lichaam. Dit keer zorgt het ervoor dat ik mijn bewustzijn verlies en op de grond val.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen