Foto bij 73 - We're here again

Je hebt vanaf het moment dat jullie hebben ontbeten geen moment meer stilgezeten. Jullie waren rond half elf bij jouw stamkroeg, waar Sophia en Roos de rookruimte hebben afgehuurd voor hun verlovingsfeest. Het was wel even gek om daar weer binnen te stappen – de laatste keer dat je hier was, was met jouw eigen afscheidsfeestje, voordat je naar Los Angeles vertrok. Toch voelt het als de dag van gisteren, als je één voor één de bekende gezichten voorbij ziet komen. Vince en Benji zijn ook al heel de dag in de kroeg om te helpen met versiering ophangen, spullen klaarzetten en proberen Sophia en Roos rustig te houden. Het lijkt wel alsof ze vandaag trouwen in plaats van een verlovingsfeest geven, als je ziet hoe ze als een stel Bridezilla’s rond rennen en iedereen rond commanderen. Je bent blij dat je nu eindelijk tijd hebt om een sigaretje te roken en besluit om naar buiten te lopen, zodat Sophia niet voor de zoveelste keer je rookpauze kan verstoren. Stiekem vind je het ergens wel grappig dat ze zo doorgedraaid is; dat had je nooit achter haar gezocht. Meestal ben jij degene die zo strest en die het moeilijk vindt om dingen uit handen te geven, maar vandaag heeft ze bijna alles wat er voor haar gedaan werd, daarna zelf nog eens over gedaan en staat ze bij iedereen mee te kijken of ze het wel goed doen. Je stapt de kroeg uit en ziet nu pas dat er een soort loungebank buiten staat. Wat kan er een hoop veranderen in een drie maanden tijd. Of ja, tweeëneenhalf, als je het heel letterlijk neemt. Je gaat op de bank zitten en steekt een sigaret op. Je werpt een blik op je horloge en ziet dat het al vijf uur is. Over niet al te lang moet je toch echt Sophia en Roos mee naar huis zien te krijgen, zodat jullie wat kunnen eten en wat anders aan kunnen trekken. De eerste gasten zullen er rond acht uur zijn en het zijn niet bepaald de snelste als het om eten of omkleden gaat. Je neemt een trekje van je sigaret en kijkt in gedachten rond. Wat moet je zelf eigenlijk aantrekken vanavond? Je probeert voor de geest te halen wat je allemaal in je koffer gepropt hebt en schrikt op uit je gedachten als Vince en Benji naar buiten stappen.
“Zo, ook even ontsnapt?” grapt Benji. Je knikt lachend.
“Gelukkig wel. Ik moet ze alleen nog in andere kleding zien te krijgen zo en ze moeten even wat eten, maar ik geloof dat we er dan wel klaar voor zijn.”
“Wij gaan zo ook even eten en omkleden,” zucht Vince, terwijl hij zuchtend naast je komt zitten. “Waarom word ik altijd in dit soort situaties betrokken?”
“Omdat je zo’n goede vriend bent,” plaag je. “Zo eentje die me iedere week gebeld en geappt heeft, toen ik in Los Angeles was.”
Hij staart beschaamd naar de punten van zijn sneakers. “Je weet dat ik dat moeilijk vind.”
“Ik plaag je maar. Ik ben zo blij om jullie nu even te zien.”
“Het is wel gek hoor,” geeft Benji toe, terwijl hij ook op de bank gaat zitten. “Dat je er nu weer bent, bedoel ik. En dat je over een maand weer weg bent.”
“Hoe laat komt Bill eigenlijk?”
Je kijkt ze vragend aan. “Heeft Sophia jullie niks verteld?”
“Oh, zeg niet dat jullie uit elkaar zijn!”
“Nee, dat niet.” Niet echt, vul je in gedachten aan, maar je besluit ze maar niks over de gebeurtenissen van de afgelopen weken te vertellen. “Hij is vandaag pas terug gekomen van zijn toer en komt niet naar Nederland. Daarom ga ik ook weer eerder terug.”
“Eerder terug?” protesteert Benji. “Je bent er net en je zou maar een maand blijven!”
“Wanneer ga je terug dan?” Vinci kijkt je vragend aan, terwijl hij een sigaret tussen zijn lippen klemt.
“Net voor de kerst. Ik wil de feestdagen bij Bill zijn.” Je neemt nog een trekje van je sigaret en blaast de rook langzaam uit. “Oh! En daar weet hij niks vanaf, dus mondje dicht.”
Benji schudt lachend zijn hoofd. “Nu snap ik waarom Sophia een nieuwe feestdag verzonnen heeft.”
“Nieuwe feestdag?” herhaalt Vince verbaasd.
“Oh, Vince, kom uit je grot,” grinnik je. “Je krijgt echt niks mee van de buitenwereld, hè? Soof heeft bedacht dat we met zijn allen Sinter-kerst-en-nieuw gaan vieren, omdat ik alle feestdagen mis.”
“Oh. Ja, ik heb mijn telefoon al een tijdje niet meer aan gehad.” Vince haalt zijn schouders op. “Als Benji me niet was komen ophalen, was ik waarschijnlijk helemaal vergeten dat dit vandaag was.”
Je schiet in de lach – dat is zo typisch Vince. Je drukt je sigaret uit in de asbak en staat dan zuchtend op. “Ik ga eens kijken of ik de dames mee krijg.”
“Succes!”

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha ik ga stuk om dat verloving voor beriedenxD
    Heeft ze al wat van Bill gehoord?

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen