Bill POV.

Wanneer ik op de bank zit bel ik naar Tom. "Hey Tomi, Adam slaapt, dus ik dacht, ik bel jou even," zeg ik dan.

"Is alles verder okay met Adam?" Vraagt Tom dan.

"Ik denk het. Hij is nog steeds verdrietig op, ja, eigenlijk twee fronten, maar ik weet zeker dat ik aan het eind van deze maand weer een glimlach op z'n gezicht kan toveren en ik hoop al eerder, al is het maar voor even," zeg ik dan.

"En hoe gaat het met jou Bill? Je zou het misschien bijna vergeten, maar jij bent ook een kind verloren nu," zegt Tom.

"Ik weet niet. Ik kon amper wennen aan het idee dat ik opnieuw vader zou gaan worden toen hij de miskraam al kreeg. Het moet nog wat tot mij doordringen, denk ik," geef ik toe.

"Bill, als je, je verdrietig voelt en je wilt het uitlaten, maar je Adam er niet mee wilt belasten, dan kan je altijd naar mij toe komen," zegt Tom.

"Dankje Tomi, ik zal het onthouden," zeg ik.

"Dat is goed, ik heb het al lang niet meer gezegd, maar ik hou van je," zegt Tom.

"Ik ook van jou, maar ik ga hangen, ik moet even checken of Adam wel echt in slaap is gekomen," zeg ik.

"Is goed, we spreken elkaar nog," zegt Tom.

"Tot snel," zeg ik waarna ik ophang en net wanneer ik terug naar boven wil lopen komt Gijs naar mij toegerent.

"Papa, de koekjes staan in de oven!" zegt hij enthiousiast en glimlach even naar hem.

"Zal ik straks wanneer ze helemaal klaar zijn eens kijken hoe ze er uit zien?" Vraag ik dan en Gijs knikt waarna hij weer de keuken in rent. Hem kennende gaat hij nu ongeduldig wachten totdat de koekjes eindelijk de oven uit mogen.

Ik loop nu toch echt naar boven en open voorzichtig de slaapkamerdeur. Ik kijk naar Adam en zie zijn schouders schokken, wat betekent dat hij niet aan het slapen is. Ik leg mij dan naast hem op het bed en zie hoe hij mij met betraande ogen aankijkt. "Adam, je hoeft hier niet alleen te huilen, ik ben er altijd om mijn armen om jou heen te slaan," zeg ik lief waarna ik hem dicht tegen mij aantrek.

"D.dankje, ik wou j.jou gewoon niet d.de hele tijd b.belasten," snikt Adam.

"Je belast mij niet, okay? Ik sta 24/7 voor je klaar. Als ik boodschappen aan het doen ben ofzo, je hoeft mij maar te bellen of ik ben alweer onderweg naar huis," zeg ik terwijl ik zijn tranen liefdevol wegveeg.

"En Tom dan?" Vraagt Adam.

"Voor nu is Tom niet belangrijk, okay? Het verwerkingsproces is belangrijker," zeg ik terwijl ik mijn hand op de plek van zijn hart leg.

"Dankje," zegt Adam zachtjes terwijl ik hem dicht tegen mij aan houd totdat hij uiteindelijk wel echt is slaap is gevallen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy
    Dat word nog wat
    Tom is wel lief

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen