Bill POV.

Ik blijf naar Tom kijken. "T.Tomi?" Vraag ik wanneer de stilte mij te veel wordt.

"Je bent nog niet eens zo lang terug. Hoe kun je überhaupt denken dat ik er klaar voor zou zijn? Denk je echt dat ik na 6 jaar zou zeggen van, goh, laten we het weer proberen. Dat je er niet was deed pijn, maar ik heb er mee leren leven en nu ben je terug en wil je weer samen komen? Zo makkelijk gaat dat niet Bill," zegt Tom en ik voel tranen in mijn ogen ontstaan waarna Tom wegloopt. Ik laat de roos op de grond vallen en besluit het paard maar weer op stal te zetten.

Terug in het huis ontwijk ik Tom zijn blik. "Bill, ik zei het niet om je te kwetsen he. Als ik het had gekund zou ik het doen, maar ik denk dat het te overhaast zou zijn. Dat zou alles niet ten goede komen," zegt Tom en ik knik even.

"Ik dacht gewoon, we gingen de laatste dagen best wel goed met elkaar om en, ik wil even alleen zijn," zeg ik waarna ik de logeerkamer in loop en mij op mijn bed leg.

Tom POV.

Ik zucht even. Ik weet dat een afwijzing pijn doet, maar wat moest ik anders? Ik kan toch moeilijk iets doen waar ik mij op dit moment nog niet goed bij voel? Als we het ooit weer zouden proberen moet ik daar ook gewoon klaar voor zijn, anders brengt het meer schade dan dat het iets goeds brengt, denk ik.

"Lisa, zal ik Chris van je overnemen?" Vraag ik dan aan haar.

"Ja, graag. Ik denk dat hij een schone luier nodig heeft, en dat ga ik zeker niet doen," zegt ze en ik lach even waarna ik Chris van haar overpak om in zijn nieuwe kamertje zijn luier te verschonen.

"Dat is een stuk beter he," zeg ik en ik geef Chris een kusje waarna ik met hem naar de logeerkamer loop. "Bill, ik heb hier iemand die jou heel graag wil zien," zeg ik en Bill kijkt op met betraande ogen. "Bill, waarom vond je het zelf niet te snel? Jij hebt mij ten slotte ook lang niet gezien voordat je terugkwam," zeg ik terwijl ik bij hem op het bed ga zitten.

"Omdat ik al die jaren nog verliefd op je was," zegt Bill.

"Waarom handelde je er toen niet naar? Waarom nu pas? Er is gewoon te veel gebeurt om te kunnen denken dat we na nog maar een paar weken weer verder kunnen samen. Je weet dat ik toendertijd eerst ook twijfelde of het een goed idee was omdat ik geen afscheid wou nemen en nu zou ik alleen maar bang zijn dat je op een dag alsnog vertrekt. Zoals het nu gaat, gewoon samen voor Julia en Chris zorgen is op dit moment beter dan dat doen als koppel zijnde," zeg ik waarna ik Chris aan hem geef.

"Maar het is niet dat we nooit meer samen kunnen komen?" Vraagt Bill dan waarna ik knik.

"Eerder zou ik hebben gezegd dat ik dat echt niet wil, maar nu, wie weet ben ik er over een paar weken wel klaar voor. Of over een paar maanden, misschien jaren. Ik kan het niet voorspellen. Ik kan alleen zeggen dat het afwachten is. Dus wees alsjeblieft niet meer verdrietig, want daar kan ik niet tegen, dat weet je," zeg ik en Bill knikt langzaam.

"Sorry dat ik mij zo aanstelde, ik verwachtte denk ik ook te veel," zegt Bill waarna hij even naar Chris kijkt.

"Ik besef nu pas hoeveel je van je kinderen kan houden. Ik weet nog op het afstudeerfeest, na die ene nacht. Ik kon misschien niks herinneren, maar ik ging er gewoon vanuit dat hij en ik het veilig hadden gedaan, anders had ik wel een morning after pil genomen. Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was had ik gewild dat ik de tijd terug kon draaien. Hij wou dat ik een abortus zou plegen en ondanks dat ik het kind zeker niet wou zag ik dat nooit als een optie. Het heeft maanden geduurt voordat ik jou onder ogen durfde te komen, maar ik wou niet nog een verjaardag van Julia missen en nu, nu ik naar Chris kijk en echt van hem ben gaan houden heb ik geen spijt meer van die dronken nacht. Dat zou ook niet eerlijk zijn naar Chris toe," zegt Bill en ik knik.

"Zo hoort dat ook," zeg ik met een glimlach. Ik ben ook niet meer boos over het feit dat Bill zo stom is geweest, want ook ik ben van Chris gaan houden en ondanks dat als Chris er niet was geweest konden we hem ook niet missen, maar hem nu wegdenken is onmogelijk.

"Tom, wil je mij wat meer vertellen over wat voor een kind Julia de eerste jaren van d'r leven was toen ik er niet was?" Vraagt Bill dan en ik knik even.

"Ik heb een fotoalbum vol met foto's en bij elke foto is er wel iets te vertellen," zeg ik dan waarna ik gelijk het fotoalbum haal.

"Wat ga je doen papa?" Vraagt Julia.

"Oh, ik ga papa Bill foto's van jou laten zien," zeg ik dan.

"Mag ik er bij zijn?" Vraagt ze hoopvol en ik knik even.

"Kom maar mee lieverd," zeg ik waarna ik met Julia en het fotoalbum terugloop naar de logeerkamer.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh dat word leuk!!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen