Foto bij 84 - I am here

[Bill P.O.V.]
Je kijkt nog eens naar de foto die je naar Maud gestuurd hebt en zucht dan. Het duurt wel heel lang voordat ze thuis komt… Tom heeft zich inmiddels weer normaal aangekleed en is met Heidi in gesprek.
“Hoe bedoel je, je weet niet of je nog komt?” hoor je hem dan zeggen. Je kijkt verbaasd op.
“Komt ze niet?”
Tom verontschuldigt zich tegenover zijn vrouw en dekt dan zijn telefoon af. Hij kijkt je verwijtend aan. “Jij ook altijd met je geweldige ideeën! De kinderen zijn dit jaar met kerst bij ons, dus Heidi kan niet zo maar weg thuis. Ik zei toch dat we het met haar moesten overleggen.”
“Ja, maar je weet toch hoe Heidi is? Die had dat echt niet geheim kunnen houden van Maud.”
“Nee, maar nu zit ik met de ellende. Ze is echt niet blij dat we zomaar vertrokken zijn.”
Je bijt op je onderlip. “Sorry, daar heb ik niet over nagedacht.”
“Nee, dat zal wel weer niet.” Hij schudt afkeurend zijn hoofd en focust zich dan weer op zijn telefoon. “Sorry, maar Bill zei-(…) Nee! Ik mocht van hem niks zeggen, want hij was bang dat je het tegen Maud zou zeggen, maar ik had het met je moeten overleg-(…) Nee, ik kom anders wel naar jou en-(…) Ja. (…) Nee. (…) Nee, ze is hier niet eens. (…) Hoe moet ik nu weten waar ze is? (…) Ja, dat snap ik. (...) Ja, ik kijk zo dan wel even hoe de terugvluchten zijn.”
Je knauwt schuldbewust op je onderlip. “Sorry, Tommi.”
“Oké. (…) Oké. (…) Ja, laat maar even weten dan of dat lukt. (…) Ik ook van jou. (…) Zal ik doen!”
Hij hangt uiteindelijk op en kijkt je hoofdschuddend aan. “Ik moest van Heidi zeggen dat ze je een sukkel vindt.”
“Fair enough.” Je kijkt hem vragend aan. “En nu?”
“Ze is nu voor vluchten aan het kijken en wil toch proberen hierheen te komen, voordat de kinderen er zijn. Die komen de vierentwintigste. Betekent wel dat we er dan met de kerst niet zijn.”
“Oh.” Een voorzichtige glimlach verschijnt op je gezicht. “Maar ze komt nu dus wel hierheen?”
“Ze was aan het inpakken terwijl we aan het bellen waren en ondertussen vluchten aan het opzoeken, dus ze zal zo wel richting LAX gaan.”
“Ah. Oké.”
Jullie kijken elkaar een beetje ongemakkelijk aan en dan schiet Tom in de lach. “Je hebt echt altijd van die geweldige ideeën hè?”
Je grinnikt en knikt. “Nou ja, zijn we toch nog een soort van met zijn vieren rond de kerst.”
Een soort van, ja.” Hij schudt zijn hoofd. “Ik heb nog iets verzonnen waar jij niet over nagedacht hebt.”
“Oh ja?”
“Ja, ik denk dat ik hier niet wil zijn als Maud zo thuis komt. Dus ik ga denk ik even de stad in ofzo, dan kunnen jullie straks..” Hij wiebelt zijn wenkbrauwen en je schatert het uit. Als je enigszins uitgelachen bent, knik je toch dankbaar. Hij schuift zijn voeten in zijn schoenen staat op. Hij klaagt over hoe koud het wel niet in Nederland is en hoe hij liever gewoon in Los Angeles was gebleven, terwijl hij een trui, een sjaal en vervolgens een jas aantrekt.
“Laat je het me even weten als ik terug kan komen?”
“Ja, zal ik doen. Hou je me op de hoogte van wat Heidi doet?”
Hij knikt en werpt nog een blik op zijn telefoon. “Ze heeft nog niks gestuurd, maar ik geef het gelijk door als ik iets van haar hoor. Niet dat jij daar dan waarschijnlijk nog aandacht voor hebt.”
Je voelt je wangen rood kleuren, maar besluit er verder niet op in te gaan. In plaats daarvan zeg je: “Tot straks, Tommi.”
“Tot straks.”
De deur slaat met een klap achter hem dicht en je kijkt een beetje onwennig in het appartement rond. Je kan aan de spullen die er nu staan goed zien dat Maud hier niet meer woont. Na een paar minuten sta je op en loop je het balkon op om een sigaret op te steken. Binnen no-time sta je te rillen van de kou – Tom had gelijk, het is rotweer hier! Je rookt snel de sigaret op en gaat dan snel weer terug naar binnen. Je loopt door naar de keuken om een kop thee te zetten en zucht. Dit is duidelijk één van je minder goed doordachte ideeën geweest. Je wil net de waterkoker aanzetten, als je de voordeur dicht hoort slaan. Je blijft gespannen in de keuken staan – wat doe je nu? Gewoon de woonkamer inlopen, of moet je jezelf misschien eerst even aankondigen, of…?
Je gluurt voorzichtig om het hoekje van de keuken en ziet dat ze zich van de diverse lagen kleding, waarschijnlijk tegen de kou, aan het ontdoen is – top! Heb je gelijk je aanknopingspunt.
“You know,” merk je luchtig op, terwijl je de woonkamer inloopt. “While you’re undressing yourself, I wouldn’t mind if you just kept going.”
Ze kijkt verbaasd op. “Oh, hi Bill.”

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahahahha 🤣🤣
    Twee zieken 1 gedachtes
    Alleen verkeerd uitgepakt

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen